ریزعلی خواجوی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

أزبرعلی حاجوی[۱] مشهور به ریزعلی خواجوی و دهقان فداکار (زادهٔ ۱۳۰۹ خورشیدی در میانه) فردی است که داستانش سالها است با عنوان «دهقان فداکار» در کتاب فارسی سوم دبستان مدارس ایران چاپ می‌شود. او اکنون در حصارک کرج ساکن می‌باشد[۲][۳]

خلاصهٔ رویداد[ویرایش]

او در سن سی‌ و دو سالگی شب هنگام در حالی که در کنار ریل قطار حرکت می‌کرد، متوجّه مسدود شدن مسیر قطار به علت ریزش کوه شد. در آن هنگام برای نجات قطار و مسافران آن، کت خود را آتش زد و به سمت قطار حرکت کرد. این کار نتوانست مسئولین قطار را آگاه سازد و در نهایت با شلیک چند گلوله از تفنگ شکاری خود توانست باعث توقف قطار شود.

به گفتهٔ او پس از توقّف قطار مردم ناراضی از قطار پیاده شدند و او را کتک زدند. تا اینکه او آنها را متوجه خطری که در انتظار آنها بود ساخت. پس از آنکه مسافرین با چشم خود ریزش کوه را دیدند به تشکر و عذرخواهی از او روی آوردند.

تقدیر از دهقان فداکار[ویرایش]

در سال ۱۳۸۵ در سومین همایش اعطای تندیس ملی فداکاری از وی تجلیل شد و این تندیس به او اهدا شد.[۴]

در این مراسم که در تالار علامه امینی دانشگاه تهران برگزار شد، زبرعلی داستان را از زبان خود تعریف کرد و مترجم او آن را از زبان ترکی به فارسی ترجمه می‌کرد.

منبع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]