زبان هاکا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
هاکا
客家話/客家话
Kejiahua.png
سخن‌گویان جمهوری خلق چین، تایلند، مالزی، تایوان، ژاپن، سنگاپور، اندونزی، موریس، سورینام، آفریقای جنوبی، هند و دیگر نقاط دنیا که چینی‌های هاکا در آن ساکن شده‌اند. سال تدوین ۲۰۰۷
منطقه در چین: شرق استان گوانگ‌دونگ، همسایگی استان‌های فوجیان و جیانگشی
کل سخن‌گو ۳۰ میلیون تن
خانواده‌های زبانی
کدهای زبان
ISO 639-1 هیچکدام
ISO 639-2
ISO 639-3 hak
Hakka in China.png
این نوشتار دربردارندهٔ متن به زبان چینی است. اگر مرورگر یا رایانه‌تان تنظیم نشده باشد، به جای نویسه‌های حروف چینی، علامت سؤال، مستطیل و علائم دیگر نمایش داده می‌شوند.
Hakka
چینی سنتی 客家話
چینی ساده 客家话
Hakka Hak-kâ-fa
or Hak-kâ-va

زبان هاکا یکی از زیرمجموعه‌های اصلی زبان چینی یا یکی از گونه‌های چینی است که مردمان هاکا در جنوب چین، تایوان و در سراسر جوامع دور از وطن در آسیای شرقی، آسیای جنوب شرقی و دیگر نقاط جهان به آن سخن می‌گویند.

از آنجایی که نواحی متعلق به گویشوران زبان هاکا به صورت بسته و بدون ارتباط با دیگر بخش‌های محلی بوده است، زبان‌گونه‌ها و گویش‌های گوناگونی از آن در مناطق مختلف بوجود آمده است؛ مانند گویش‌های مربوط به استان‌های گوانگ‌دونگ، فوجیان، جیانگشی، سیچوآن، هونان و گوئیژو علاوه بر این‌ها، جزیرهٔ هاینان، مالزی، هنگ کنگ، سنگاپور و تایوان را نیز باید به این فهرست افزود. زبان هاکا دارای ارتباط متقابل با زبان‌های ماندارین، گویش وو، مین نان یا دیگر شاخه‌های چینی نیست و بیشتر به زبان چینی گن مربوط است تا حدی که گاهی از گوناگونی‌های زبان گن دانسته می‌شود.[۱]

منابع[ویرایش]

  1. Thurgood & LaPolla, 2003. The Sino-Tibetan Languages. Routledge.