دیکتاتور بزرگ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
دیکتاتور بزرگ
The Great Dictator.jpg
پوستر فیلم
کارگردان چارلی چاپلین
تهیه‌کننده چارلی چاپلین
نویسنده چارلی چاپلین
بازیگران چارلی چاپلین
پائولت گدارد
جک اوکی
موسیقی چارلی چاپلین
مردیت ویلسون
فیلم‌برداری کارل استراس
رولاند توثرو
تدوین ویلارد نیکو
هارولد رایس
توزیع‌کننده یونایتد آرتیستز
تاریخ‌های انتشار
۱۵ اکتبر ۱۹۴۰ (نیویورک)
۷ مارس ۱۹۴۱ (لندن)
مدت زمان
۱۲۴ دقیقه
کشور ایالات متحده آمریکا
زبان انگلیسی
هزینهٔ فیلم $۲,۰۰۰,۰۰۰
فروش گیشه $۵,۰۰۰,۰۰۰

دیکتاتور بزرگ (به انگلیسی: The Great Dictator) فیلمی کمدی و درام، به کارگردانی چارلی چاپلین با بازی چارلی چاپلین، پائولت گدارد، جک اوکی و تولید سال ۱۹۴۰ می باشد.[۱]

خلاصه داستان[ویرایش]

در سالهای جنگ جهانی دوم، سربازی به نام چارلی که پیش از ورود به ارتش آرایشگر بوده، بر اثر سقوط هواپیما حافظه اش را از دست می دهد. او وقتی چشم باز می کند خود را در یک آسایشگاه روانی می یابد و پس از مدتی، که طی آن حاکمیت کشور به دست دیکتاتوری به نام آدنوید هینکل (چارلی چاپلین) افتاده از آنجا مرخص می شود.

شهر را فقر و بیکاری فرا می گیرد و مخالفان دیکتاتور به اردوگاه های کار اجباری فرستاده می شوند. خشم و خروش هینکل، دامن چارلی آرایشگر را نیز می گیرد و سربازان، مغازه سلمانی اش را در منطقه فقیرنشین شهر خراب می کنند و او را به یکی از اردوگاه ها می فرستند. هینکل موافقت نامه ای را با یکی دیگر از دیکتاتور ها، ناپولینی (جک اوکی) امضا می کند و هنگام حمله به کشور همسایه، چارلی با تغییر قیافه از اردوگاه می گریزد.

به اشتباه چارلی را به جای هینکل می گیرند و او از این فرصت استفاده می کند تا خطبه ای در ستایش صلح و انسانیت ایراد کند. در پایان او به همراه یکی از ژنرالهای خائن به هینکل، فرار می کند و سپس هینکل را به جای چارلی دستگیر می کنند.

برخی نکات جالب در مورد فیلم[ویرایش]

