رله بازبست

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

رله بازبست یا اتو رکلوزر (به انگلیسی: Recloser) رله‌ای است که برای پیشگیری از بی برقی سیستم قدرت به هنگام خطاهای گذرا در توانراه‌های هوایی گذاشته می‌شود. بدین روش، این رله پس از گذشت زمان از پیش گذاشته شده‌ای، کلید را دوباره می‌بندد.

نیاز به رله بازبست[ویرایش]

فرستادن توان همیشه در پی برخورد دو سیم به هم یا سیم به زمین، اتصالی پدید نمی‌آید بلکه عامل بیشتر اتصال‌ها در پی جرقه قوس الکتریکی می‌باشد. این قوس می‌تواند بین سیم و زمین در درازای مقره یا بین دو سیم زده شود و جرقه کمابیش به علت نا مساعد بودن هوا که دارای برف و مه و توفان و یا در پی افزایش ولتاژ شبکه که دارای آذرخش یا بازبست می‌باشد در کلید پدید می‌آید، چنین جرقه‌هایی بیشتر با بُرش آنی و کوتاه زمان فشار شبکه از بین رفته و خاموش می‌شود. برای پایداری شبکه از یک نوع کلید در چرخههای فشار قوی از ۲۰ کیلو ولت به بالا و کمابیش بیشتر در شبکه‌های هوایی بهره گرفته می‌شود چون بیشتر اتصالی‌ها در شبکه هوایی رخ می‌دهد.[۱]

شناختار رله بازبست[ویرایش]

ابزار ای است که در زمان اتصال کوتاه یا اتصال گذرا خط را بُرش، دوباره بگونه خودکار کلید را می‌بندد و در مواقع اتصال همیشگی خط را بُرش همیشگی می‌نماید. اتصال گذرا دارای: ۱- پرنده ۲- گیر کردن شاخه درخت به سیم ۳- در پی باد یا توفان

اتصال همیشگی دارای: ۱- پارگی سیم ۲- کابل زدگی یا زخم شدن کابل ۳- یخ بستن

جستارهای وابسته[ویرایش]

رلهٔ حفاظتی

پانویس[ویرایش]

  1. Elmore, Walter A. Protective Relaying: Theory and Applications. Vol. 1. CRC, 2003.