رودلف هس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
رودلف والتر ریچارد هس
Bundesarchiv Bild 183-1987-0313-507, Rudolf Hess.jpg
شناسنامه
زادروز ۲۶ آوریل ۱۸۹۴
زادگاه اسکندریه، مصر، امپراتوری عثمانی
تاریخ مرگ ۱۷ اوت ۱۹۸۷
محل مرگ برلین، آلمان
همسر(ان) ایلسه پروهل*[۱]
فرزندان وولف رودیگر هس *[۲]
دین کاتولیک
اطلاعات سیاسی
حزب سیاسی حزب ملی کارگران سوسیالیست آلمان
سمت معاون آدولف هیتلر
سمت‌های پیشین منشی خصوصی آدولف هیتلر
فعالیت‌ها پرواز انفرادی به انگلستان برای مذاکرات صلح

رودُلف والتر ریچارد هِس (به آلمانی: Rudolf Heß)( ۲۶ آوریل ۱۸۹۴ - ۱۷ اوت ۱۹۸۷ ) در اسکندریه مصر متولد شد. رودلف هس یکی از چهره‌های موثر حزب نازی و معاون آدولف هیتلر به شمار می رفت. قبل از حمله آلمان نازی به شوروی هس در پروازی انفرادی به سوی اسکاتلند تلاش هایی را برای برقراری صلح با انگلستان انجام داد، اما قبل از آنکه موفق شود هواپیمای وی توسط انگلیسی‌ها مورد هدف قرار گرفت و هس مجبور به فرود با چترنجات شد. وی دستگیر شد و پس از جنگ در دادگاه نورنبرگ به حبس ابد محکوم شد و تا پایان زندگی خویش در زندان بسر برد. تئوری‌های مختلفی در خصوص پرواز هس به بریتانیا وجود دارد از جمله خیانت به هیتلر و مذاکرات پنهانی، اما نازی‌ها در آن زمان و نئونازی‌ها بر این نکته اصرار دارند که رودلف هس برای مذاکره صلح و از طرف حزب نازی به سوی انگلستان پرواز کرد. هس نزد نئونازی ها از احترام خاصی برخوردار است.

زندگینامه[ویرایش]

هس در اسکندریه مصر از والدینی آلمانی، یونانی متولد شد. رودلف فرزند بزرگ خانواده شش نفری بود، پدر رودلف فریدز اچ هس*[۳] اهل آلمان و ایالت باواریا بود و مادر رودلف از اهالی یونان بود. خانواده رودلف هس در سال ۱۹۰۸ از اسکندریه به آلمان مهاجرت کرد. رودلف در مدرسه شبانه روزی ثبت نام کرد و به ستاره شناسی علاقه داشت اما به اجبار پدرش مجبور شد برای کسب و کار به سوئیس برود. در زمان وقوع جنگ جهانی اول او داوطلب خدمت سربازی در هنگ هفتم باواریا شد و موفق شد صلیب آهنی درجه دو نیز دریافت کند. وی چند بار به شدت مجروح شد از جمله یک بار که به شدت از ناحیه قفسه سینه مجروح شد و دیگر نتوانست به عنوان سرباز پیاده به جبهه بازگردد بنابراین به نیروی هوایی منتقل شد و آموزش‌های هوانوردی و خدمت در اسکادران عملیاتی را با رتبه ستوان در ۱۶ اکتبر ۱۹۱۸ گذراند.

معاون هیتلر[ویرایش]

