زبانهای سلتیک جزیرهای
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
زبانهای سلتیک جزیرهای یکی از دو شاخهٔ زبانهای سلتی است که خاستگاهش جزایر بریتانیا میباشد. شاخهٔ دیگر این زبانها زبانهای سلتیک قارهایاند که خاستگاهشان اروپای قارهای و آناتولی است. زبانهای سلتی برجای ماندهٔ کنونی همه از این شاخهاند. خود زبانهای سلتیک جزیرهای هم به دو شاخهٔ زیر بخش میشوند:
- زبانهای بریتونی دربرگیرندهٔ ایرلندی، مانکس و زبان گالیک اسکاتلندی
- زبانهای گائلیک دربرگیرندهٔ برتون، کورنی و زبان ولزی.
جدول زیر دگرگونی آوای ک به پ را در زبانهای سلتی نشان میدهد:
| نیاسلتی | گالیش | ولزی | کورنی | برتون | ایرلندی نخستین' | ایرلندی امروزی | گالیک اسکاتلندی | مانکس | فارسی |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| *kʷennos | pennos | pen | penn | penn | qennos | ceann | ceann | kione | "سر" |
| *kʷetwar- | petor | pedwar | peswar | pevar | *qetwar- | ceathair | ceithir | kiare | "چهار" |
| *kʷenkʷe | pempe | pump | pymp | pemp | *qenqe | cúig | còig | queig | "پنج" |
| *kʷeis | pis | pwy | piw | piv | *qeis | cé (older cia) | cò/cia | quoi | "چه کسی" |
منبع [ویرایش]
Wikipedia contributors, "Insular Celtic languages," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Insular_Celtic_languages&oldid=473622593 (accessed February 7, 2012).
|
||||||||||||||||||||||||||||
