ره‌آورد

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری, جستجو

ره‌آورد یا سوغات کالایی است که از یک شهر، روستا یا منطقه‌ای توسط معمولا مسافران و گردشگران خریداری می‌گردد تا پس از بازگشت مسافر به نزدیکان، دوستان و آشنایان هدیه داده شود. ره‌آوردها به طور معمول جزء صنایع دستی، محصولات صنعتی و مواد غذایی ساخته شده در نواحی مختلف جغرافیایی هستند.[منبع]

محتویات

[ویرایش] واژه شناسی و ادبیات

سوغات واژه‌ای ترکی‌مغولی است و به معنای تحفه و هدیه است. [۱]

[ویرایش] سوغات

سعدی شاعر قرن هفتم قمری سروده است:

« گر نسیم سحر از زلف تو بویی آرد

جان فشانیم بسوغات نسیم تو نه سیم.[۱]

 »

[ویرایش] ره‌آورد

راه‌آورد به معنای سوغات و ارمغان و هر چیزی که چون شخصی از جایی بیاید برای کسی بیاورد اگر چه حتی چند بیت از نظم و نثر باشد. ره‌آورد کنایه از چیزی است که چون کسی از جایی آید به طریق تحفه آورد و سوغات نیز گویند. راه آورد را با نام‌های عراضه، سوقات، سوغاتی، سوقاتی، لهنه، ارمغان و هدیه نیز می‌شناسند. مولوی در این باره سروده است:

« چون سفر کردم مرا راه آزمود

زین سفر کردن ره آوردم چه بود.[۲]

 »

[ویرایش] ره آورد شهرهای ایران

نوشتار اصلی: فهرست ره‌آوردهای شهرهای ایران
  • شهر کرمان: زیره
  • شهر زابل (سیستان): کلوچه های محلی، آچار (نوعی ادویه)، فلفل سیاه

[ویرایش] معانی دیگر

در ادبیات و عرفان به یادگاری‌های معنوِی و مکاشفات نیز ره‌آورد گفته‌اند.

[ویرایش] پانویس

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ لغت‌نامه دهخدا/واژه سوغات
  2. لغت‌نامه دهخدا/واژه ره‌آورد

[ویرایش] منابع

  • علی اکیر دهخدا. «صفحه اصلی». لغت‌نامه دهخدا. بازبینی‌شده در ۲۸ اردیبهشت ۱۳۹۰. 
ابزارهای شخصی

گویش‌ها
فضاهای نام
عملکردها
گشتن
چاپ/برون‌بری
جعبه‌ابزار
زبان‌های دیگر