راکتور گرماهسته‌ای آزمایشی بین‌المللی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ‏۹٫۱″ ۴۶′ ۵°شرقی ‏۱۷٫۸۴″ ۴۲′ ۴۳°شمالی / ۵٫۷۶۹۱۹۴غرب ۴۳٫۷۰۴۹۵۵۶جنوب / -۵٫۷۶۹۱۹۴;-۴۳٫۷۰۴۹۵۵۶

ماکت پروفیل عرضی راکتور

راکتور گرماهسته‌ای آزمایشی بین‌المللی (به انگلیسی: International Thermonuclear Experimental Reactor)‏ مشهور به ITER یا ایتر، بزرگترین طرح یک رآکتور همجوشی هسته‌ای است که تا کنون طراحی شده است، و بر پایه ی محصورسازی مغناطیسی بنیاد نهاده شده‌است.[۱][پیوند مرده]

برای آغاز فرآیند همجوشی، نیاز است که سوخت همجوشی را که از دوتریم و تریتیوم تشکیل شده، به دمای بالایی برسانیم. این دما نزدیك ۱۰۰ میلیون درجه سانتیگراد است. یکی از روشهای پیشنهاد شده محصور کردن پلاسما با كاربرد میدان مغناطیسی است.

طرح ایتر در ۱۹۸۵ نخست در گفتگو هایی میان اتحاد جماهیر شوروی و آمریکا مطرح گردید. در طی سالهای بعد، شماری دیگر از کشورها به پروژه پیوستند، و امروزه ۷ عضو چین، اتحادیه اروپا، هند، ژاپن، کره جنوبی، روسیه و آمریکا در این پروژه فعالیت دارند.

تاسیسات اصلی این پروژه در فرانسه قرار خواهد داشت. ایتر بزرگترین توکاماک ساخته شده در تاریخ خواهد بود.[۲]

منابع [ویرایش]

پیوند به بیرون [ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ راکتور گرماهسته‌ای آزمایشی بین‌المللی موجود است.