رقیه

برای دیگر کاربردها، رقیه (ابهام‌زدایی) را ببینید.

رقیه دختر حسین (به عربی: رقیة بنت الحسین)‏ پدر وی امام سوم شیعیان حسین بن علی و مادرش مطابق بعضی از نقل‌ها ام اسحاق بوده‌است.

او دختر سه سالهٔ حسین بود که پس از واقعه عاشورا که خانواده حسین را به اسارت گرفتند او نیز توسط لشکر یزید به اسارت گرفته شد و آن‌ها را به مرکز خلافت یزید که شهر شام بود بردند. طبق نقل‌های متعدد هنگامی که لشکر یزید سر بریده شده حسین را به شام آوردند و آن را به رقیه نشان دادند آن طفل سه ساله بسیار ناراحت شده و به سبب این ناراحتی چنان چه در کتاب وقایع الشهور و الایام آمده‌است در روز ۵ صفر سال ۶۱ هجری قمری کشته شد. مرقد وی در شهر دمشق امروزه پذیرای بسیاری از شیعیان جهان است.

تردید برخی مورخان در وجود رقیه

از میان مورخان شیعی برخی وجود رقیه را مورد تردید قرار داده‌اند. برخی هم معتقدند که نمی‌توان این مساله را به طور قاطع رد کرد اما دلیل قاطعی برای اثبات آن در دست نیست.شیخ عباس قمی، در کتاب «نفس المهموم» که در رابطه با وقایع کربلا است و نیز در «منتهی الآمال» که بخش مهمی را به وقایع کربلا اختصاص داده‌است، می‌گوید: «من در هیچ سند معتبری راجع به حضرت رقیه چیزی ندیدم. (اما چون شیخ صدوق آن را نقل کرده‌است از قول وی آن را نقل می‌کنم)»

جستارهای وابسته

• حسین بن علی
• زینب کبری
• کربلا
• عاشورا

منابع

• کتاب وقایع الشهور و الایام