رئالیسم جادویی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
رئالیسم جادویی یکی از شاخههای واقعگرایی (رئالیسم) در مکاتب ادبی است که در آن ساختارهای واقعیت دگرگون میشوند و دنیایی واقعی اما با روابط علت و معلولی خاص خود آفریده میشود.
جیمز فریزر و سلمان رشدی در انگلستان، لوی استروس در فرانسه، میگل آنخل استوریاس در گواتمالا، گابریل گارسیا مارکز در کلمبیا، کارلوس فوئنتس در مکزیک، غلامحسین ساعدی و رضا براهنی در ایران، یاشار کمال و لطیفه تکین در ترکیه، آرتور کازاک و الیزابت لانگاسر در آلمان؛ از مشهورترین نویسندگان و شاعران سبک رئالیسم جادویی هستند.کتاب آیات شیطانی به همین سبک نوشته شده است.
[ویرایش] منبع
- پیر هاترید. مکتبهای ادبی. ترجمهٔ رضا سیدحسینی. چاپ چهاردهم، تهران: جهانگیر، ۱۳۸۵، ۴۹۵.