پس از جنگ جهانی اول هس به مونیخ بازگشت، وی در دانشگاه مونیخ ثبت نام کرد و در آنجا به مطاله علوم سیاسی، تاریخ، اقتصاد و جغرافیای سیاسی پرداخت. هس سپس به حزب تازه تاسیس نازی و آدولف هیتلر پیوست و در کودتای آبجوفروشی مونیخ شرکت کرد، هس دستگیر شد و به مدت هفت و نیم ماه به زندان افتاد. هس پس از آزادی به عنوان منشی خصوص هیتلر برگزیده شد او رونویسی و تا حدی ویرایش کتاب نبرد من را نیز به عهده داشت. هس پس از مدتی توانست به سومین شخصیت حزب نازی پس از هیتلر و هرمان گورینگ تبدیل شود. هیتلر برای پاسخ به افکار عمومی و همچنین انحراف مردم از یک حکومت دیکتاتوری رودلف هس را به عنوان جانشین خود معرفی کرد. هس توانست از این قدرت به دست آورده نهایت استفاده را بکند. وی در سرکوب مخالفان حزب و دولت نازی، و همچنین در تدوین و تهیه قوانین نورنبرگ نقش پررنگی را ایفا کرد. در دهه ۱۹۳۰ افکار هیتلر بیشتر به سمت یوزف گوبلز، هاینریش هیملر و هرمان گورینگ جلب شد و هس در حاشیه قرار گرفت. پس از حمله آلمان نازی به لهستان، هیتلر اعلام کرد در صورتی که اتفاقی برای من بیفتدهس و گورینگ مسئول کنترل وضعیت کشور هستند.

پرواز به اسکاتلند[ویرایش]

لاشه هواپیما سقوط کرده رودلف هس

هس امیدوار بود آلمان نازی و انگلستان با هم صلح کنند و جنگ در اروپا تمام شود. وی تلاش های بسیاری برای جلب نظر هیتلر انجام داد و سرانجام توانست در تاریخ ۱۰ مه ۱۹۴۱ ساعت ۶:۰۰ صبح از آوگسبورگ برای مذاکره با طرف انگلیسی به سمت اسکاتلند پرواز کند اما بر بالای اسکاتلند با پدافند شدید نیروهای متفقین مواجه شد و مجبور شد با چترنجات از هواپیمای در حال سقوطش خارج شود، هس پس از فرود دچار شکستگی مچ پا شد. هس پس از دستگیری به دستور وینستون چرچیل به برج لندن منتقل شد، سپس دیداری کوتاه با وی صورت گرفت و چرچیل دستور داد هس مورد درمان قرار بگیرد، هس تا ۲۰ مه ۱۹۴۱ در برج لندن زندانی بود سپس به خانه ای منتقل شد و چرچیل دستور داد هر اطلاعاتی که می تواند مفید باشد را از هس دریافت شود. ماموران ام آی شش*[۴] معتقد بودند هس دچار بیماری روانی است و به همین جهت روانپزشکی را به دیدن هس آوردند، روانپزشک پس از معاینه اعلام کرد هس دیوانه نیست اما احتمالاً به دلیل شکست در ماموریت خود دچار افسردگی شدید شده است. هس در طول دوره زندان خود به نوشتن خاطرات روزانه مشغول بود. دولت آلمان نازی با انتشار بیانیه ای اعلام کرد که هس قربانی توهماتی باقی‌مانده از جنگ جهانی اول است، هس در کتاب خاطرات خود در این باره می نویسد :

طبیعی است که باور این موضوع سخت باشد که من برای چه هدفی به انگلستان آمدم، من با یک تصمیم بسیار سخت مواجه شده‌ام. من فکر کردم می توانم از آمدن تابوت کودکان و سرازیر شدن اشک مادران جلوگیری کنم

محاکمه و زندان[ویرایش]

دادگاه نورنبرگ، رودلف هس دومین نفر از سمت چپ

رودلف هس در دادگاه نورنبرگ که در سال ۱۹۴۶ بر‌گزار شد به خاطر جنایت علیه بشریت و جنایات جنگی به حبس ابد محکوم شد. هس قبل از آنکه به دادگاه برده شود اعلام کرد که از هیچ چیز متاسف نیست. وی در دادگاه ابراز کرد که دچار فراموشی شده اما تیم پزشکی قانع نشد، پس از مدتی هس اینطور وانمود کرد که حافظه خود را به دست آورده است. فرانک کلر*[۵] نگهبان زندان هس در خصوص رفتار هس در زندان می گوید « هنگامی که هس در حیاط زندان راه می رفت به سبک رژه نازی بر روی پاشنه پا راه می رفت.» بسیاری از مورخان و محققان ابراز کردند که حبس طولانی هس بی عدالتی بوده است. وینستون چرچیل در کتاب خود جنگ جهانی دوم، بخش سوم نوشته است :

