درخت گل ابریشم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
گل ابریشم
وضعیت بقا
ارزیابی‌نشده (IUCN 3.1)
طبقه‌بندی علمی
فرمانرو: گیاهان
دسته: گیاهان گلدار
رده: دولپه‌ای‌ها
زیررده: Rosidae
(طبقه‌بندی‌نشده): رزیدها
راسته: باقلاسانان
تیره: باقلائیان
زیرخانواده: Mimosoideae
تبار: Ingeae
سرده: البیزیا
گونه: A. lebbeck
نام علمی
Albizia lebbeck

گل ابریشم (به انگلیسی: Albizia lebbeck) نام درختی است که در استان‌های ساحلی جنوب ایران می‌روید. این درخت بومی منطقه گرمسیری جنوب آسیا است، ولی تا کنون گسترش فراوانی یافته و در بسیاری از مناطق نیمه گرمسیری جهان نیز رشد می‌کند و تکثیر می‌شود . این درخت فراوان‌ترین گونه از مجموعه درختان خانواده (Albizia) در گستره جهان است.

گیاه دیگری از این خانواده به نام شب‌خسب در شمال ایران می‌روید.

بازنمایی[ویرایش]

این درخت به بلندی ۱۸ تا ۳۰ متر می رسد و تنه‌ای به قطر نیم متر تا یک متر پیدا می‌کند . برگ‌های این درخت شانه‌ای است و خزان می‌کنند چنانکه در پایان فصل سرد کاملاً بی‌برگ می‌شود . دانه‌های آن در خوشه سبز رنگی قرار دارند که به تدریج زرد می‌شود . گل‌های این درخت، سفید مایل به زرد و به صورت مجموعه تارهای ظریف و خوشبو به درازی ۳ تا ۴ سانتیمتر و منگوله‌ای شکل است .

سودمندی‌ها[ویرایش]

درخت گل ابریشم تاج کروی‌شکل بزرگ و سبزرنگی ایجاد می‌کند که منظره بسیار زیبایی دارد. به‌همین خاطر به‌عنوان درخت سایه‌دار و زینتی در مناطق شهری کاشته می‌شود . در هند از چوب آن الوار تولید می‌کنند . از غلاف دانه‌ها و برگ‌های این درخت نیز به عنوان خوراک دام برای برخی چارپایان استفاده می‌شود.

منابع[ویرایش]

«ویکی‌پدیای انگلیسی». بازبینی‌شده در ۱۲ دسامبر ۲۰۱۰.