دیابت نوع یک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

دیابت نوع ۱که در گذشته دیابت وابسته به انسولین نامیده می‌شد و هر سنی را دربر می‌گیرد اما در کودکان و جوانان شایع‌تر است. بدن افراد مبتلا به دیابت نوع ۱ قادر به تولید انسولین کافی نمی‌باشد.این نوع دربرگیرنده ۵-۱۰% از انواع دیابت است. در این نوع از دیابت تخریب سلولی سلولهای بتا در پانکراس اتفاق می‌افتد.[۱] در دیابت نوع ۱، پانکراس هیچ انسولینی ترشح نمی‌کند، انسولین هورمونی است که بدن را قادر می سازد تا گلوکز موجود در غذا را به انرژی تبدیل کند.[۲]

علائم[ویرایش]

شروع دیابت نوع ۱ می‌تواند علائم ذیل را به دنبال داشته باشد.

  • تکرر ادرار
  • تشنگی و خشکی دهان به طور غیرطبیعی
  • خستگی مفرط یا کمبود انرژی
  • خشکی وخارش پوست
  • عفونتهای عود کننده مانندبرفک٬عفونتهای دستگاه ادراری وعفونتهای پوستی
  • از بین رفتن حس بخشهای انتهایی اندامها یا احساس گزگز ومورمور در آنها[۳][۴]

درمان و پیشگیری[ویرایش]

هیچ راهی برای پیشگیری از دیابت نوع ۱ وجود ندارد[۵] همچنین هدف از درمان این است که قند خون را تا حدامکان به میزان طبیعی (۱۰۰ -۷۰ میلی گرم در دسی لیتر) نزدیک کنیم، به این ترتیب پیشرفت عوارض درازمدت دیابت که نتیجه آسیب رسیدن به بعضی از اعضای بدن است، کند یا متوقف می‌شود وشخص می تواند به زندگی عادی وطبیعی خود ادامه دهد.[۶]

منابع[ویرایش]