وقتی به كل ماجرا نگاه می كنم، خوشحالم كه در قبال هس هیچ مسئولیتی متوجه من نیست. هر قدر هم كه هس به خاطر همراهی با هیتلر در جنگ گناهكار باشد، ولی این نكته را باید به یاد داشت كه در هر صورت هس به نوعی یك نماینده سیاسی بود و در آن زمان شاید انسانیت آن بود كه به پرونده وی به چشم یك مورد پزشكی نگاه شود تا یك جنایتکار جنگی و در مورد وی مراعات می شد

پرواز هس به سوی انگلستان باعث تردید استالین رهبر شوروی در خصوص انگلستان شده بود، در دیداری که بین استالین و چرچیل صورت گرفت استالین در خصوص همکاری انگلستان و آلمان نازی ابراز نگرانی کرد اما چرچیل منکر هر گونه همکاری با آلمان نازی شد. در دهه هفتاد کشورهای آمریکا، انگلستان و فرانسه تلاش هایی برای تجدید نظر در خصوص هس انجام دادند که با مخالفت شدید شوروی روبرو شد و آزادی هس ناکام ماند.

مرگ[ویرایش]

هِس در سلول‌اش در زندان نورمبرگ

رودلف هس در تاریخ ۱۷ اوت ۱۹۸۷ در حالی که ۹۳ سال سن داشت در زندانی در غرب برلین درگذشت. گفته می‌شود وی در زندان و با استفاده از سیم برق مهتابی در سال ۱۹۸۷ خودرا حلق‌آویز کرد اما بعضی عقیده دارند وی به قتل رسیده است. پس از مرگ هس نئونازی‌ها در سراسر اروپا اقدام به راه پیمایی کردند و هر ساله در روز مرگ هس اقدام به راه پیمایی می کردند به نحوی که در سال ۲۰۰۳ تعداد ۵،۰۰۰ نفر از نئونازی‌ها دست به راه پیمایی زدند و پس از آن در سال ۲۰۰۴ تعداد آنها به ۹،۰۰۰ تن رسید که پس از آن راه پیمایی در روز مرگ هس در آلمان ممنوع شد. هس آخرین بازمانده کابینه هیتلر بود.

زیارت نئونازیها و تخریب قبر[ویرایش]

نئونازیها از سرتاسر آلمان و اروپا در وونزیدل برای یادبود مارس و راهپیماییهای مشابه که هر ساله در سالگرد مرگ هس به وقوع می‌پیوست گرد هم می‌آمدند. این اجتماعات از ۱۹۹۱ تا ۲۰۰۰ ممنوع بود و نئونازیها سعی کردند در شهرهای دیگر و کشورهایی نظیر دانمارک و هلند جمع شوند. تظاهرات در وونزیدل در ۲۰۰۱ قانونی شد. در ۲۰۰۵ با وضع قوانین سختگیرانه تر در آلمان تظاهراتها بار دیگر ممنوع شدند.

در سال ۲۰۱۱ اجاره ۲۰ ساله قبر هس به اتمام رسید و خانواده تقاضای ادامه ۲۰ ساله آن را کردند که رد شد.

قبر رودلف هس به دستور مقام‌های آلمانی و در جهت جلوگیری از تجمع نئونازی‌ها در مکان این قبر تخریب شد. هس در کلیسای لوتری در شهر وونزدیل دفن بود که با اجرای این دستور استخوان‌های باقی‌مانده از هس سوزانده و به دریا ریخته شد و قبر وی به طور کامل تخریب شد. هس تنها بازمانده نازی‌ها بود که دارای مقبره مشخص بود.[۱]

پانویس[ویرایش]

۱.^  Ilse Pröhl

۲.^  Wolf Rüdiger Hess

۳.^  Fritz H. Hess

۴.^  MI6

۵.^  Frank Keller

پانویس[ویرایش]

  1. «قبر رودلف هس، معاون آدولف هیتلر ویران شد». وب‌سایت انتخاب، ۳۱ تیر ۱۳۹۰. بازبینی‌شده در ۲۲ دی ۱۳۹۰. 

منابع[ویرایش]

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «رودلف هس»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۲۰ خرداد ۱۳۸۹).

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ رودلف هس موجود است.