دیکتاتور بزرگ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
دیکتاتور بزرگ
The Great Dictator.jpg
پوستر فیلم دیکتاتور بزرگ
کارگردان چارلی چاپلین
تهیه‌کننده چارلی چاپلین
نویسنده چارلی چاپلین
بازیگران چارلی چاپلین
پولت گدارد
جک اواکی
موسیقی چارلی چاپلین
مردیت ویلسون
توزیع‌کننده یونایتد آرتیستز
تاریخ‌های انتشار ۱۵ اکتبر ۱۹۴۰
مدت زمان ۱۲۴ دقیقه
زبان انگلیسی
Esperanto

دیکتاتور بزرگ (به انگلیسی: The Great Dictator) فیلم کمدی-درام به کارگردانی چارلی چاپلین و محصول سال ۱۹۴۰ است.

خلاصه داستان[ویرایش]

در سالهای جنگ جهانی دوم، سربازی به نام چارلی که پیش از ورود به ارتش آرایشگر بوده، بر اثر سقوط هواپیما حافظه اش را از دست می دهد. او وقتی چشم باز می کند خود را در یک آسایشگاه روانی می یابد و پس از مدتی، که طی آن حاکمیت کشور به دست دیکتاتوری به نام آدنوید هینکل (چارلی چاپلین) افتاده از آنجا مرخص می شود.

شهر را فقر و بیکاری فرا می گیرد و مخالفان دیکتاتور به اردوگاه های کار اجباری فرستاده می شوند. خشم و خروش هینکل، دامن چارلی آرایشگر را نیز می گیرد و سربازان، مغازه سلمانی اش را در منطقه فقیرنشین شهر خراب می کنند و او را به یکی از اردوگاه ها می فرستند. هینکل موافقت نامه ای را با یکی دیگر از دیکتاتور ها، ناپولینی (جک اواکی) امضا می کند و هنگام حمله به کشور همسایه، چارلی با تغییر قیافه از اردوگاه می گریزد.

به اشتباه چارلی را به جای هینکل می گیرند و او از این فرصت استفاده می کند تا خطبه ای در ستایش صلح و انسانیت ایراد کند. در پایان او به همراه یکی از ژنرالهای خائن به هینکل، فرار می کند و سپس هینکل را به جای چارلی دستگیر می کنند.

برخی نکات جالب در مورد فیلم[ویرایش]

