راه بندگی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

راه بندگی کتابی از اقتصاددان و فیلسوف اتریشی، فریدریش فون هایک است که بین ۱۹۴۰-۱۹۴۳ نوشته شده و در آن «نسبت به خطر استبداد ناشی از کنترل تصمیمگیری دولتی از طریق برنامه ریزی مرکزی» هشدار داده، و استدلال کرده که منع فردگرایی، لیبرالیسم کلاسیک و آزادی به طور غیر قابل اجتنابی منجر به ستم سوسیالیستی و فاشیستی و استبداد و بردگی افراد منجر می‌شود. او بر خلاف نظر اقتصاددانان بریتانیایی که فاشیسم را عکس العملی سرمایه دارانه علیه سوسیالیسم می‌دانستند، آن دو را دارای ریشه مشترکی در برنامه ریزی اقتصادی مرکزی و قدرت دولت بر فرد می‌دانست.[۱]

منابع[ویرایش]