رهآورد
رهآورد یا سوغات کالایی است که از یک شهر، روستا یا منطقهای توسط معمولا مسافران و گردشگران خریداری میگردد تا پس از بازگشت مسافر به نزدیکان، دوستان و آشنایان هدیه داده شود. رهآوردها به طور معمول جزء صنایع دستی، محصولات صنعتی و مواد غذایی ساخته شده در نواحی مختلف جغرافیایی هستند.[منبع]
محتویات |
[ویرایش] واژه شناسی و ادبیات
سوغات واژهای ترکیمغولی است و به معنای تحفه و هدیه است. [۱]
[ویرایش] سوغات
سعدی شاعر قرن هفتم قمری سروده است:
| « | گر نسیم سحر از زلف تو بویی آرد
جان فشانیم بسوغات نسیم تو نه سیم.[۱] |
» |
[ویرایش] رهآورد
راهآورد به معنای سوغات و ارمغان و هر چیزی که چون شخصی از جایی بیاید برای کسی بیاورد اگر چه حتی چند بیت از نظم و نثر باشد. رهآورد کنایه از چیزی است که چون کسی از جایی آید به طریق تحفه آورد و سوغات نیز گویند. راه آورد را با نامهای عراضه، سوقات، سوغاتی، سوقاتی، لهنه، ارمغان و هدیه نیز میشناسند. مولوی در این باره سروده است:
| « | چون سفر کردم مرا راه آزمود
زین سفر کردن ره آوردم چه بود.[۲] |
» |
[ویرایش] ره آورد شهرهای ایران
- شهر اصفهان: گز و صنایع دستی
- شهر کرمان: زیره
- شهر دزفول: قلم دزفولی، مرکبات و کلوچههای دزفولی است.
- شهر زابل (سیستان): کلوچه های محلی، آچار (نوعی ادویه)، فلفل سیاه
[ویرایش] معانی دیگر
در ادبیات و عرفان به یادگاریهای معنوِی و مکاشفات نیز رهآورد گفتهاند.
[ویرایش] پانویس
[ویرایش] منابع
- علی اکیر دهخدا. «صفحه اصلی». لغتنامه دهخدا. بازبینیشده در ۲۸ اردیبهشت ۱۳۹۰.
