زبان هاکا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
هاکا
客家話/客家话
Kejiahua.png
Hak-kâ-fa/Hak-kâ-va (Hakka/Kejia) written in حروف چینی
بومی برای جمهوری خلق چین، تایلند، مالزی، تایوان، ژاپن، سنگاپور، اندونزی، موریس، سورینام، آفریقای جنوبی، هند و دیگر نقاط دنیا که چینی‌های هاکا در آن ساکن شده‌اند.
منطقه در چین: شرق استان گوانگ‌دونگ، همسایگی استان‌های فوجیان و جیانگشی
قومیت مردمان هاکا (چینی هان)
بومی سخن‌رانان
۳۰ میلیون تن  (۲۰۰۷)[۱]
کدهای زبان
ایزو ۶۳۹-۳ hak
گلاتولوگ hakk1236[۲]
{{{mapalt}}}
این نوشتار شامل نمادهای آوایی آی‌پی‌ای است. بدون پشتیبانی مناسب تفسیر، ممکن است علامت‌های سوال، جعبه یا دیگر نمادها را جای نویسه‌های یونی‌کد ببینید.
Hakka
چینی سنتی 客家話
چینی ساده 客家话
Hakka Hak-kâ-fa
or Hak-kâ-va

زبان هاکا یکی از زیرمجموعه‌های اصلی زبان چینی یا یکی از گونه‌های چینی است که مردمان هاکا در جنوب چین، تایوان و در سراسر جوامع دور از وطن در آسیای شرقی، آسیای جنوب شرقی و دیگر نقاط جهان به آن سخن می‌گویند.

از آنجایی که نواحی متعلق به گویشوران زبان هاکا به صورت بسته و بدون ارتباط با دیگر بخش‌های محلی بوده است، زبان‌گونه‌ها و گویش‌های گوناگونی از آن در مناطق مختلف بوجود آمده است؛ مانند گویش‌های مربوط به استان‌های گوانگ‌دونگ، فوجیان، جیانگشی، سیچوآن، هونان و گوئیژو علاوه بر این‌ها، جزیرهٔ هاینان، مالزی، هنگ کنگ، سنگاپور و تایوان را نیز باید به این فهرست افزود. زبان هاکا دارای ارتباط متقابل با زبان‌های ماندارین، گویش وو، مین نان یا دیگر شاخه‌های چینی نیست و بیشتر به زبان چینی گن مربوط است تا حدی که گاهی از گوناگونی‌های زبان گن دانسته می‌شود.[۳]

منابع[ویرایش]

  1. Nationalencyklopedin "Världens 100 största språk 2007" The World's 100 Largest Languages in 2007
  2. Nordhoff, Sebastian; Hammarström, Harald; Forkel, Robert; Haspelmath, Martin, eds. (2013). "هاکا". Glottolog 2.2. Leipzig: Max Planck Institute for Evolutionary Anthropology. 
  3. Thurgood & LaPolla, 2003. The Sino-Tibetan Languages. Routledge.