زمان نسبی ترومبوپلاستین

زمان نسبی ترومبوپلاستین (به انگلیسی: Partial thromboplastin time)‏ فعاليت مسیر داخلی انعقاد خون و فاکتورهای I, II, V, VIII, IX, X, XI و XII را اندازه مى‌گيرد. طولانى‌شدن آن در اثر کاهش يا عدم فعاليت این فاکتورها به‌وجود مى‌آيد.

علل تغییر

کمبود همه عوامل انعقاد خون ذکر شده در بالا مانند فاکتور VIII در هموفیلی A یا سایر بیماریهای کمبود مادرزادی این فاکتورها مانند هموفیلی B و C ، فون ویلبراند لوپوس ، هپارین و مصرف عوامل انعقادی (DIC) موجب افزایش PTT میشوند. کاهش آن به هر دلیل احتمالا موجب افزایش خطر انعقاد نابجای خون میشود مانند ترومبوآمبولی.

مقدارطبیعی

مقدار طبیعی PTT بین 25 تا 39 ثانیه است.

طولانی شدن PT و PTT با هم : كمبود فاكتور X ، V يا II ، كمبود ويتامين k در مراحل ديررس

در صورت مشاهده اختلال در هركدام از آزمون های PT و يا PTT بهتر است آزمون مخلوط سازی هم انجام گيرد . در اين روش حجم مساوی از پلاسمای نرمال به پلاسمای بيمار اضافه می شود . چنانچه PT و PTT پس از مخلوط شدن با پلاسمای سالم همچنان غيرطبيعی باشد ، نشانه وجود يك مهاركننده انعقادی ( آنتی بادی ) و يا هپارين می باشد .

جستارهای وابسته

زمان پروترومبین

منابع

• فیزیولوژی پزشکی گایتون

• مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Partial thromboplastin time»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۲۱ دسامبر ۲۰۱۲).