دیوید لینچ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
'دیوید لینچ'
David Lynch (cropped edit).jpg
دیوید لینچ در سال ۲۰۰۹
زاده ۲۰ ژانویهٔ ۱۹۴۶(۱۹۴۶-01-۲۰) ‏(۶۸ سال)
میزولا، مونتانا
نام دیگر دیوید کیت لینچ
ملیت آمریکایی
سال‌های فعالیت ۱۹۶۶-تاکنون
همسر پگی لنتیس (۱۹۷۴-۱۹۶۷)
مری فیسک (۱۹۸۷-۱۹۷۷)
ماری سویینی (۲۰۰۶)
امیلی استافل (۲۰۰۹)
شریک زندگی ایسابلا روسلینی (۱۹۹۱-۱۹۸۶)
فرزندان چهار فرزند
محل زندگی لس آنجلس، کالیفرنیا
وب‌گاه رسمی davidlynch.com
صفحه در وب‌گاه IMDb
جشنواره کن
نخل طلایی (۱۹۹۰)
جشنواره ونیز
شیر طلایی برای یک عمر فعالیت هنری، (۲۰۰۶)


دیوید کیت لینچ (به انگلیسی: David Keith Lynch) (زادۀ ۲۰ ژانویه ۱۹۴۶ در ایالت مونتانا) کارگردان معاصر آمریکایی است.

اگر چه فیلم‌های لینچ موفقیت بزرگی در گیشه کسب نکرده‌اند، ولی همیشه محبوب منتقدان و فیلم‌دوستان بوده‌اند. در سال ۲۰۰۳ در یک نظر سنجی که از منتقدان فیلم در سراسر دنیا توسط روزنامه گاردین انجام گرفت، دیوید لینچ به عنوان بزرگ‌ترین فیلم‌ساز زندۀ دنیا برگزیده شد.[۱] فیلم‌های وی پر است از نمادهای سورئالیستی، سکانس‌های رویاگونه و نظایر آن. وی در نقاشی و مجسمه‌سازی نیز آثاری دارد.


جوایز[ویرایش]

نقل قول‌ها[ویرایش]

  • زندگی بسیار بسیار پیچیده است. پس باید گذاشت که فیلم‌ها هم باشند.
  • پوجی چیزی است که من بیش از هر چیز در زندگی دوست دارم و تقلای احمقانه چیزی خنده آور است. اگر مردی را ببینی که آنقدر خود را به دیوار بکوبد که به تکه خمیری خون آلود تبدیل شود پس از مدتی تو را می‌خنداند چون پوچ می‌شود.
  • هر بیننده چیز متفاوتی می‌بیند. سینما، عکاسی و نقاشی اینگونه‌اند.
  • متن فیلم به ایده نیاز دارد و در مورد من بسیاری اوقات متن نهایی حاصل تکه ایده‌هایی است که در زمان‌های مختلف به ذهنم رسیده‌اند.
  • من رویاهایم را زیاد به یاد نمی‌آورم؛ و به ندرت ایده‌ای از رویاهای شبانه‌ام گرفته‌ام. اما منطق رویایی و خیالبافی را دوست دارم و همینطور طرز توالی رویاها را[۳].
  • سینما یک زبان است. می‌تواند حرف‌هایی بزند چیزهایی بزرگ و انتزاعی و من عاشق اینم.
  • این گفته را خیلی دوست دارم: دنیا همان چیزی است که تو هستی؛ و من فکر می‌کنم فیلم‌ها هم همان هستند که ما هستیم.

فیلمشناسی[ویرایش]

دیوید لینچ در جشنواره کن سال ۲۰۰۱

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]