دِ استَیْل (هلندی: De Stijl، انگلیسی: دی استایل de style) که با نام نئو پلاستیسیسم( هنرهای زیبای جدید یا نوشکل آفرینی) هم شناخته میشود، جنبش هنری بود که توسط هنرمندان هلندی در سال ۱۹۱۷ پا گرفت. به بیان دقیق تر عبارت دی استایل به تعدادی کارهای هنری گفته میشود که توسط هنرمندان هلندی از سال ۱۹۱۷ تا ۱۹۳۱ خلق شدند. دی استایل که در ایران به نام د استیل رایج است همچنین نام مجله ای است که نقاش و منتقد هلندی، تئو وان دوسبرگ منتشر میکرد که نظریههای گروه را بیان میکرد. اعضای دیگر گروه، پیت موندریان و بارت ون لک هردو نقاش و خریت ریتولد و ی ی پ اود هر دو معمار بودند. اینان معتقد به گونهای هنر انتزاعی با استفاده از شکلهای بنیادی - به خصوص مکعب- و عناصر عمودی و افقی بودند. پیت موندریان در مقالهای با عنوان نئوپلاستی سیسم، اشاره کرد که این گونه هنر انتزاعی ارزشهای معنوی را به بهترین وجه بیان میکند. گروه دی استیل با جذب هنرمندانی چون هانس ریشتر، لیسیتسکی و برانکوزی جنبه بینالمللی یافت. نظرات گروه بر باهاوس و جریان هنر انتزاعی هندسی دهه ۱۹۳۰ تأثیر گذاشتند. با مرگ دوسبورخ این گروه فعال فروپاشید.
دائرةالمعارف هنر
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا، «د استیل»، ویکیپدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۲۹ اکتبر ۲۰۰۷).
|
جنبشهای هنری |
|
| سدههای ۱۴ تا ۱۸ |
|
|
| سدهٔ ۱۹ |
|
|
| سدهٔ ۲۰ |
|
|
| سدهٔ ۲۱ |
|
|
| مقالات مرتبط |
|
|
|
|
|
|
جنبشهای پیشرو |
|
| هنرهای تجسمی |
|
 |
|
| موسیقی |
|
|
| شعر و ادبیات |
|
|
| سینما و تئاتر |
|
|
| عام |
|
|
