درخت بابل
| درخت بابُل | |
|---|---|
_flowers_at_Hodal_W_IMG_1163.jpg) |
|
| طبقهبندی علمی | |
| فرمانرو: | گیاهان |
| شاخه: | گیاهان گلدار |
| رده: | دولپهایها |
| راسته: | باقلاسانان |
| تیره: | باقلائیان |
| زیرخانواده: | Mimosoideae |
| تبار: | Acacieae |
| سرده: | اقاقیا |
| گونه: | A. nilotica |
| نام علمی | |
| Acacia nilotica لینه |
|
 |
|
| کشورهایی که بابل در آنها میروید | |
بابُل یا کرت ( استان هرمزگان ) یا چش ( استان سیستان و بلوچستان ) نام درختی است که در استانهای ساحلی جنوب ایران میروید. این درخت گونهای اقاقیا است و بومی شبه قاره هند، جنوب ایران، شبه جزیره عربستان و بخشهایی از آفریقا است. نام این درخت احتمالاً هندی است زیرا در هند نیز «بابول» (Babul - Babool) نامیده میشود. نام علمی این درخت Acacia nilotica است و نام علمی مترادف آن Acacia arabica می باشد . عمر این درخت بسیار طولانی است و به صدها سال میرسد. بلندی درخت معمولاً حدود ۱۰ متر است ولی تا ۲۰ متر هم دیده میشود. درخت تاج گرد و پرپشتی ایجاد میکند. پوست تنه آن بسیار تیره و تقریباً سیاه رنگ و چاک چاک است. میوه (خوردنی) ندارد و برگهای آن شانهای و ریز است و دانههای آن در یک غلاف بلند قرار دارند.
سودمندی ها [ویرایش]
بابل درختی سایه دار است . این درخت با درختانی که صمغ عربی تولید میکنند (مانند Acacia senegal & Acacia seyal) از یک خانوادهاست ولی صمغ بابل کم ارزش است، هر چند مصارف محلی دارد. چوب آن سرخ تیره مایل به قهوهای است و بسیار سخت و چگال است و در برابر آب به خوبی پایداری میکند. به همین خاطر در جنوب ایران از گذشته تا به حال چوب بابل یکی از چوبهای اصلی برای ساخت لنج به شمار میرود. برگها و غلاف دانههای این درخت، خوراک خوبی برای چارپایان به ویژه گاو است.
منابع [ویرایش]
- «ویکیپدیای انگلیسی». بازبینیشده در ۱۰ دسامبر ۲۰۱۰.
- فرهنگ بزرگ مواد . نوشته مهندس پرویز فرهنگ، چاپ اول ، ۱۳۷۹، انتشارات سپیده سحر
 |
در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ درخت بابل موجود است. |
