رابطه ژنتیکی (زبان شناسی)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

اصطلاح رابطه ژنتیکی در زبان شناسی (با ژنتیک درزیست شناسی اشتباه نشود.)، رابطه ای است که اغلب در میان زبان هایی از خانواده زبانی یکسان وجود دارد. زبان هایی که با هم رابطه ی ژنتیکی دارند در اصل از یک زبان اجدادی واحد منشا گرفته اند و در همین راستا تشابهاتی با یکدیگر دارند، مانند معانی واژه ها، دستور زبان و غیره. زبان شناسان زبان هایی را که با یکدیگر رابطه ی ژنتیکی دارند را از طریق روش مقایسه ای تعیین می کنند. برای مثال تمام اعضای خانواده ی زبانی هندی-اروپایی با هم رابطه ی ژنتیکی دارند در نتیجه برای مثال زبان های پارسی، انگلیسی، آلمانی، هندی که همگی از زبان های هندی-اروپایی هستند با یکدیگر رابطه ی ژنتیکی دارند. اگرچه گاه ممکن است زبان ها بر روی یکدیگر تاثیر بگذارند برای مثال واژه هایی که از یک زبان در زبان دیگری قرض گرفته می شوند، مانند تاثیرات زبان پارسی بر عربی یا بلعکس ویا تاثیرات زبان چینی بر ژاپنی؛ اما این تاثیرات و واژه های مشترک دلیل بر وجود رابطه ی ژنتیکی میان این زبان ها نمی‌تواند باشد.

منابع[ویرایش]

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Genetic relationship (linguistics)»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۲۷ فوریه ۲۰۱۳).