دکه بقالی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

دکه بقالی به فروشگاه‌های کوچکی گفته می‌شود که بخش اصلی فعالیت آنها را فروش کالا را موادغذایی تشکیل می‌دهند. به غیر از آن انواع روزنامه، مجله‌ها و لوازم مورد نیاز روزمره نیز به مشتریان عرضه می‌شود. در بعضی کشورها از این فروشگاه‌ها عملیات برداشت و واریز و ارسال پول نیز صورت می‌گیرد و در برخی کشورها هر پمپ بنزین یک دکه بقالی نیز دارد.

برخی از این فروشگاه‌ها از نوع زنجیره‌ای هستند. از جمله سون ایلون بزرگترین اداره کنندهٔ کانوینس استور در دنیاست و بیش از ۳۹۰۰۰ مغازه در ۱۸ کشور دنیا از جمله ژاپن، آمریکا، کانادا، فیلیپین، هنگ کنگ، تایلند، مالزی و تایوان دارد. این شرکت در سال ۱۹۲۷ تاسیس شد و دفتر مرکزی آن در دالاس تگزاس واقع شده‌است. سون ایلون در ابتدا از ۷ صبح تا ۱۱ شب باز بودند ولی بعدا به صورت شبانه‌روزی اداره شدند.

تعریف[ویرایش]

دکه بقالی یک مغازه یا فروشگاه کوچک است که محصولاتی مثل کیک و شکلات، بستنی، نوشیدنی، سیگار، روزنامه و مجله، غذاهای آماده و تنقلات می‌فروشد. تنوع محصولات در این مغازه‌ها کم و محدود و قیمت متوسط به بالاست. این مغازه‌ها اغلب درکنار جاده‌های شلوغ، محله‌های شلوغ شهری، ایستگاه راه‌آهن، جایگاه‌های بنزین جای دارند. برخی از این نوع خرده‌فروشی‌ها ۲۴ ساعت شبانه‌روز باز هستند. کیفیت محصولات و خدمات متوسط است و فرایند خرید سریع صورت می‌گیرد و مشتری زمان زیادی صرف خرید نمی‌کند و محصولات خریداری شده به سرعت مصرف می‌شوند. این مغازه‌ها در سال‌های اخیر در رقابت با سوپرمارکتها و سوپرسنترها در جهت بهبود ارائه خدمات و تنوع سبد محصولات تلاش می‌کنند. بارزترین مشخصهٔ این فروشگاه‌ها تنوع کم کالا و کوچکی مکان است.[۱]

در کشورهای گوناگون[ویرایش]

ژاپن[ویرایش]

این فروشگاه‌ها در ژاپن رشد فزاینده‌ای داشته است. در ژاپن به آن‌ها کونبینی‌انس سوتوا (به ژاپنی: コンビニエンスストア ) یا کونبینی گفته می‌شود. قبل از دهه ۱۹۸۰ به آن کونبی و یا سوپر نیمه‌شب نیز گفته می‌شد. در ژاپن چنین سوپرهایی دارای خصوصیاتی شامل: مساحت بیش از ۳۰ متر و کمتر از ۲۵۰ متر، ساعت کار بیش از ۱۴ ساعت در شبانه روز و سلف سرویس است.

مینی مارکت‌های معروف داخل ژاپن:

تا ماه آوریل ۲۰۱۱ میلادی

  1. سون ایلون ۱۳٬۲۰۰ واحد
  2. روسون ۱۰٬۰۰۰ واحد
  3. فامیلی مارت ۸۳۰۰ واحد
  4. pm-am جاپان ۸۵۰۰ واحد
  5. سایکل K سانکوس ۶٬۲۰۰ واحد
  6. مینی استوپ ۱٬۹۰۰ واحد
  7. دیلی یامازاکی ۱٬۶۰۰ واحد

منابع[ویرایش]

  1. «مدل‌های خرده فروشی». وزارت صنعت، معادن و تجارت. بازبینی‌شده در ۱۹ مارس ۲۰۱۲. 
  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «コンビニエンスストア»، ویکی‌پدیای ژاپنی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱۸ مارس ۲۰۱۲).