نسخه خطی
دَستنِوِشته یا نُسخه خَطی به کتابها و نوشتههایی میگویند که بهوسیله گونهای قلم و با دست نوشته شده باشد.
دستنویسی در خاورزمین و بویژه ایران پیشینهای بسیار کهن دارد. در روزگاران کهن فرمانروایان معمولاً در دربار خود دیوان نگارش (دبیرخانه) برپا میکردند تا نگارندهها در آن به نوشتن دستنوشتهها یا رونویسی آنها بپردازند. پدید آوردن رونویسهای نفیستر از روی دستنویسهای پیشین یکی از فعالیتهای دلخواه درباریان پیشین یوده است.
مفهوم دستنوشته را در بیشتر زبانهای اروپایی با واژه لاتینی manuscript بیان میکنند که از دو واژه manu- (دست) و script (نوشته) تشکیل شده است.
دستنوشتههای فارسی بسیاری اکنون در ایران، هند، افغانستان، ترکیه و دیگر کشورها در قالب کتاب، مرقع یا تکبرگ وجود دارد که در بهترین موزهها و کتابخانهها نگهداری میشود و از ارزش بالایی برخوردارند.
از نسخههای خطی موجود در ایران تعداد ۳۲۰ هزار عدد دارای شماره ملی هستند.[۱]
 |
این یک نوشتار خُرد کتاب است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
جستارهای وابسته [ویرایش]
les manuscrits sont ecrit par les egyptien ou les moine
منابع [ویرایش]
- کتابهای خطی و چاپ سنگی (کتابخانهٔ ملی ایران)
- نسخههای خطی؛ نماد ملیت و هویت ایرانی
- Wikipedia contributors, "Manuscript," Wikipedia, The Free Encyclopedia
- ↑ خبرگزاری ایرنا: ۳۲۰ هزار نسخه خطی موجود در کشور دارای شماره ملی است. کد خبر:۸۰۴۱۷۲۱۸ (۲۹۸۱۱۳۸)|تاریخ خبر:۲۶/۰۸/۱۳۹۱
 |
این یک نوشتار خُرد پیرامون فرهنگ است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
