دلالی بازدید
مدل کسب و کار دلالی بازدید (به انگلیسی: Attention Brokerage) در اوت 1998 با شماره 5794210 در مجموعه حقوق مالکیت معنوی ایالات متحده آمریکا ثبت شده است[1]. بنگاه مبتنی بر این مدل کسب وکار تبلیغاتِ آگهی دهندگان را بر روی اینترنت ارائه میکند. طبق توافق آگهی دهنده به ازای هر بازدید و یا کلیک از تبلیغاتش توسط بازدید کننده، مبلغی را به بنگاه میپردازد. بنگاه نیز قسمتی از آن مبلغ را برای خود نگاه داشته و الباقی را بعنوان محرک انگیزشی به بازدید کننده آن تبلیغ میدهد. در این روش عمدتا برای بازدید کنندگان، حساب هایی باز میشود که بازدیدکننده امتیازات خود را در آن جمع آوری کنند و یا از آن برای خرید یک کالا، خرج نمایند. در این مدل کسب و کار، درآمد فقط از طریق شرکای تبلیغاتی فراهم میگردد[2].
محتویات |
[ویرایش] ارزش ایجاده شده
ارزشی که مدل کسب و کار دلالی بازدید سعی دارد به کسب و کار آگهی دهنده بیافزاید، کاهش در هزینههای جذب مشتری است. این هزینه برای بنگاههای تازه کار اینترنتی بسیار بالا میباشد. طبق ادعای CyberGold (ابداع کننده این مدل کسب و کار)، ارزش فراهم شدهخ توسط این مدل کسب و کار برای مشتریان، کاهش حدودا 25 درصدی هزینه جذب مشتری برای هر کسب کاری میباشد[3]. در این روش نیازی نیست که مشتریان به شخصه هیچ پولی برای عضویت بپردازند، ولیکن از آنها خواسته میشود تا پیش از هرگونه دریافتی اجازه دهند که مشاهده تبلیغات و گشت و گذار آنها در وب ثبت و پیگیری شود.
[ویرایش] شرح مدل کسب و کار
مدل کسب و کار دلالی بازدید، با توجه به چارچوب مدلهای کسب و کار بنیادین معرفی شده توسط Weill و Vitale، بر اساس میانجیگری میباشد. نقش میانجیگری به این خاطر ایجاد میشود که بنگاه مبتنی بر این روش، به مشتریان پول میدهد و اطلاعات در یافت میکند (در مدل Weill و Vitale، میانجی پول دریافت میکند و اطلاعات فراهم میکند). این مدل کسب و کار در اصل اطلاعات متمرکز مصرف کنندگان را به مشتریان یا آگهی دهندگان ارائه میدهد. این گونه از اطلاعات مستقیما به مصرف کنندگان ارائه نمیشود، ولیکن مستقیما به کسب و کاری ارائه داده میشود که بعنوان آگهی دهنده انتخاب شده اند.در این روش ارزش افزوده نیز تنها زمانی فراهم میشود که ملاقاتی میان آگهی دهنده و مشتری برقرار شود و در این کار بنگاه نقش میانجی را ایفا میکند[2]. در مدل کسب و کار دلالی بازدید، بنگاه برای تبلیغ فقط یکبار از آگهی دهنده پول دریافت میکند و پس از برقراری ارتباط میان مصرف کننده و آگهی دهنده، دیگر کاری به آنها ندارد. به این معنی که مشتری میتواند بارها به سایت فروشنده مراجعه نماید ولیکن بنگاه دیگر از این بازگشتها پولی دریافت نمیکند و دیگر رفتار کاربر را نیز ثبت نمیکند. برای تایید آنکه ارزش برای آگهی دهنده فراهم شده است، از بازدید کنندهها اغلب خواسته میشود تا پرسش نامههای کوتاهی را پر کند تا اثر بخشی تبلیغات مشخص گردد. این کارموجب میشود که کاربران فقط با کلیک کردن بر روی لینکها و بدون توجه به محتوی پاداش کسب نکنند[4].
