دودمان هانوور

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

دودمان هانوور (به انگلیسی: House of Hanover) یکی از دودمان‌های پادشاهی بریتانیا با تبار آلمانی بود که اعضای آن به‌دنبال پادشاهی جرج لوئیز، فرمانروای هانوور با عنوان جرج اول بریتانیای کبیر از ۱۷۱۴ تا ۱۹۰۱ که ملکه ویکتوریا درگذشت بر مسند قدرت بودند.[۱]

فرمانروایان[ویرایش]

نخستین پادشاه این خاندان جرج اول، نتیجهٔ جیمز یکم از سمت مادرش سوفیا بود که تنها بازماندگان پروتستان‌مذهب شاه پیشین انگلستان محسوب می‌شدند. او جانشین ملکه آن از خاندان استوارت شد که در ۱۷۱۴ بدون آنکه جانشینی داشته باشد درگذشت.[۲]

با توجه به توافق‌نامهٔ سال ۱۷۰۱ مبنی بر حفظ قدرت در دست پروتستان‌ها که به دنبال انقلاب باشکوه در ۱۶۸۸-۹ به‌تصویب رسیده بود، قرار بر این بود که درصورت درگذشت آن بدون وارث، سوفیا، نوهٔ جیمز یکم (و مادر جرج یکم) جانشین او شود. اما سوفیا دو ماه پیش از مرگ آن درگذشت و پسرش جرج لوئیز، که در آن زمان فرمانروای هانوور بود وارث تاج و تخت شد و پس از مرگ ملکه با عنوان جرج یکم بریتانیای کبیر تاجگذاری کرد.[۱]

دوران فرمانروایی جرج یکم تا ۱۷۲۷ طول کشید و پس از او پسرش با عنوان جرج دوم تا ۱۷۶۰ قدرت را در دست گرفت. با درگذشت جرج دوم نوه‌اش جرج سوم در ۱۷۶۰ بر تخت نشست و در ۱۸۲۰ پسرش با عنوان جرج چهارم پادشاه بریتانیا شد. او تا ۱۸۳۰ حکومت کرد و پس از مرگش برادرش با عنوان ویلیام چهارم قدرت را به مدت ۷ سال در اختیار گرفت. ویلیام که فرزند مشروعی نداشت در ۱۸۳۷ درگذشت و برادرزاده‌اش ویکتوریا شهبانوی پادشاهی متحده شد.[۱]

نگاره نام پادشاه یا شهبانو دوران فرمانروایی نسبت با فرمانروای پیشین
GeorgeIKneller1714.jpg
جرج یکم بریتانیای کبیر و ایرلند
۱۷۱۴-۱۷۲۷
نتیجهٔ جیمز یکم از سمت مادرش سوفیا
George II of Great Britain-01.jpg
جرج دوم بریتانیای کبیر و ایرلند
۱۷۲۷-۱۷۶۰
پسر جرج یکم
George III of the United Kingdom.jpg
جرج سوم پادشاهی متحدهٔ بریتانیای کبیر و ایرلند
۱۷۶۰-۱۸۲۰
نوهٔ جرج دوم
George IV of the United Kingdom.jpg
جرج چهارم پادشاهی متحدهٔ بریتانیای کبیر و ایرلند
۱۸۲۰-۱۸۳۰
پسر جرج سوم
William.IV.of.Great.Britain.JPG
ویلیام چهارم پادشاهی متحدهٔ بریتانیای کبیر و ایرلند
۱۸۳۰-۱۸۳۷
برادر جرج چهارم
Queen Victoria by Bassano.jpg
ویکتوریای پادشاهی متحدهٔ بریتانیای کبیر و ایرلند
۱۸۳۷-۱۹۰۱
برادرزادهٔ ویلیام چهارم

فرمانروایی هانوور که در ۱۸۱۴ خود نیز تبدیل به یک پادشاهی شده بود تا پیش از برتخت نشستن ملکه ویکتوریا به شاهان بریتانیا می‌رسید اما با توجه به قانون سالیک که زنان را از فرمانروایی بر هانوور محروم می‌ساخت این مقام در ۱۸۳۷ به ارنست آگوستوس، دوک کامبرلند و برادر ویلیام چهارم منتقل شد.[۱]

ملکه ویکتوریا آخرین فرمانروای پادشاهی متحده از خاندان هانوور بود و با مرگ او در ۱۹۰۱، پسرش ادوارد هفتم از خاندان «ساکس-کوبورگ-گوثا» (در اصل خانوادهٔ پدرش پرنس آلبرت) جانشین او شد که نام این خاندان بعدتر توسط جرج پنجم در ۱۹۱۷ به خاندان ویندسور تغییر یافت.[۳]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ «House of Hanover». Britannica Online Encyclopedia. بازبینی‌شده در ۲ دسامبر ۲۰۱۰. 
  2. David Crystal. The Cambridge Biographical Encyclopedia. ویرایش Second edition. Cambridge University Press، 1995. p.C1090. ISBN 0-521-43421-1. 
  3. «Saxe-Coburg-Gotha». Oxford University Press. بازبینی‌شده در ۲ دسامبر ۲۰۱۰.