دوره تجاری نانبان
| تاریخ ژاپن |
|---|
 |
|
دوره تجاری نانبان (به ژاپنی: 南蛮貿易, Nanban bōeki) به معنی دادوستد بربرهای جنوبی، از سال ۱۵۴۳ (فرارسیدن اولین اروپاییها به خشکیهای ژاپن) تا سال ۱۶۴۱ (اعلام سیاست ساکوکو) را در بر میگیرد.
محتویات |
تاریخچه واژه نانبان [ویرایش]
نانبان یا بربرهای جنوبی، واژهای چینی-ژاپنی است که در اصل برای اشاره به مردم جنوب و جنوب شرقی آسیا به کار میرفتهاست. این واژه در ژاپن معنای تازهای گرفت و برای توصیف پرتغالیها، که پیش از دیگران از راه رسیدند، و بعد اسپانیاییها، هلندیها و انگلیسیها به کار رفت. استفاده از این کلمه به نظر ژاپنیها طبیعی میرسید؛ چرا که این دیدارکنندگان تازهوارد، هم از جانب جنوب میآمدند و هم رفتارشان به غایت سادهلوحانه ارزیابی میشد.
|
|
| کشتی باری پرتغالی در ناگازاکی، قرن هفدهم | گروهی از نانبانهای پرتغالی، قرن هفدهم، ژاپن. |
روابط تجاری [ویرایش]
در سال ۱۵۴۳ یک کشتی پرتغالی که به سمت چین میرفت، راه خود را گم کرده و به کرانههای ژاپن رسید. پس از این دیدار تصادفی، چیزی نگذشت که کشتیهای تجاری پرتغال رفت و آمد به بندرهای ژاپن را آغاز کردند. با اینکه ژاپنیها بسیار به تهیه کالاهای چینی علاقمند بودند، ولی امپراتور چین به سزای حملههایی که دزدان دریایی ژاپن انجام میدادند، مردم ژاپن را از ایجاد رابطه با چین منع کرده بود. از قضا، بار کشتیهای پرتغالی ابریشم و ظرفهای سرامیک بود. پرتغالیها از این فرصت استفاده کرده و در این میان نقش واسطه را بازی کردند.
زوال دادوستد نانبان [ویرایش]
در سال ۱۶۰۳، هنگامی که کشور در دستان توکوگاوا ایهیاسو آرام و متحد شد، ژاپن به نحو فزایندهای مرزهای خود را به روی بربرهای جنوبی بست. هراس از گسترش مسیحیت نقش عمدهای در شکلگیری این تصمیم داشت.
منابع [ویرایش]
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا، «Nanban trade»، ویکیپدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱۳ ژانویه ۲۰۱۰).