[ویرایش] نمودار مدل کسب و کار
شکل مدلِ تعامل معمول میان فروشنده و مصرف کننده که توسط بنگاه موزون شده است را نشان میدهد. فروشنده شماره 1 به بنگاه، مبلغ مشخصی را جهت معرفی مشتری جدید پیشنهاد میدهد. بنگاه نیز پاداشی در حد معین، برای مشتریانی که از این تبلیغات بازدید کند، تعیین میکند. در مقابل، مصرف کنده اطلاعات نفوسی را برای بنگاه فراهم می سازد که به بنگاه در فروش اطلاعات به فروشندگانی مشابه یاری می رساند. خدمت مورد انتظار مصرف کننده نیز بطور مستقیم و با رد و بدل پرداخت متناسب با آن صورت خواهد پذیرفت. خطوط مستقیم از فروشنده 1 به مشتری و بالعکس نشان دهنده ارتباطی است که پس از معرفی اولیه توسط بنگاه صورت می پذیرد. پس از اینکه ارتباطات میان فروشنده و مصرف کنده برقرار شد، مشتری میتواند سایر خدمات مورد نیاز خودش را مستقیما و بدون نیاز به هیچگونه دخالتی از بنگاه دریافت کند. البته مشتری نیز یکبار بخاطر برقراری چنین ارتباطی از بنگاه پول دریافت کرده است. در قسمت سمت راست نیز مشتری از درآمدهایی که در حساب بنگاه اندوخته شده است برای خرید کالا و خدمات از سایر فروشندگان میپردازد که ممکن است جزء طرف قراردادهای بنگاه برای بازاریابی باشد و یا نباشد[2].
[ویرایش] چند بنگاه نمونه
CyberGold، یکی از 3 بنگاهی بود که این نوع از تحقیقات بازاریابی و برنامه پاداش دهی به بازدیدکنندگان وب را در پیش گرفتند. NetCentives، یکی از بازیگران خوش نام در بازار، با AOL در ژانویه 2000 هم گروه شد. در یک همکاری در افزایش کارایی AOL، NetCentives فراهم کننده پاداش برای AOL به نام AAdvantage شد که یکی از دلایل افت ارزش بازار CyberGold در بهار 2000 شد[5]. MyPoints.com یک شرکت پیش رو دیگر در زمینه دلالی بازدید بود که تعداد عضویتهای شبیه و مدل کسب و کار شبیهی با CyberGold داشت ولی درآمد بیشتری را از CyberGold داشت. در اوایل 2000، MyPoints، 8 میلیون عضو داشته و در سال 99، 1/24 میلیون دلار درآمد داشت. در مقابل CyberGold، 7 میلیون عضو داشته و در 99 درآمد 3/5 میلیون دلاری داشت. CyberGold در طول حیات کوتاه مدتش، رشد در تعداد اعضا را نشان داد. شرکت از 000/30 کاربر ثبت شده در سپتامبر 97 شروع کرد.[6]در مارس 99، به 5/1 میلیون عضو رسیده [7] و سپس به 3 میلیون عضو در اکتبر 99 رسید[8].
[ویرایش] منابع
-
- Attention brokerage - US Patent 5794210 , http://www.patentstorm.us/patents/5794210.html
- Weill, P., & Vitale, M. (2001). Place to space: Migrating to e-business models. Boston, Massachusetts: Harvard Business School Press.
- Garber, J. R. (1999). Show me the money. Forbes, 163, 142.
- Metcalfe, B. (1997, October 13). CyberGold Spurns Spam by Paying People to Read Ads on the Internet. Infoworld, 19, 41.
- Hu, J. (2000). AOL inks deals with Netcentives, American Airlines. CNET News. http://news.com.com/2100-1023-236272.html?legacy=cnet.
- Hein, K. (1997). CyberGold's back from the dead. Incentive, 171, 28-29.
- Guglielmo, C. (1999). Cybergold: Big market for small-ticket sales. Inter@ctive Week.
- Lucas, S. (1999). CyberGold and Inference Launch Cash2Register. Adweek Eastern Edition, 40, 124.
