راگبی در ایران
|
|
برای اثباتپذیری کامل این مقاله به منابع بیشتری نیاز است یا منابع ارائهشده بهدرستی ارجاع داده نشدهاند. لطفاً با توجه به شیوهٔ ویکیپدیا برای ارجاع به منابع با ارایهٔ منابع معتبر این مقاله را بهبود بخشید. مطالب بیمنبع در آینده مردود و حذف خواهندشد. |
|
|
ممکن است این مقاله نیازمند ویکیسازی باشد تا با استانداردهای کیفی ویکیپدیا همخوانی یابد. خواهشمندیم با افزودن پیوندهای داخلی مرتبط، یا با بهبود چیدمان به بهبود آن کمک کنید.
برای جزئیات بیشتر روی [نمایش] کلیک کنید.
هیچ دلیلی برای این برچسب ویکیسازی ذکر نشدهاست. میتوانید دلیلتان را با استفاده از پارامتر
|
راگبی در ایران ورزشی جوان و در حال پیشرفت است. برخلاف ظاهرپر برخورد و مهیج این ورزش، اعضای این کمیته و بازیکنان این ورزش بیش از۷۰ درصد ازقشرهای تحصیل کرده جامعه و جزء متخصصین هستند.[۱]
محتویات |
تاریخچه [ویرایش]
قبل ازانقلاب [ویرایش]
درایران قبل از انقلاب جمهوری اسلامی به صورت غیر رسمی ورزش راگبی مخصوصا درتربیت بدنی نیروهای نظامی به اجرا درآمد ویک بازی غیر رسمی با تیم ملوان وسربازان انگلیسی انجام دادند.[۲]
بعدازانقلاب [ویرایش]
بعدازانقلاب جمهوری اسلامی، تاسال ۱۳۷۵ هیچ تلاشی انجام نشد تااینکه دراین سالبیژن صفائی به همراه گروهی از دانشجویان تربیت بدنی این رشته راشکل دادند واولین توپ، توپ خالی ازباد فوتبال بود که به صورت بیضی با بند بسته شده بود! پس ازآن ۱۷ عددتوپ راگبی که برخی متعلق به سالهای ۱۹۴۵ و ۱۹۶۰ میلادی بود درانبار یکی ازمراکز آموزشی یافت شد و بعدازتعمیر اولین تمرینات درساعت ۶ صبح درزمین چمن مجموعه ورزشی انقلاب تهران باحداقل قیمت زمین چمن اجارهای آغاز گردید.[۳]
بعد از دو سال فعالیت میزان تلاشها کاهش یافت تا آنکه درسال ۱۳۷۹ باتلاش یکی ازدانشجویان تربیت بدنی سالهای ۱۳۷۵ و اساتید کنونی یعنی علیرضا فضل الله اعرابی و باهمکاری و راهنمائی دکترذوالفقاریان رئیس وقت فدراسیون بیسبال، مجوز لازم اخذ و کمیته راگبی دراین فدراسیون شکل گرفت.[۴]
متأسفانه دخالت دادن سیاست با ورزش در جمهوری اسلامی باعث شده بود تا مسئولین جمهوری اسلامی ازآنجائیکه این ورزش راکه به صورت عامیانه فوتبال آمریکائی میدانستند وبه دلبل مشکل سیاسی ایران باامریکا، از حمایت ازاین رشته ورزشی و تأسیس تیم ملی برای آن خودداری نمایند. ولی پیگیریهای مستمر علیرضا فضل الله اعرابی و سلسه مقالات محمد صفر لفوتی پسر عموی همسر وی، که از روزنامه نگاران و فعالین حقوق بشر ایران است، باعث شد تا ذهن مسئولین وقت ورزش ایران و نظربرخی ازمراجع تقلید درخصوص این ورزش تغییر ونسبت به مستقل شدن وراهاندازی وافتتاح تیم ملی راگبی ایران اقدام نمایند.[۵]
پس ازآن نیز فعالیتهای گستردهای صورت پذیرفته است. شایان ذکراست برخلاف ظاهرپر برخورد و مهیج این ورزش، اعضای این کمیته و بازیکنان این ورزش بیش از۷۰ درصد ازقشرهای تحصیل کرده جامعه و جزء متخصصین هستند. دکترذوالفقاریان رئیس وقت فدراسیون بیسبال خوداز فعالان این کمیته و بیژن صفائی کارشناس ارشد تربیت بدنی و ۲۰ سال عضو هیئت علمی دانشکده تربیت بدنی و کارشناس برنامههای رادیوئی و شبکههای یک وسه وپنج صداوسیمای جمهوری اسلامی و طراح اکثر کلاسها و مفاهیم تاکتیکی که مدتی نیز سرپرست تیمهای راگبی و مربی تیم تهران این رشته ورزشی بودهاست.[۶]
