رسمی شدن تشیع در ایران توسط صفویان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

رسمی شدن مذهب شیعه دوازده امامی در ایران توسط صفویان اشاره به فشارها و اقدامات این گروه دارد که از سال ۸۸۰ برای رسمی شدن این مذهب در ایران دارد.

شاه اسماعیل یکم صفوی توانست در سال ۸۸۰ در تبریز تاجگذاری کند و مذهب شیعه دوازده امامی را در ایران رسمی کند. پس از حکومتهای محلی علویان (طبرستان)، اسماعیلیان، آل بویه و سربداران، سرانجام قزلباشها و ترکان صفوی توانستند تشیع را در ایران رسمی کنند.

شرح[ویرایش]

در زمان تشکیل حکومت صفویه مناطقی مانند طبرستان، گیلان، آذربایجان، خراسان، عراق عجم دارای اکثریت سنی بود و سنی‌های ایران که بیشتر شافعی و حنفی بودند.

صفویان با اقدامات خود در سال ۸۸۰ خورشیدی، ایران را به عنوان یک دولت مستقل مجدداً یکپارچه کردند و مذهب تشیع اثنی عشری را به عنوان مذهب رسمی حکومت خود به مثابه یکی از مهمترین نقاط عطف در جهان اسلام برگزیدند.گسترش تشیع در زمان شاه اسماعیل اول همراه با خونریزی بسیار و اهانت به خلفای مسلمین بود ولی ایرانیانی که تا آن زمان سنی بودند با مقاومت بسیار در مقابل قزلباشها ایستادند؛اما وحشی گری و آدم خواری (چگینی) آنها باعث روی آوردن مردم به این آیین گردید[۱]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]