ره‌آورد

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
یک فروشگاه فروش سوغات ایران (زعفران، شیرینی‌جات ایرانی و...) در سالن ترانزیت فرودگاه امام خمینی

ره‌آورد یا سوغات کالایی است که از یک شهر، روستا یا منطقه‌ای توسط معمولاً مسافران و گردشگران خریداری می‌گردد تا پس از بازگشت مسافر به نزدیکان، دوستان و آشنایان هدیه داده شود. ره‌آوردها به طور معمول جزء صنایع دستی، محصولات صنعتی و مواد غذایی ساخته شده در نواحی مختلف جغرافیایی هستند.[نیازمند منبع]

واژه شناسی و ادبیات[ویرایش]

سوغات واژه‌ای ترکی‌مغولی است و به معنای تحفه و هدیه است. [۱]

سوغات[ویرایش]

سعدی شاعر قرن هفتم قمری سروده است:

گر نسیم سحر از زلف تو بویی آرد جان فشانیم بسوغات نسیم تو نه سیم.[۱]

ره‌آورد[ویرایش]

راه‌آورد به معنای سوغات و ارمغان و هر چیزی که چون شخصی از جایی بیاید برای کسی بیاورد اگر چه حتی چند بیت از نظم و نثر باشد. ره‌آورد کنایه از چیزی است که چون کسی از جایی آید به طریق تحفه آورد و سوغات نیز گویند. راه آورد را با نام‌های عراضه، سوقات، سوغاتی، سوقاتی، لهنه، ارمغان و هدیه نیز می‌شناسند.

مولوی در این باره سروده است:

چون سفر کردم مرا راه آزمود زین سفر کردن ره آوردم چه بود.[۲]

ره آورد شهرهای ایران[ویرایش]

نوشتار اصلی: فهرست ره‌آوردهای شهرهای ایران

معانی دیگر[ویرایش]

در ادبیات و عرفان به یادگاری‌های معنوِی و مکاشفات نیز ره‌آورد گفته‌اند.

پانویس[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ لغت‌نامه دهخدا/واژه سوغات
  2. لغت‌نامه دهخدا/واژه ره‌آورد

منابع[ویرایش]

  • علی اکیر دهخدا. «صفحه اصلی». لغت‌نامه دهخدا. بازبینی‌شده در ۲۸ اردیبهشت ۱۳۹۰. 

پیوند به بیرون[ویرایش]