  • دیکتاتور بزرگ اولین فیلم ناطق و تماماً صداگذاری شده چاپلین پس از ۱۳ سال که از پایان دوره سینمای صامت گذشته بود به حساب می آید.
  • اولین بار یکی از دوستان چاپلین به نام الکساندر کوردا به او گفت که شباهت های ظاهری با هیتلر دارد تا بعداً چاپلین فهمید هفته تولد، قد و وزنش هم با هیتلر یکی است و همین شباهت باعث شد تا ایده داستان فیلم به ذهنش برسد.
  • تولید این فیلم از سال ۱۹۳۷، زمانی که بسیاری از مردم نازیسم را یک تهدید نمی‌دانستند آغاز شد. سخنرانی هایی که دیکتاتور به زبان آلمانی انجام می دهد مفهومی ندارد و همه آنها برگرفته از پوسترها و تابلوهای تبلیغاتی است.
  • هنگام انتشار فیلم، هیتلر تماشایش را در آلمان و همه کشورهای تحت اشغال نازی ها ممنوع کرد. نهایتاً کنجاوی باعث شد که هیتلر یک کپی از فیلم را از طریق کشور پرتغال تهیه کند و آن را نه یک بار بلکه دو بار نگاه کند. واکنش او به این فیلم هیچ گاه مشخص نشد.
  • با وجود ممنوعیت اکران دیکتاتور بزرگ در آلمان و کشورهای اشغالی، فیلم یک بار برای تماشاچیان آلمانی به نمایش درآمد. یکی از اعضای گروه مقاومت یک نسخه از فیلم را که از یونان تهیه کرده بود، با کپی یک کمدی اپرا در سینمای ارتش عوض می کند. سربازان تا هنگامی که متوجه نشده بودند فیلم چیست به تماشا نشسته اما پس از آن که فهمیدند ماجرا از چه قرار است عده ای سالن را ترک کرده و عده دیگر به سمت پرده سینما شلیک کردند.
  • پس از آغاز ساخت فیلم، چاپلین هر روز اخبار دردناکتری از کارهای هیتلر می شنید تا نهایتاً حمله به فرانسه باعث شد که پایان فیلم را تغییر داده و سخنرانی معروفش را انجام دهد.
  • چاپلین نام کاراکتر هانا (پولت گدار) را از روی اسم مادرش انتخاب کرد. پولت گدار همسر سوم چاپلین بود که در سال ۱۹۴۲ طلاق گرفتند.
  • داستان فیلم در شهری خیالی به نام تومانیا می گذرد.
  • در ایتالیا تمام صحنه هایی که ناپولینی (شخصیت تغییر یافته موسولینی؛ با بازی جک اواکی) در آن حضور داشت در احترام به بیوه بنیتو موسولینی حذف شد. نسخه کامل تا سال ۲۰۰۲ انتشار نیافت.
  • چاپلین در سخنرانی ۵ دقیقه ای انتهای فیلم، کمتر از ده بار پلک می زند.
  • جیمز استوارت، که در سال ۱۹۴۰، اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد را برای فیلم داستان فیلادلفیا برنده شد، از آنجا که می دانسته هیچ شانسی برای دریافت اسکار در برابر چارلی چاپلی ندارد، حتی قصد رفتن به مراسم را نداشته تا این که سه ساعت مانده به مراسم، به او اعلام می شود که بایستی حاضر گردد. این آخرین سالی بود که چند ساعتی قبل از مراسم به برنده ها می گفتند که برنده شده اند.
  • جک اواکی (ناپولینی) درباره نقش خود در دیکتاتور بزرگ گفته است که در ۱۰۰ فیلم ظاهر شده ولی مردم او را به خاطر بازی در دیکتاتور بزرگ می شناسند.
  • دیکتاتور بزرگ، پس از فیلم صامت و کوتاه پشت صحنه (۱۹۱۵)، اولین فیلمی بود که کاراکتر چاپلین اسم داشت.
  • فیلمبرداری این فیلم ۵۳۹ روز طول کشید.

بازیگران[ویرایش]

یک نگاه به فیلم[ویرایش]

یکی از شاهکار های چاپلین که از جنجالی ترین فیلم های او نیز می باشد. فیلم اثری ضد نازی است که روایتگر دیکتاتوری اروپایی و در واقع تاریخچه زندگی آدنوید هینکل، دیکتاتور کشور خیالی تامانیا است که دست به قتل عام یهودی ها می زند. فیلم گرچه با تغییر نام های متعدد همراه بوده است، ولی در واقع شخصیت متزلزل هیتلر را نشان می دهد که احساسات کمترین نقشی در وجودش ندارد و آرزوی امپراطوری بر جهان چشم و دلش را کور کرده. فیلم صحنه های زیبایی همچون اصلاح هماهنگ با موسیقی ریش مشتری توسط چارلی آرایشگر نیز دارد که به آن رنگ و لعاب بیشتری بخشیده است.

ناکامی فیلم در آکادمی اسکار[ویرایش]

دیکتاتور بزرگ در آکادمی اسکار ۱۹۴۴، نامزد پنج جایزه شد ولی به هیچکدام از آنها دست نیافت.

  1. بهترین فیلم (یونایتد آرتیستز/چارلی چاپلین)
  2. بهترین بازیگر نقش اول مرد (چارلی چاپلین)
  3. بهترین فیلمنامه غیر اقتباسی (چارلی چاپلین)
  4. بهترین بازیگر نقش مکمل مرد (جک اوکی)
  5. بهترین موسیقی اوریژینال (چارلی چاپلین/مردیت ویلسون)

منابع[ویرایش]