دریم تیتر

دریم تیَتِر
دریم ثیتر اجرای زنده سال ۲۰۰۵ در فرانسه
اطلاعات هنرمند
اهل کشور	لانگ آیلند، آمریکا
سبک‌ها	پراگرسیو راک، پراگرسیو متال
مدت کار	۱۹۸۵ تاکنون
ناشر(ها)	Roadrunner, Elektra, EastWest, Atco, Mechanic
وب‌گاه	DreamTheater.net

دریم تیَتِر (به انگلیسی: Dream Theater) یک گروه پراگرسیو متال آمریکایی است که کار خود را در سال ۱۹۸۵ با نام مجستی آغاز کرد. این گروه که اهل لانگ آیلند است، در ابتدا به وسیله جان میانگ، جان پتروچی، و مایک پورتنوی پس از فارغ التحصیل شدن آنها از کالج موسیقی برکلی تشکیل شد.

گروه در دههٔ آغازین فعالیت‌اش چند تغییر در ترکیب نفرات‌اش را تجربه کرد، تا این‌که با پیوستن جیمز لابری‏ (۱۹۹۱) و جردن رودس‏ (۱۹۹۹) به ۳ عضو بنیان‌گذار، ترکیب نفرات ثابت شد. این ترکیب تا ۸ سپتامبر ۲۰۱۰ که پورتنوی از دریم تیتر کناره‌گیری کرد بدون تغییر باقی ماند.

با وجود کاهش محبوبیت سبک این گروه پس از اواسط دهه ۱۹۷۰ این گروه هنوز به عنوان یکی از گروه‌های موفق در سبک پروگرسیو متال شناخته می‌شود. این گروه به ویژه به دلیل مهارت نوازندگان آن شهرت دارد و تا کنون موفق به دریافت جوایز متعددی از مجلات موسیقی شده‌است.

مبدا این گروه در لانگ آیلند در ایالت نیویورک است. تقریباً تمامی اعضا در مدرسه عالی موسیقی برکلی تحصیل کرده‌اند.

جان میانگ نوازنده گیتار بیس این گروه کره‌ای الاصل است.

تاریخچه

پتروچی همچنین بهمراه استیو وای و جو سَتریانی عضو پروژه مشهور جی-۳ نیز بوده‌است.

تشکیل (۱۹۸۵)

دریم تیَتِر در سپتامبر ۱۹۸۵ و پس آنکه گیتاریست جان پتروچی و گیتاریست بیس جان میانگ تصمیم گرفتند در وقت آزاد خود در طول تحصیل در کالج موسیقی برکلی یک گروه موسیقی ایجاد کنند تشکیل شد. آنها در طول تمرین به طور اتفاقی با درامر گروه مایک پورتنوی آشنا شدند و از او خواستند تا به این گروه ملحق شود.

پتروچی، میانگ و پورتنوی نام «مَجستی» را برای گروه تازه تشکیل شده خود انتخاب کردند. سپس اعضا گروه شروع به پر کردن پست‌های خالی در گروه کردند و پتروچی از هم گروهی قدیم خود کوین مور به عنوان نوازنده کیبورد دعوت کرد و پس از موافقت مور یکی دیگر از دوستان آنها به نام کریس کولین به عنوان خواننده اصلی گروه انتخاب شد. در طول این مدت تمرکز زیاد اعضای اصلی گروه بر روی این کار آنها را مجبور به ترک کالج کرد.

اجراهای مَجستی و تولد دریم ثیتر (۱۹۸۶-۱۹۸۷)

ماه‌های ابتدایی ۱۹۸۶ مملو از اجراهای مختلف در شهر نیویورک بود. در این مدت گروه مجموعه‌ای از اجراها را ضبط کرد و در اولین فروش خود، در شش ماه هزار نسخه فروخت. در نوامبر ۱۹۸۶ پس از چند ماه ساختن و اجرای آهنگ‌های مختلف کریس کولینز به دلیل تفاوت عقاید هنریش گروه را ترک کرد. پس از یک سال تلاش برای پیدا کردن جایگزین سرانجام چارلی دومنیسی که خیلی مسن‌تر و با تجربه‌تر از بقیه اعضای گروه بود به گروه اضافه شد. ثباتی که دومینیسی برای گروه به وجود آورد باعث شد تا آنها تعداد اجراهای خود را در نیویورک افزایش دهند و این سبب افزایش شهرت گروه شد. کمی بعد از ورود دومینیسی یک گروه موسیقی دیگر در لاس‌وگاس با نام مَجستی این گروه را به استفاده غیر قانونی از نام خود متهم کرد و آنها را به اقدام قانونی تهدید کرد بنابراین گروه مجبور شد تا نام خود را تغییر دهد. اسامی زیادی مانند Glasser (شیشه‌بر)، Magus (ساحر)، و M۱ مطرح شد که همه آنها رد شد و سرانجام پدر پورتنوی نام دریم ثیتر را پیشنهاد داد که نام یک سینما در مونتری کالیفرنیا بود.

