دانیل اوتوی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از دانیال اتوی)
پرش به: ناوبری، جستجو
دانیل اوتوی
Salon du livre de Paris 2011 - Daniel Auteuil - 001.jpg
زاده ۲۴ ژانویهٔ ۱۹۵۰(1950-01-24) ‏(۶۴ سال)
الجزیره الجزایر
ملیت فرانسه
شغل بازیگر و کارگردان
سال‌های فعالیت ۱۹۷۴–اکنون
جایزه‌ها جایزه سزار

دانیل اوتوی (انگلیسی: Daniel Auteuil؛ زادهٔ ۲۴ ژانویهٔ ۱۹۵۰(1950-01-24) در الجزیره) بازیگر و کارگردان فرانسوی است که به جوایزی همچون جایزه سزار نیز دست یافته است.

از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به پنهان اشاره کرد.

زندگی‌نامه[ویرایش]

کودکی و نوجوانی[ویرایش]

اوتوی از والدینی فرانسوی و اهل هنر موسیقی در شهر الجزیره در کشور الجزایر متولد شد و در کودکی همراه با آن‌ها به فرانسه بازگشت. وی از نوجوانی به بازیگری علاقه‌مند بود و در سال ۱۹۷۰ برای اولین بار در نمایشی ظاهر شد.

بازیگری[ویرایش]

از سال ۱۹۷۹ با فیلم ما دو نفر ساخته کلود للوش اولین حضور روبروی دوربین را تجربه کرد و با فیلم ژان دو فلوره (Jean de Florette) (۱۹۸۶) خوش درخشید. او پیوند با تئاتر را حتی پس از ورود به سینما حفظ کرد و در نمایش‌هایی همچون "بی‌ثباتی مضاعف (۱۹۸۸) ظاهر شد. در سال ۱۹۹۶ با فیلم ماندگار روز هشتم (Le huitième jour) جایزه جشنواره فیلم کن را به دست آورد. در نقش مردی نومید و گرفتار کلیشه‌های شکست خورده زندگی شهری که تصادفاً با پسر جوانی مبتلا به سندروم دان دوست می‌شود و به معنای تازه‌ای از زندگی دست می‌یابد. در سال ۲۰۰۵ او با درام پرتعلیق میشائیل هانکه یعنی پنهان (Hidden) برنده جایزه فیلم اروپا شد.

برخی از فیلم هایی که او در آن‌ها نقش آفرینی کرده بر اساس داستان هایی از مارسل پانیول ساخته شده‌اند.[۱]

کارگردانی[ویرایش]

اوتوی نخستین فیلم خویش را با نام دختر مرد چاه کن را با اقتباسی از داستانی نوشته مارسل پانیول در سال ۲۰۱۱ ساخت.[۲]

فیلمشناسی[ویرایش]

  • ما دو نفر (۱۹۷۹) اولین فیلم وی
  • ژان دوفلوره (۱۹۸۶)
  • مانون بهاری (۱۹۸۶)
  • قلبی در زمستان (۱۹۹۳) با پس زمینه موسیقی
  • دزدان (۱۹۹۵)
  • روز هشتم (۱۹۹۵)
  • دختر روی پل (۱۹۹۸) سیاه و سفید
  • منطقه سی و ششم (۲۰۰۴)
  • پنهان (۲۰۰۵)
  • ناپلئون و من (۲۰۰۶)
  • دختر مرد چاه کن (۲۰۱۱) همچنین کارگردان

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ دانیل اوتوی موجود است.