روان‌شناسی محیط

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

روانشناسی محیط از ابتدای دهه ۶۰ قرن بیستم به وجود آمد.ابتدا در سالهای ۱۹۶۰-۱۹۷۰ اولین کار روان‌شناسی محیط این بود که آثار محیط فیزیکی و اجتماعی بر افراد را بفهمد، اما از دهه ۱۹۸۰ به بعد به بررسی نقش افراد بر محیط هم می‌پردازد.از جمله سر فصل‌های این شاخه از روانشناسی قلمروو رفتار قلمروی، تراکم و ازدحام، استرس زاهای مخیطی است.این رشته از روانشناسی شاخه ایست میان رشته‌ای که با معماری، معماری منظر و طراحی شهری رابطه‌ای نزدیک دارد.

منابع[ویرایش]

بدار، لوک و ژوره دزیل و لوک لامارش.۱۳۸۱.روانشناسی اجتماعی.ترجمه دکتر حمزه گنجی