وقتی روز و رویا یکی می‌شوند (۱۹۸۹)

با ثباتی که در گروه به وجود آمده بود اعضا بیشتر بر روی نوشتن آهنگ‌های جدید و انجام اجراهای بیشتر در نیویورک و ایالت‌های اطراف متمرکز شدند. در طول زمان توجه Mechanic Records یکی از زیر شاخه‌های مرکز موسیقی ایالات متحده به این گروه جلب شد و دریم ثیتر اولین قرار داد خود را در تاریخ ۲۳ جون ۱۹۸۸ با آنها منعقد کرد و کار بر روی یک آلبوم را آغاز کرد. آلبوم وقتی روز و رویا یکی می‌شوند در ۱۹۸۹ منتشر شد اما نتوانست به پیش‌بینی‌های گروه جامه عمل بپوشاند و Mechanic بخش بزرگی از وعده‌های مالی را که در قرارداد به گروه داده بود عملی نکرد و گروه دوباره به اجراهای خود در نیویورک محدود شد. گروه توری را برای معرفی آلبوم آغاز کرد. تور معرفی آلبوم از پنج کنسرت تشکیل شده بود. در چهارمین اجرا دومنیسی به علت تفاوت‌های شخصی و هنری با بقیهٔ اعضا از گروه اخراج شد.

آلبوم‌ها

استودیویی

نام آلبوم	معنی نام	سال انتشار
۱. When Dream and Day Unite	وقتی روز و رویا یکی می‌شوند	۱۹۸۹
۲. Images and Words	تصاویر و واژه‌ها	۱۹۹۲
۳. Awake	بیدار	۱۹۹۴
۴. A Change of Seasons	تغییری در فصل‌ها	۱۹۹۵
۵. Falling into Infinity	سقوط در بی‌نهایت	۱۹۹۷
۶. Scenes from a Memory	صحنه‌هایی از یک خاطره	۱۹۹۹
۷. Six Degrees of Inner Turbulence	شش درجه آشفتگی درونی	۲۰۰۲
۸. Train of Thought	رشته افکار	۲۰۰۳
۹. Octavarium	اکتاواریوم	۲۰۰۵
۱۱. Systematic Chaos	هرج و مرج با قاعده	۲۰۰۷
۱۲. Black Clouds & Silver Linings	ابرهای سیاه و استرهای نقره‌ای	۲۰۰۹
۱۳. A Dramatic Turn of Events	نمایشی به نوبه‌ی خود از حادثه ها	۲۰۱۱

اعضای گروه

• 

  جیمز لابری
  (خواننده)
  ۱۹۹۱ تا کنون
• 

  جان میانگ
  (نوازنده گیتار بیس)
  ۱۹۸۵ تاکنون
• 

  جان پتروچی
  (نوازنده گیتار)
  ۱۹۸۵ تاکنون
• 

  جردن رودس
  (نوازنده کیبرد)
  ۱۹۹۹ تاکنون

اعضای سابق

• مایک پورتنوی: درامز (۱۹۸۵ تا ۲۰۱۰)
• کریس کالینز: آواز (۱۹۸۶)
• چارلی دومینیچی: آواز (۱۹۸۷ تا ۱۹۸۹)
• کوین مور: نوازنده‌ی کیبورد (۱۹۸۶ تا ۱۹۹۴)
• دریک شرینیان: نوازنده‌ی کیبورد (۱۹۹۴ تا ۱۹۹۸)

پروژه‌های جانبی و منشعب

اعضای دریم تیتر هرکدام تا کنون عضو چندین پروژه جانبی بوده‌اند، که مشهورترین آنها:

• لیکوید تنشن اکسپریمنت (Liquid Tension Experiment) با شرکت مایک پورتنوی، جان پتروچی، جردن رودس، و تونی لوین
• اکسپلوررز کلاب (Explorers Club) با شرکت جیمز لابری، دریک شرینیان، بیلی شیهان، جان پتروچی، جیمز مورفی (گیتاریست گروه تستامنت) و دیگران
• او اس آی (OSI) با شرکت کوین مور و جیم ماتئوس
• کروما کی (Chroma Key) با شرکت کوین مور
• پلاتیپوس (Platypus) با شرکت جان میانگ، دریک شرینیان، راد مورگنستاین (درامر گروه وینگر)، و تای تابور (گیتاریست گروه کینگز اکس)
• ترانزآتلانتیک (Transatlantic) با شرکت مایک پورتنوی و دیگران
• اونجد سون‌فولد (Avenged Sevenfold) یا شرکت مایک پورتنوی و دیگران

پیوند به بیرون

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ دریم تیتر موجود است.

• www.dreamtheater.net - وب‌گاه رسمی
• وب‌گاه گروه در my space

منابع

• مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Dream Theater»، ویکی‌پدیای ، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۳ دسامبر ۲۰۰۸).

‎