دوربین‌های تاکتیکال

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
دوربین تاکتیکال نصب شده بر روی جنگنده زمینی شاهین شکارچی

دوربینهای تاکتیکال به دوربینهایی گفته می‌شود که برای مصارف نظامی و پلیسی طراحی شده‌اند و براین اساس دارای خواص و ویژگیهای خاص خود هستند. این دوربینها به دو نوع عمدهٔ دو چشمی و قابل نصب برروی تفنگ تقسیم می‌شوند.

ویژگیها[ویرایش]

هر یک از این دو نوع دوربین، برمبنای مورد مصرف، ویژگیهای خاص خود را دارد. ولی برخی از این ویژگیها در هر دو نوع مشترک است.

ویژگیهای مشترک[ویرایش]

  • ۱-استفاده از نوعی شبکه مناسب جهت تخمین مسافت.
  • ۲-شفافیت زیاد لنزها.
  • ۳-روشنایی بالا.
  • ۴-بزرگنمایی زیاد و قابل تنظیم.
  • ۵-بدنه مقاوم نسبت به شرایط بد آب و هوایی، رطوبت و گرد و خاک.
  • ۶-دارا بودن امکان جابجایی برای مسافتهای بالا.

دوربینهای دوچشمی[ویرایش]

  • ۱-سبک بودن.
  • ۲-کم حجم بودن.
  • ۳-ضدضربه بودن.

امروزه تجهیزات خاصی به این دوربینها اضافه شده که باعث کارایی بیشتر آنها می‌شود. از جمله این تجهیزات می‌توان فاصله یاب لیزری، قطب نمای مغناطیسی یا دیجیتالی قابل مشاهده در چشمی و قابلیت دید در شب را ذکر کرد.

دوربینهای قابل نصب بر روی تفنگ[ویرایش]

  • ۱-دقت مناسب در تنظیم میزان جابجایی شبکه(بعلاوه).
  • ۲-امکان تصحیح افت گلوله یا سیستم BDC.
  • ۳-مقاومت در برابر شوکهای ناشی از کالیبرهای بالا با قدرت زیاد.

مانند دوربینهای دوچشمی، تجهیزاتی نیز جهت این نوع دوربینها ارائه شده است. برای نمونه می‌توان به فاصله یاب لیزری، قابلیت دید در شب و رددات(Red Dot) جهت هدف گیری دقیق تر و سریعتر اشاره کرد.

شبکه(بعلاوه)[ویرایش]

مهم‌ترین کاربرد دوربینهای تاکتیکال بعد از بزرگنمایی، امکان تخمین مسافت است. این کار به‌وسیله بعلاوه و شبکه‌هایی که در این دوربینها نصب شده است انجام می‌شود. در طول سالها بعلاوه‌های زیادی در این دوربینها به کار رفته است؛ ولی بعلاوه Mil-Dot متداولترین بعلاوه است. این بعلاوه در سال ۱۹۷۰ توسط نیروی دریایی آمریکا ارائه گردید.

بعلاوه مدل Bryant ساخت Schmidt & Bender نیز یکی از بعلاوه‌های رایج است. این بعلاوه توسط شخصی به نام Robert Bryant که سالها عضو تیم SWAT بود طراحی شده است. این شبکه بعلاوه بسیارکامل است و جهت تخمین مسافت نیاز به محاسبات زیادی ندارد.

تخمین مسافت با بعلاوه Mil-Dot[ویرایش]

از آنجا که Mil-Dot رایج‌ترین بعلاوه مورد استفاده در دوربینهای تاکتیکال است؛ لذا در اینجا به روش تخمین مسافت با این بعلاوه می پردازیم.

خطوط بعلاوه‌های Mil-Dot به واحدهای کوچک‌تری تقسیم بندی شده‌اند. معمولاً تعداد این تقسیمات ۱۰ واحد می‌باشد. به هر واحد یک درجه یا میل گفته می‌شود.

برای تخمین مسافت بعلاوه را روی هدف مورد نظر قرار داده و تعداد میلهایی که کل هدف را پوشش می‌دهد می شماریم. سپس قد واقعی هدف را بر تعداد میلها تقسیم کرده و حاصل رادر ۱۰۰۰ ضرب می کنیم. فاصله تا هدف بدست می‌آید.

اگر فاصله تا هدف را L، قد واقعی هدف را X و تعداد میلهای پوشش دهنده هدف را M بنامیم؛ رابطه زیر برقرار است:

L = \frac{X}{M}*1000

در این رابطه M بدون واحد است. بنابراین هر واحدی که برای X در نظر بگیرید، فاصله نیز با همان واحد بدست می‌آید.

مثال[ویرایش]

با دوربین مجهز به بعلاوه Mil-Dot به یک سرباز نگاه می کنیم. این شخص در ۲/۵ میل از بعلاوه قرار گرفته است. قد سرباز را می‌توان بطور متوسط ۱۷۰سانتیمتر در نظر گرفت. بنابراین:

L = \frac{X}{M}*1000=\frac{170}{2.5}*1000=68000

یعنی فاصله تا هدف ۶۸۰۰۰ سانتیمتر یا ۶۸۰ متر است.

منابع[ویرایش]

۱-ماهنامه جنگ افزار / شماره ۱۶ / دوربین‌های پلیسی نظامی.

۲-ماهنامه جنگ افزار / شماره ۱۷ / تخمین مسافت در دوربین‌های نظامی یا تاکتیکال.