درخت لوز

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
درخت لوز
درخت لوز
طبقه‌بندی علمی
فرمانرو: گیاهان
دسته: گیاهان گلدار
رده: دولپه‌ای‌ها
راسته: موردسانان
تیره: گاروم‌زنگیان
سرده: Terminalia
گونه: T. catappa
نام علمی
Terminalia catappa
میوه خشکیده و مغز لوز
شاخه، برگ، گل و میوه کال لوز

درخت لوز یا گارون زنگی ( استان هرمزگان ) یا بیدام ( استان سیستان و بلوچستان ) نام درختی گرمسیری و میوه دار است که در استان‌های ساحلی جنوب ایران می‌روید. این درخت بومی جنوب آسیا ( هند ، بنگلادش و ... ) تا گینه نو و شمال استرالیا است.

نامگذاری[ویرایش]

لوز واژه‌ای عربی به معنای بادام است . در مناطق رویش معمولاً این درخت را بادام ( نوعی بادام) نامگذاری کرده‌اند. نام انگلیسی آن بادام گرمسیری ( Tropical Almond ) است . این نامگذاری به خاطر شباهت ظاهری میوه این گیاه با بادام و نیز مغز خوردنی آن است که از نظر شکل و مزه شبیه به مغز بادام می‌باشد. گفتنی است نام این درخت در زبان تلوگو ( سومین زبان بزرگ هند ) بادام چتو (Badam chettu ) و در زبان فرانسوی ( Badamier )است که هر دو برگرفته از زبان فارسی است.

بازنمایی[ویرایش]

این درخت تا ۳۵ متر رشد می‌کند ( در جنوب ایران معمولاً بین ۵ تا ۸ متر دیده می‌شود. ) ویژگی ظاهری آن ایجاد طبقات مدور از شاخ و برگ است. شاخه‌های این درخت در فاصله‌های معینی از طول تنه به صورت افقی در همه جهات رشد می‌کنند و یک طبقه از تاج درخت را تشکیل می‌دهند. این ویژگی نمایی شبیه به چتر چند طبقه به درخت می‌دهد. در همه کشورهای محل رویش به خاطر زیبایی و سایه دار بودن به عنوان درخت زینتی در مناطق شهری کاشته می‌شود . چوب لوز سرخرنگ، محکم و در مقابل آب بسیار بادوام است . برگ‌های این درخت پهن و بزرگ است ودر فصل پاییز به رنگ‌های پاییزی درآمده و می‌ریزند. این درخت در اواخر تابستان تا اوایل پاییز ثمر می‌دهد. میوه این درخت لوزی شکل و تقریباً بزرگ است ( ۵ تا ۷ سانتیمتر درازا و ۵/۳ تا ۵ سانتیمتر پهنا ). میوه لوز نخست سبزرنگ و کال است، سپس به رنگ قرمز مایل به قهوه‌ای در می‌آید. بخش خوردنی آن نرم، شیرین و کمی ترش ( اسیدی ) است، هسته بزرگ لیف پوشیده‌ای هم دارد که دارای مغز خوردنی است. مغز این میوه ارزش خوراکی فراوانی دارد و دارای انواع مواد معدنی، ویتامین، کربوهیدرات و ۱۶ درصد روغن است .[۱]

ارزش دارویی[ویرایش]

در کشورهای گوناگون از برگ‌ها و پوست درخت لوز به شکل گسترده‌ای در پزشکی سنتی بهره می‌برند. در تایوان برگ‌های افتاده درخت را در درمان بیماری‌های جگر مؤثر می‌دانند و در سورینام برای درمان اسهال و اسهال خونی، برگ‌های لوز را مانند چای دم می‌کنند و می‌خورند.

پانویس[ویرایش]

  1. www.pjbs.org/pjnonline/fin478.pdf

Nutritional Potential of the Nut of Tropical Almond

منابع[ویرایش]

  • ویکی‌پدیای انگلیسی

نگارخانه[ویرایش]