زبان‌های کارتولیایی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
کارتوِلی
قفقازی جنوبی
پراکندگی جغرافیایی: جنوب غرب قفقاز، شمال شرقی آناتولی
خانواده زبان: یکی از نخستین خانواده‌های زبانی جهان
نیا-زبان: زبان کارتولی باستان
تقسیمات:
ISO 639-5: ccs

قفقازی جنوبی یک خانواده زبانی مربوط به منطقه قفقاز است. قفقازی جنوبی برخلاف مجموعه قفقازی شمالی یک خانواده زبانی مجزا بوده و با زبان‌های دیگر رایج در سراسر جهان ارتباط و همبستگی شناخته شده‌ای ندارد. زبان‌های این خانواده در گرجستان، روسیه، آمریکا، ترکیه، ایران و برخی مناطق اروپا پراکنده‌است. بیشتر گویشوران این زبان‌را مردم گرجی تشکیل می‌دهند.

طبقه‌بندی[ویرایش]

  • زبان سوان:(سوانی:ლუშნუ ნინ، lušnu nin) حدود۳۵٬۰۰۰ تا ۴۰٬۰۰۰ گویشور دارد و عمدتا در گرجستان و ابخازیا پراکنده‌اند.
  • زبان‌های کارتو-زان
  • زبان گرجی:(ქართული ენა، kartuli ena) حدود ۴.۵ میلیون گویشور در سراسر جهان دارد که بجز کشور گرجستان در ایران، ترکیه و روسیه گویشورانی دارد. همچنین شماری از آنان بصورت مهاجر در ایالات متحده آمریکا، اسراییل و اتحادیه اروپا بسر می‌برند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • Boeder، W. (۲۰۰۲). Speech and thought representation in the Kartvelian (South Caucasian) languages. In: Güldemann، T.، von Roncador، M. (Eds.)، Reported Discourse. A Meeting-Ground of Different Linguistic Domains. Typological Studies in Language، vol. ۵۲. Amsterdam/Philadelphia: Benjamins، pp. ۳–۴۸.
  • Dalby، A. (۲۰۰۲). Language in Danger; The Loss of Linguistic Diversity and the Threat to Our Future. Columbia University Press.
  • Fähnrich، H. & Sardzhveladze، Z. (۲۰۰۰). Etymological Dictionary of the Kartvelian Languages (in Georgian). Tbilisi.