دزموزوم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

دزموزوم یا نقاط جوش دهنده ساختار سلولی است که برای به هم چسباندن سلول ها عمل می کند. دزموزوم ها در مقابل نیروهای کششی مقاوم هستند و بیشتر در بافت پوششی ساده و بافت پوششی طبقه دار پیدا می شوند. فاصله ی میان سلولی بسیار زیاد و در حدود ۳۰ نانومتر می باشد. از دیگر عملکرد های این نوع از سلولها چسباندن سلول های ماهیچه ای (عضلانی) به یکدیگر در بافت های عضلانی است.

منبع[ویرایش]

  • ویکی پدیای انگلیسی