راه کندر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

راه بخور یا جاده بخور یکی از مسیرهای کاروان‌های بازرگانی در دنیای باستان است که مهمترین جاده ارتباطی میان قاره‌های آسیا و آفریقا به شمار می‌رفته است. انواع مواد معطر چون عود و لوبان و کندر و دیگر عطریات سوختنی را در آئین های گوناگون در وسیله ای موسوم به بخور سوز می سوزاندند و تجارتش بس مهم بود. شهر جرهای عربستان باستان آنقدر در تجارت بخور اهمیت داشت که آنتیوخوس بزرگ، از جانشینان سلوکی اسکندر خود به دیدار از آن پرداخت.

مسیر اصلی جاده بخور

این جاده تنها مسیر بازرگانی شبه‌جزیره عربستان بوده است و به دلیل عبور کاروان‌های تجاری که کندر را از عمان به مصر و اریتره می‌برده‌اند به نام جاده بخور شناخته می‌شده است.

مسیرها [ویرایش]

این جاده در طول تاریخ دارای مسیرهای متفاوت زمینی و دریایی بوده است. مسیر اولیه زمینی آن از عمان شروع می‌شده و با عبور از یمن ، حجاز ، اردن ، فلسطین و بیابان سینا وارد افریقا می‌شده و کالاهای ارزشمند منطقه جنوب غرب خاور میانه را به آن منطقه‌ها می‌رسانده است.

به دلیل اهمیت زیاد راه‌های دریایی برای مصریان این راه به دریا نیز توسعه یافت و از اسکندریه به منطقه مدیترانه گسترش پیدا کرد.همچنین راه دریایی میان یمن و اریتره نیز به مسیر تجارت بخور افزوده شد.

این مسیرها از تقربیا ۲۰۰۰ سال پیش از میلاد تا چند صد سال گذشته رونق داشته است

منابع [ویرایش]