روانشناسی محیط
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
روانشناسی محیط از ابتدای دهه ۶۰ قرن بیستم به وجود آمد.ابتدا در سالهای ۱۹۶۰-۱۹۷۰ اولین کار روانشناسی محیط این بود که آثار محیط فیزیکی و اجتماعی بر افراد را بفهمد، اما از دهه ۱۹۸۰ به بعد به بررسی نقش افراد بر محیط هم میپردازد.از جمله سر فصلهای این شاخه از روانشناسی قلمروو رفتار قلمروی، تراکم و ازدحام، استرس زاهای مخیطی است.این رشته از روانشناسی شاخه ایست میان رشتهای که با معماری، معماری منظر و طراحی شهری رابطهای نزدیک دارد.
منابع [ویرایش]
بدار، لوک و ژوره دزیل و لوک لامارش.۱۳۸۱.روانشناسی اجتماعی.ترجمه دکتر حمزه گنجی
