زبان‌شناسی زایشی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

زبان‌شناسی زایشی یکی از رویکردهای مطالعه زبان است که توسط نوام چامسکی تبیین شده است. در این رویکرد، فرض بر آن است که منبع یادگیری زبان، ژنتیکی است و مغز انسان دارای سازوکارهای ذاتی برای یادگیری زبان است.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]