رأی اعتماد

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

رأی اعتماد رایی است که نمایندگان مجلس به دولتی که مایلند بر سر کار بماند در ابتدای تعیین دولت و پس از تقدیم برنامهٔ خود یا پس از استیضاح می‌دهند.[۱]

رای اعتماد اصطلاحی است پارلمانی، به معنای رایی که اعتماد بر کسی داشتن را تأکید و استوار سازد. رایی که نمایندگان مجلس یا دو مجلس به دولتی که برنامه و اعمال او را تأیید کنند، دهند.[۲]

ایران[ویرایش]

بر طبق اصل ۱۳۳ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، رییس‌جمهور موظف است وزیران پیشنهادی کابینه‌اش را برای گرفتن رای اعتماد به مجلس شورای اسلامی معرفی کند. بنابراین لزوم شروع فعالیت یک وزیر منوط به تایید از جانب رئیس‌جمهور ایران و مجلس شورای اسلامی است.[۳]

منابع[ویرایش]

  1. فرهنگ فارسی معین، سرواژهٔ «اعتماد»
  2. لغتنامهٔ دهخدا، سرواژهٔ «رای»
  3. نصیری، مصطفی. «فلسفه رای اعتماد». وب‌گاه. روزنامه بهار، ۲۳ مرداد ۱۳۹۲. بازبینی‌شده در ‏۴ فوریهٔ ۲۰۱۴. 

پیوند به بیرون[ویرایش]