دستگاه رأی‌گیری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

دستگاه رأی گیری یا ماشین رأی گیری، مجموعه‌ای است از تجهیزات مکانیکی، الکترومکانیکی یا الکترونیکی (شامل نرم‌افزار، سفت‌افزار و مستندات مورد نیاز برای کنترل برنامه و پشتیبانی تجهیزات)، که به منظور تعیین و شناسایی تعرفه رأی گیری، اخذ رأی و شمارش آراء، گزارش دهی و نمایش نتایج انتخابات؛ و همچنین به منظور تولید و نگه داری هرگونه اطلاعات سلسله مراتب ممیزی مورد استفاده قرار می‌گیرند.

دستگاههای رأی گیری اولیه مکانیکی بودند اما امروزه استفاده از دستگاههای رأی‌گیری الکترونیکی، به طرز فزاینده‌ای رواج بیشتری یافته است.

سامانه رأی گیری شامل مجموعه‌ای از فرآیندها و مستندات مربوطه است که با اهداف زیر به کار گرفته می‌شوند؛

  • تعیین اجزاء سامانه و ورژن هر کدام از این اجزاء
  • تست سامانه در حین بگارگیری و پشتیبانی
  • نگهداری سوابق خطاها و نقایص سامانه
  • تعیین و تعریف تغییرات خاص پس از صدور گواهینامه اولیه
  • گذاشتن مواد و وسایل لازم در دسترس رأی دهندگان (موادی از قبیل: نکات و اخطاریه‌ها، دستورالعملها، فرمها، یا تعرفه‌های رأی گیری کاغذی) دستگاههای رأی گیری از لحاظ قابلیت استفاده، امنیت، کارایی و دقت در سطوح مختلفی قرار دارند. برخی از دستگاهها تقریبا قابل استفاده برای همه رأی دهندگان است و برخی دیگر فقط برای دسته خاصی از رأی دهندگان طراحی شده‌اند.[۱]

سامانه رأی گیری DRE[ویرایش]

سامانه شبکه سراسری رأی گیری الکترونیکی ضبط مستقیم (Public Network Direct Recording Electronic Voting) عبارت است از یک سامانه انتخاباتی که در آن از تعرفه‌های انتخاباتی الکترونیکی استفاده می‌شود و داده‌های مربوط به رأی گیری را از محل رأی گیری به مرکز جمع آوری داده‌های رأی گیری و از طریق یک شبکه سراسری انتقال می‌دهد. اطلاعات آراء مأخوذه می‌تواند به صورت متناوب و در حین برگزاری رأی گیری منتقل شود و یا می‌تواند در انتهای روز رأی گیری جمع آوری و بصورت یکجا ارسال گردد.[۲]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]