  • دیکتاتور بزرگ اولین فیلم ناطق و تماما صداگذاری شده چاپلین پس از 13 سال که از پایان دوره سینمای صامت گذشته بود به حساب می آید.
  • اولین بار یکی از دوستان چاپلین به نام الکساندر کوردا به او گفت که شباهت های ظاهری با هیتلر دارد تا بعدا چاپلین فهمید هفته تولد، قد و وزنش هم با هیتلر یکی است و همین شباهت باعث شد تا ایده داستان فیلم به ذهنش برسد.
  • تولید این فیلم از سال 1937، زمانی که بسیاری از مردم نازیسم را یک تهدید نمی دانستند آغاز شد. سخنرانی هایی که دیکتاتور به زبان آلمانی انجام می دهد مفهومی ندارد و همه آنها برگرفته از پوسترها و تابلوهای تبلیغاتی است.
  • هنگام انتشار فیلم، هیتلر تماشایش را در آلمان و همه کشورهای تحت اشغال نازی ها ممنوع کرد. نهایتاً کنجاوی باعث شد که هیتلر یک کپی از فیلم را از طریق کشور پرتغال تهیه کند و آن را نه یک بار بلکه دو بار نگاه کند. واکنش او به این فیلم هیچ گاه مشخص نشد.
  • با وجود ممنوعیت اکران دیکتاتور بزرگ در آلمان و کشورهای اشغالی، فیلم یک بار برای تماشاچیان آلمانی به نمایش درآمد. یکی از اعضای گروه مقاومت یک نسخه از فیلم را که از یونان تهیه کرده بود، با کپی یک کمدی اپرا در سینمای ارتش عوض می کند. سربازان تا هنگامی که متوجه نشده بودند فیلم چیست به تماشا نشسته اما پس از آ ن که فهمیدند ماجرا از چه قرار است عده ای سالن را ترک کرده و عده دیگر به سمت پرده سینما شلیک کردند.
  • پس از آغاز ساخت فیلم، چاپلین هر روز اخبار دردناکتری از کارهای هیتلر می شنید تا نهایتا حمله به فرانسه باعث شد که پایان فیلم را تغییر داده و سخنرانی معروفش را انجام دهد.
  • چاپلین نام کاراکتر هانا (پولت گدار) را از روی اسم مادرش انتخاب کرد.پولت گدار همسر سوم چاپلین بود که در سال 1942 طلاق گرفتند.
  • داستان فیلم در شهری خیالی به نام تومانیا می گذرد.
  • در ایتالیا تمام صحنه هایی که ناپولینی (شخصیت تغییریافته موسولینی؛ با بازی جک اواکی) در آن حضور داشت در احترام به بیوه بنیتو موسولینی حذف شد. نسخه کامل تا سال 2002 انتشار نیافت.
  • چاپلین در سخنرانی 5 دقیقه ای انتهای فیلم، کمتر از ده بار پلک می زند.
  • جیمز استوارت، که در سال 1940، اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد را برای فیلم داستان فیلادلفیا برنده شد، از آنجا که می دانسته هیچ شانسی برای دریافت اسکار در برابر چارلی چاپلی نندارد، حتی قصد رفتن به مراسم را نداشته تا این که سه ساعت مانده به مراسم، به او اعلام می شود که بایستی حاضر گردد. این آخرین سالی بود که چند ساعتی قبل از مراسم به برنده ها می گفتند که برنده شده اند.
  • جک اواکی ( ناپولینی )درباره نقش خود در دیکتاتور بزرگ گفته است که درصد فیلم ظاهر شده ولی مردم او را به خاطر بازی در دیکتاتور بزرگ می شناسند.
  • دیکتاتور بزرگ ، پس از فیلم صامت و کوتاه پشت صحنه (1915)، اولین فیلمی بود که کاراکتر چاپلین اسم داشت.
  • فیلمبرداری این فیلم 539 روز طول کشید.

بازیگران[ویرایش]

نام بازیگر نقش
چارلی چاپلین چارلی آرایشگر، آدنوید هینکل (آدولف هیتلر)
پولت گدارد هانا معشوقه چارلی
جک اواکی بنزینو ناپولینی (بنیتو موسولینی)

یک نگاه به فیلم[ویرایش]

یکی از شاهکار های چاپلین که از جنجالی ترین فیلم های او نیز می باشد . فیلم اثری ضد نازی است که روایتگر دیکتاتوری اروپایی و در واقع تاریخچه زندگی آدنوید هینکل، دیکتاتور کشور خیالی تامانیا است که دست به قتل عام یهودی ها می زند. فیلم گرچه با تغییر نام های متعدد همراه بوده است، ولی در واقع شخصیت متزلزل هیتلر را نشان می دهد که احساسات کمترین نقشی در وجودش نداشتند و آرزوی امپراطوری بر جهان چشم و دلش را کور کرده بود. فیلم صحنه های زیبایی همچون اصلاح هماهنگ با موسیقی ریش مشتری توسط چارلی آرایشگر نیز دارد که به آن رنگ و لعاب بیشتری بخشیده است.

ناکامی فیلم در آکادمی اسکار[ویرایش]

دیکتاتور بزرگ در آکادمی اسکار 1944، نامزد پنج جایزه شد ولی به هیچکدام از آنها دست نیافت.

  1. بهترین فیلم (یونایتد آرتیستز/چارلی چاپلین)
  2. بهترین بازیگر نقش اول مرد (چارلی چاپلین)
  3. بهترین فیلمنامه غیر اقتباسی (چارلی چاپلین)
  4. بهترین بازیگر نقش مکمل مرد (جک اواکی)
  5. بهترین موسیقی اوریژینال (چارلی چاپلین/مردیت ویلسون)

منابع[ویرایش]