دستکش جراحی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
دستکش استریل جراحی.

دستکش‌های جراحی (به انگلیسی: surgical gloves) در حالی که طی عمل، احساس راحتی را برای تیم جراحی فراهم می‌سازند، در برابر بیمار و تماس مستقیم با وی، نوعی مزیت به حساب می‌آیند.

  • دستکش جراحی لاتکس دار یک بار مصرف برای اولین بار در سال ۱۹۶۴ توسط آنسیل تولید و مورد استفاده قرار گرفت. وی از همین روش برای ساخت کاندوم استفاده کرد.
  • این دستکش‌ها از پلیمرهای مختلفی نظیر لاتکس، لاستیک نیتریل و یا نیپرین نیز، ساخته می‌شوند.[۱]

دستکش جراحی لاتکس دار[ویرایش]

دستکش‌های جراحی لاتکس دار از لاستیک طبیعی ساخته شده‌اند که حس عالی لمس کردن را فراهم ساخته و از حساسیت بالایی برخوردار می‌باشد.

  • لاتکس به ایجاد کشسانی بیشتر شناخته می‌شود. این بدین معناست که با ایجاد چنین کشسانی می‌تواند باعث آسان پوشیده شدن دستکش توسط فرد شود.
  • اگر چه دستکش‌های جراحی که امروزه در دسترس می‌باشند، از مواد دیگری نظیر پلی سوپرین نیز ساخته می‌شوند ولی دستکش‌های جراحی لاتکس دار برای انجام عمل توسط جراحان ترجیح داده می‌شوند، چرا که امروزه این مدل توسط تکنولوژی بهبود یافته و حساسیت پوستی کم تری را ایجاد می‌کند.

مراحل پوشیدن دستکش جراحی استریل یکبار مصرف[ویرایش]

حساسیت به لاتکس[ویرایش]

پروتئین محلول در آب موجود در لاتکس طبیعی دارای آنتی ژنی است که می‌تواند سبب واکنش‌های آلرژیک گردد.[۲]

  • دو نوع واکنش مشاهده می‌گردد:
  1. موضعی: سبب راش پوستی، خارش، قرمزی و کهیر می‌گردد.
  2. سیستمیک: هنگامی که با غشای مخاطی مرتبط باشد. در موارد شدید سبب شوک آنافیلاکسی یا مرگ می‌گردد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. http://www.biotechnology-innovation.com.au/innovations/instruments/latex_gloves.html دستکش لاتکس دار
  2. مجیدی، سید علی/مهارت‌های کار در اتاق عمل. انتشارات بشری.۱۳۸۴
  3. گلدمن، ماکسین. «٢». در راهنمای جامع اتاق عمل. ترجمهٔ خوش تراش، مهرنوش. رستم نیا، لیلی. اصغری، الناز. قوی، آرزو. چاپ آیکان. انتشارات صبورا، ١٣٩٢. ص ٤٧.. شابک ‎۹۷۸۶۰۰۶۳۴۲۴۸۱.