رسانگر بی سرنشین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

رسانگر بی سرنشین (به انگلیسی: Remotely operated vehicle) رسانگر یا وسیله نقلیه‌ای می‌باشد که توسط هدایتگری واقع در بیرون رسانگر هدایت می‌شود. رسانگر بی سرنشین می‌توانند به صورت بی‌سیم و از طریق امواج رادیویی هدایت شوند یا می‌توانند از طریق سیمی که رسانگرها را به هدایتگر و از راه دور متصل می‌نماید هدایت گردند.

رسانگر بی سرنشین بر اساس محیطی که در آن فعالیت دارند به ۳ دسته تقسیم می‌شوند، شامل:

  • زهپاد یا (زیردریایی هدایت‌پذیر از دور): رسانگر بی سرنشینی که در زیر آب فعالیت می‌کند.
  • خهپاد یا (خودرو هدایت‌پذیر از دور): رسانگر بی سرنشینی که بر روی زمین آب فعالیت می‌کند.
  • پهپاد یا (پرندهٔ هدایت‌پذیر از دور): رسانگر بی سرنشینی که در آسمان فعالیت می‌کند.

رسانگر های بی سرنشین از این نظر با یک رباط متفاوت هستند، زیرا که هیچگونه رفتاری را پردازش نکرده و از خود نشان نمی‌دهد، بلکه تمامی رفتار آنها توسط هدایت گر اداره می‌شود. رسانگر های بی سرنشین در زمینه‌های گوناگونی چون دانش، نظامی، تفریحی و غیره کاربرد دارند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Remotely operated vehicle»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۲۲ دسامبر ۲۰۱۳).