دیوژن
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
دیوژن یا دیوجانس کلبی (حدود412 -323 پیش از میلاد)(به یونانی: Διογένης ὁ Σινωπεύς، تلفظ: دیوگِنِس اُ سینوپـِئوس) ، زاده شده در سینوپ در آسياى کوچک بود. او در جوانی به آتن رفت و به تحصيل فلسفه پرداخت. وى از مبلغين ساده زيستی بود. بطوريکه گفته می شود، سرمايه او يک عصاالگو:نیازمند مدرک،يک بالاپوش و يک کاسه(کوزه) بوده است.[۱] حکایات زیادی، نشان دهنده ستایش وی از زندگی به شیوه سگ(به عربی: کلب) می باشد.
فیلسوف یونانی که پابرهنه و ملبس به ردایی - که از زندگی دنیایی تنها داراییش بود - زندگی ساده ای را می جست و چنان بی قید و نسبت به تعلقات دنیوی بی تفاوت بود که آزادانه ، در بشکهای میزیست. او که مادیات برایش بی ارزش بود؛ تنها برای معاش خود در قبال پند و اندرز حکمت آمیزی که به مردم می داد به قرص نانی بسنده می کرد. از این رو او را فیلسوف گدا نیز می گویند. دیوژن دارای طنزی گزنده و بیاعتنا به مقام های دنیوی و افتخارات زمانه بود چنانچه زمانی که اسکندر کبیر(اسکندر مقدونی) که به دیداردیوژن رفته بود؛ از او پرسید که آیا نیاز به چیزی داری؟ دیوژن در پاسخ گفت: «بلی، خواهش میکنم از جلوی آفتاب من کنار برو.»
ديوژن را گفتند: دنيا كي خوش ميشود. گفت: آنگاه كه پادشاهانش فلسفه بخوانند و يا فيلسوفانش پادشاه شوند. [۲]
[ویرایش] پانویس