علیرضا فضل الله اعرابی کارشناس ارشد رشته تربیت بدنی و استاد دانشگاه و مدتی نیز بعنوان مربی و درحال حاضر سرمربی تیم ملی راگبی درایران میباشد که در سالهای اخیر فعالیت بسیارچشمگیری برای گسترش این رشته ورزشی درایران داشتهاست و از او به عنوان بنیانگذار اصلیراگبی در ایران نام میبرند.[۷]
نرگس (نوشین) لفوتی همسر علیرضا فضل الله اعرابی که کارشناس ارشد تربیت بدنی واستاددانشگاهاست نیز ازفعالین این رشته ورزشی بوده وهم اکنون مربی تیم راگبی بانوان ایران و تنها داور زن درآسیا است.[۸]
هم اکنون نیز بیش از ۱۰۰۰ ورزشکار مرد و زن در ایران به راگبی میپردازند. تیم ملی راگبی ایران یک بار در تورنمنت بینالمللی راگبی دوبی شرکت کردهاست، اما سابقه بینالمللی ناچیزی دارد.[نیازمند منبع]
استانها [ویرایش]
پانزدهاستان ایران که در آنها راگبی بازی میشود:
- خراسان رضوی: سرمربی یاسر موحدیان
- تهران: سرمربی گری علیرضا فضلالله اعرابی
- اصفهان: سر مربی ژوزف گریگوریان
- فارس: سرمربی رامین آبادی
- گیلان: سرمربی حسین اتقامت
- کرمانشاه: سرمربی سید محمد مهدی ضیغمیان
- کرمان: سر مربی میر مجتبی فضل جو
- خوزستان: سرمربی حسین طالب
- سیستان و بلوچستان: سرمربی سلطان زاده
- البرز: سرمربی کیوان محمدرحیمی
راگبی در گیلان [ویرایش]
راگبی در استان گیلان از قدیم به صورت حرفهای بازی میشد. استان گیلان تنها استانی بود که در سال ۱۳۲۰ راگبی در آن راهاندازی شد و روسها بازی راگبی را در شهر بندرانزلی پایه گذاری کردند.[نیازمند منبع] به این صورت راگبی در ایران طی چند سال به طور کامل راهاندازی شد و فدراسیون این رشته با در اختیار داشتن فدراسیون فوتبال شروع به کار کرد. اما پس از انقلاب ایران این رشته به طور کلی محو شد و راه را برای فوتبال باز گذاشت.[نیازمند منبع] اما پس از سالها که دوباره این رشته به ایران بازگشت، استان گیلان باز نیز در این زمینه پیش قدم بود و تیم راگبی خود را توسط حسین استقامت مربی کنونی خود پایه گذاری کرد.[نیازمند منبع] هم اکنون راگبی در گیلان با دو تیم فعالیت میکند.[نیازمند منبع] تیم اصلی و باشگاهی این استان را تیم ملوان سپید بندرانزلی تشکیل میدهد و دیگر تیم این استان تیم انجمنی رشت میباشد.[نیازمند منبع] برای مسابقات نیز این دو تیم با یکدیگر ادغام شده و با نام راگبی استان گیلان پای به میدان رقابت میگذارند.[نیازمند منبع] تیم راگبی استان گیلان از تیمهای محبوب و برتر راگبی ایران است.[نیازمند منبع]
پیوند به بیرون [ویرایش]
- وب سایت رسمی ایران راگبی
- وب سایت راگبی استان گیلان
- گزارش تصویری از تیم راگبی دختران تهران
- گزارش تصویری از لیگ راگبی مردان ایران
- برگزاری لیگ راگبی ایران با ۱۲ تیم، روزنامه اعتماد، ۶ آبان ۱۳۸۶
- گزارش آسوشیتدپرس از تیم ملی راگبی زنان ایران در سایت شیرزنان
پانویس [ویرایش]
- ↑ لفوتی، صفر(محمد). «ورزش راگبی و تیم ملی آن را دریابیم». هفته نامه بشیر ورزشی (تهران)، ش. ۷۵۵ (۱۳۸۱): ۵.
- ↑ همان
- ↑ همان
- ↑ همان
- ↑ همان
- ↑ همان
- ↑ «پیام نوروزی علیرضا فضل اله اعرابی سرمربی تیم ملی راگبی جمهوری اسلامی ایران». ایران راگبی، ۱۷ فروردین ۱۳۹۱. بازبینیشده در ۳۰ اردیبهشت ۱۳۹۱.
- ↑ «نرگس لفوتی اولین داور زن ایرانی در مسابقات آسیایی». خبرگزاری ایلنا، ۲۳ شهریور ۱۳۸۹. بازبینیشده در ۳۰ اردیبهشت ۱۳۹۱.