رآکتور تحقیقاتی تهران
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
رآکتورتحقیقاتی تهران رآکتوری با ظرفیت ۵ مگاوات است که در سال ۱۹۶۷ توسط ایالات متحده آمریکا در مرکز تحقیقات اتمی تهران در دانشگاه تهران ساخته شد.[۱][۲]
هسته مرکزی این راکتور در عمق ۸ متری استخری با ظرفیت ۵۰۰۰۰۰ لیتر که از آب آشامیدنی تهران تأمین میشود قرار دارد.[۳]
سوخت [ویرایش]
در نوامبر ۱۹۶۷ یک شرکت آمریکایی ۵٫۸۵ کیلوگرم اورانیوم ۹۳ درصد را برای رآکتور فراهم آورد.[۴] در می۱۹۸۷ ایران قراردادی با آرژانتین برای تغییر هسته رآکتور برای تغییر سوخت آن از اورانیوم ۹۳ درصد به اورانیوم ۲۰ درصد غنی شده ۲۳۵-u امضاء کرد.[۵][۶] ارزش این قرار۵٫۵ میلیون دلار بود و پس آز آن نیز آرژانیتن ۱۱۵٫۸ کیلوگرم اورانیوم ۲۰ درصد برای ایران فراهم کرد.[۷]
منابع [ویرایش]
- ↑ H. Cordesman, Anthony; Khalid R. Al-Rodhan (2006) (in انگلیسی). Iran's weapons of mass destruction: the real and potential threat. CSIS. pp. 101. ISBN 9780892064854.
- ↑ برخورد سیاسی با راکتور تحقیقاتی تهران به سود آمریکا نیست خبرگزاری ایرنا
- ↑ سیستم تبادل یونی جهت تصفیه آب استخر رآکتور اتمی دانشگاه تهران نشریه دانشکده فنی (دوره: ۲۹، شماره: ۰)
- ↑ Erlich, Reese (2007) (in انگلیسی). The Iran agenda: the real story of U.S. policy and the Middle East crisis. PoliPointPress. pp. 21. ISBN 9780977825356.
- ↑ Karsh, Efraim (1996) (in انگلیسی). Between war and peace: dilemmas of Israeli security. Routledge. pp. 100. ISBN 9780714647111.
- ↑ H. Cordesman, Anthony; Adam C. Seitz (2009) (in انگلیسی). Iranian Weapons of Mass Destruction: The Birth of a Regional Nuclear Arms Race?. ABC-CLIO. pp. 220. ISBN 9780313380884.
- ↑ H. Cordesman, Anthony; Adam C. Seitz (2009) (in انگلیسی). Iranian Weapons of Mass Destruction: The Birth of a Regional Nuclear Arms Race?. ABC-CLIO. pp. 220. ISBN 9780313380884.
