دیوار خشک
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
با خشکه چین اشتباه گرفته نشود.
در ساختمانسازی به قابی گچی که میان دو لایه ضخیم از کاغذ فشرده شود و برای ساخت دیوارهای داخلی و سقف از آن بهره بگیرند دیوار خشک گفته میشود. دلیل اینکه این محصول را دیوار خشک مینامند آن است که در ساخت آن از فرایند تولید مصالح تر مانند سیمان و گچ استفاده نمیشود.
دیوار خشک از دسته «سازههای نورد سرد» است و امروزه دیوارهای خشک به عنوان یکی از محصولات جایگزین دیوارهای گچی و سیمانی استفاده دارند. از دیوار خشک به عنوان پوششهای نهایی، پوشش سازههای بنا و جداکنندههای داخلی استفاده میشود.
کاربرد دیوار خشک به جای دیوار بنایی باعث کاهش بار مرده به میزان ۳۵ درصد، کاهش نیروی مؤثر زمینلرزه بر ساختمان به میزان ۶۰ درصد، و کاهش هزینه تامین ایستایی ساختمان میشود.
مزایا [ویرایش]
- سبکی وزن
- کاهش نیروی برشی حاصله
- کوچک شدن ابعاد و مقاطع سازه
- جلوگیری از پرت حرارتی و صوتی
- سرعت بالای ساخت
- قابلیت بازیافت
- کاهش نیروی مؤثر زمینلرزه بر ساختمان
نگارخانه [ویرایش]
منابع [ویرایش]
- سفیدبام: دیوارهای خشک. بازدید: ژوئن ۲۰۱۱.
- سازمان نظام مهندسی استان قزوین. بازدید: ژوئن ۲۰۱۱.
