دستگاه‌های هدایت پرواز

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
کابین خلبان هواپیمای سبک اسلینگسبی T-۶۷ کرم شب تاب دو نفره. دستگاه‌های هدایت پرواز در سمت چپ پانل ابزار قابل مشاهده می‌باشند.

دستگاه‌های هدایت پرواز ابزارهایی در کابین خلبان یک هواپیما است که با اطلاعاتی که دربارهٔ وضعیت پرواز هواپیما مانند ارتفاع، سرعت و جهت پرواز را امکان پذیر می‌کند. این ابزارها در شرایط دید ضعیف مانند پرواز در هوای ابری که این اطلاعات با چشم قابل ارزیابی نیست نقش اساسی ایفا می‌کنند.

این اصطلاح بعضاً با تسامح به عنوان مترادفی برای واژه کلی تر ابزار کابین استفاده می‌شود که می‌تواند شامل وسایل موتور و تجهیزات ناوبری و مخابرات هم بشود.

دستگاه‌های پرواز[ویرایش]

ارتفاع سنج[ویرایش]

3-Pointer Altimeter.svg

ارتفاع سنج ارتفاع هواپیما را نسبت به سطح دریا با استفاده از اختلاف فشار بین پشتهٔ کپسول خشک داخل ارتفاع سنج و فشار هوای محیط که از سامانهٔ ساکن به دست می‌آید نشان می‌دهد.

شاخص نگرش[ویرایش]

Attitude indicator level flight.svg

شاخص نگرش (به عنوان یک افق مصنوعی هم شناخته می‌شود) ارتباط هواپیما به افق را نشان می‌دهد. با این شاخص خلبان می‌تواند بفهمد که آیا بال‌های هواپیما در یک سطح هستند یا نه و این که بینی هواپیما زیر سطح افق است یا بالای آن. این یک ابزار اولیه برای پرواز است و در شرایط دید ضعیف هم مفید است.

شاخص سرعت سیر هوایی[ویرایش]

Airspeed indicator.svg

قطب نمای مغناطیسی[ویرایش]

Aero Magnetic Compass.jpg

شاخص سرزنی[ویرایش]

Heading indicator.svg

شاخص سرعت عمودی[ویرایش]

Vertical speed indicator.PNG

روند شاخص انحراف[ویرایش]

Vor indicator.png

نشانگر مغناطیسی رادیویی[ویرایش]

Adf rmi.jpg

[۱][۲]

منابع[ویرایش]

  1. "Instrument Planning The New Service Blind-Flying Panel Described" Flight August 19, 1937 p193
  2. "Six Pack - The Primary Flight Instruments". LearnToFly.ca. Retrieved 31 January 2011. 

پیوند به بیرون[ویرایش]