دریاچه مهارلو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۲۹°۲۸′۲۴″ شمالی ۵۲°۴۶′۰۱″ شرقی / ۲۹.۴۷۳۳۸۳۱° شمالی ۵۲.۷۶۷۰۰۲۱° شرقی / 29.4733831; 52.7670021

برای روستایی به این نام به مهارلو (روستا) رجوع کنید.
دریاچه مهارلو
کشور Iran
مساحت ۶۰۰ کیلومترمربع (۲۳۰ مایل‌مربع)
ارتفاع از سطح آبهای آزاد ۱٬۵۰۰ متر (۴٬۹۰۰ فوت)

دریاچه مَهارلو (نام‌های دیگر: مهلو، مهلویه[۱] و ماهلویه،[۱] نام قدیمی: جنکال، یا دریاچه نمک) واقع در شهرستان سروستان، از دریاچه‌های استان فارس ایران است.

وجه تسمیه[ویرایش]

نام این دریاچه، برگرفته از نام روستای مهارلو از توابع شهرستان سروستان است که در مجاورت آن قرار گرفته است و بخش قدیمی روستای مهارلو در بخش ساحلی دریاچه واقع است.

جغرافیا[ویرایش]

تصویری از دریاچه مهارلو

این دریاچه با ابعاد ۱۰×۶ در ۲۳ کیلومتری و وسعت ۲۵ هزار هکتاری[۲] جنوب شرقی شهر شیراز و در باختر دریاچه بختگان قرار گرفته‌است. دریاچه مهارلو خاوری‌ترین بخش جلگه شیراز است.[۳] مهارلو دارای آبی بسیار شور است و در فصل‌های خشکی یکی از کانسارهای بزرگ نمک ایران به‌شمار می‌آید. فرآوری نمک از این دریاچه توسط مجتمع استحصال نمک وابسته به پتروشیمی شیراز انجام می‌شود.[۴]

دو رودخانه فصلی «سلطان‌آباد» و رودخانه خشک دریاچه مهارلو را تغذیه می‌کنند. آب چند چشمه نیز عمدتاً از قسمت‌های غربی و شمالی وارد این دریاچه می‌شوند. مهمترین گونه پرنده این دریاچه فلامینگو است. تنجه، اردک سرسبز، مرغابی، آبچلیک، چوکا و آنقوت به عنوان دیگر پرندگان دریاچه مهارلو هستند. از این دریاچه برای تهیه نمک صنایع استان فارس هم استفاده می‌شود.[۵]

در سال ۱۳۸۵ خ. با تصویب هیأت وزیران، دریاچه مهارلو به عنوان یکی از ۷ منطقه نمونه گردشگری ایران برگزیده‌شده‌است.[۶] مهارلو، بکت، کمال آباد، برمشور، قنبری، هزاردره، انجیره و سیف آباد از روستاهای گردشگری پیرامون این دریاچه هستند. از کوه‌های مشرف به دریاچه می‌توان به کوه قلعه گریخته، کوه شرقی و کوه شمالی اشاره کرد.

طی دوره‌ای در سال ۱۳۸۵ خ. پرواز بالگردها بر فراز این دریاچه ممنوع شد.[۲]

خشکی[ویرایش]

در خشکسالی سال ۱۳۸۷/۲۰۰۸ حدود ۹۰ درصد دریاچه «مهارلو» خشک شد و از این دریاچه به غیر از نیزارها و تالاب‌های اقماری چیزی به‌جا نماند. در پی این خشکسالی از جمعیت ۱۰۰ تا ۱۵۰ هزار قطعه‌ای پرنده فلامینگو در دریاچه مهارلو در سال ۱۳۸۷ خورشیدی تنها حدود ۵ هزار فلامینگو باقی ماند.[۷]

منابع[ویرایش]

  1. فارس‌نامه ابن بلخی
  2. خبرگزاری ایسنا، سرویس: اجتماعی - محیط زیست، ۱۳۸۷/۰۶/۰۱، ۰۸-۲۲-۲۰۰۸، کد خبر: ۸۷۰۶-۰۰۲۴۲، بازدید: اوت ۲۰۰۸.
  3. آفتاب
  4. پایان‌نامه: بررسی منابع نمک دریاچه مهارلو و ناخالصی‌های آن / امیررضا باستانی؛ به راهنمایی: ناصر طالب بیدختی.
  5. خبرگزاری ایسنا، سرویس: اجتماعی - محیط زیست، ۱۳۸۷/۰۶/۰۱، ۰۸-۲۲-۲۰۰۸، کد خبر: ۸۷۰۶-۰۰۲۴۲، بازدید: اوت ۲۰۰۸.
  6. ایسنا، ۱۰ شهریور ۱۳۸۵
  7. خبرگزاری ایسنا، سرویس: اجتماعی - محیط زیست، ۱۳۸۷/۰۶/۰۱، ۰۸-۲۲-۲۰۰۸، کد خبر: ۸۷۰۶-۰۰۲۴۲، بازدید: اوت ۲۰۰۸.