زمان‌بند یوال‌ئی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
زمان‌بند یوال‌ای
نویسنده(های) اصلی جف روبرسون [۱]
انتشار اولیه ۲۶ ژوئیه ۲۰۰۳[۲]
انتشار پایدار ۳٫۰
نوشته شده به زبان سی
سیستم‌عامل فری‌بی‌اس‌دی
گونه زمان‌بند
پروانه پروانه بی‌اس‌دی

یوال‌ای (به انگلیسی: ULE scheduler) زمان‌بند پیشفرض در سیستم‌عامل فری‌بی‌اس‌دی (نسخه ۷.۱ به بعد) برای معماری‌های i386 و AMD64 است[۳] که اولین بار در فری‌بی‌اس‌دی ۵ معرفی شد.[۴] اما برای مدت زیادی غیر فعال بود و سیستم‌عامل فری‌بی‌اس‌دی از زمان‌بند سنتی BSD استفاده می‌کرد تا ULE به پایداری و بلوغ کامل برسد. زمان‌بند سنتی بی‌اس‌دی، به طور کامل از چند پردازشی متقارن و چندریسمانی همزمان استفاده نمی‌کرد که در محیط‌های رایانشی مدرن دارای اهمیت بسیار هستند. هدف اصلی پروژه ULE استفاده بهتر از محیط‌های چند پردازشی متقارن و چندریسمانی همزمان است. کاربر می‌تواند با کامپایل کردن یک هسته سفارشی زمانبند دلخواه خود را انتخاب کند.[۵] یوال‌ای می‌تواند کارایی سیستم را هم در سیستم‌های تک‌پردازنده و هم در سیستم‌های چند پردازنده بهبود بخشد.[۶] همینطور در زیر بار سنگین هم می‌تواند سرعت پاسخگویی به درخواست‌های تعاملی کاربر را بهبود بخشد. [۷]

منابع[ویرایش]

  1. "SCHED_ULE(4) man page". Retrieved 2008-09-02. 
  2. "FreeBSD CVS log". Retrieved 27 August 2008. 
  3. "FreeBSD 7.1-RELEASE Release Announcement".  retrieved on 5 January 2009
  4. "ULE: A Modern Scheduler for FreeBSD". Retrieved 23 June 2008. 
  5. "FreeBSD Handbook". Chapter 8 Configuring the FreeBSD Kernel. Retrieved 2009-03-18. 
  6. "FreeBSD 7.0-RELEASE Release Notes". Retrieved 23 June 2008. 
  7. Jeff Roberson. "ULE 2.0". Retrieved 2008-09-02.