دانشگاه فنی آخن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۵۰°۴۶′۴۰″ شمالی ۶°۰۴′۴۱″ شرقی / ۵۰.۷۷۷۷۸° شمالی ۶.۰۷۸۰۶° شرقی / 50.77778; 6.07806

دانشگاه فنی آخن
Rheinisch-Westfälische
Technische Hochschule Aachen
RWTH international logo
شعار اندیشیدن آینده
(به آلمانی: Zukunft denken)[۱]
شعار به انگلیسی Thinking the Future
تاسیس ۱۰ اکتبر ۱۸۷۰
نوع دولتی
بودجه ۸۹۴ میلیون
(با احتساب بیمارستان آموزشی آخن)[۲]
رئیس ارنست شماختنبرگ
کارمندان آکادمیک ۵۱۲ استاد + ۴٬۷۴۵ عضو هیئت علمی[۲]
کارمندان اداری ۳٬۳۴۲ (با احتساب بیمارستان آموزشی آخن)[۲]
دانشجوها ۴۰٬۳۷۵ (ترم زمستانی ۲۰۱۳/۱۴)[۲]
موقعیت آخن, نوردراین-وستفالن, آلمان
وب‌گاه www.rwth-aachen.de
ساختمان SuperC، نماد دانشگاه آخن و مرکز خدمات دانشجویی

دانشگاه فنی راینیش-وستفلیشه آخن (Rheinisch-Westfälische Technische Hochschule Aachen) یا ار. و. ت. ها آخن (RWTH Aachen) دانشگاهی پژوهشی در زمینه فناوری واقع در آخن، نوردراین-وستفالن، آلمان است که با بیش از ۴۰٬۰۰۰ دانشجو در ۱۱۵ رشته‌، بزرگترین دانشگاه آلمان در رشته‌های فنی و مهندسی به شمار می‌رود.[۲]

تاریخچه[ویرایش]

در ۲۵ ژانویه ۱۸۵۸ فردریش ویلهلم که یک شاهزاده پروس بود، به هنگام بازگشت از سفر لندن در مکانی در نزدیکی آخن اتراق کرد. رئیس دولت محلی فردریش کوهلوتر از وی یک پذیرایی رسمی کرد و ۵٬۰۰۰ سکه تالر را که از کمک‌های مالی مردم به منظور کارهای خیریه جمع‌آوری شده بود، به وی تحویل داد. شاهزاده ویلهم دستور داد تا این پول برای ساخت یک مدرسه پلی تکنیک در ایالت راین (Rheinprovinz) که یکی از ایالت‌های امپراطوری پروس در آن زمان بود، به کار برده شود. مکان دقیق ساخت این مدرسه در ابتدا نا مشخص بود. اما از آن جایی که آخن یکی از شهرهای صنعتی آلمان بود و کارخانجات زیادی در آن قرار داشت، تصمیم بر آن شد که این مدرسه عالی در آن جا ساخته شود. ساخت دانشگاه آخن امروزی از سال ۱۸۶۵ آغاز شد و پنج سال به طول انجامید و در روز دهم اکتبر سال ۱۸۷۰ با نام مدرسه پلی تکنیک راینیش-وستفلیشه پادشاهی آخن (Königliche Rheinisch-Westphälische Polytechnische Schule) رسما تاسیس شد و با وجود درگیری نظامی میان آلمان و فرانسه، با ۲۲۳ دانشجو و ۲۳ استاد، فعالیت خود را آغاز کرد.[۳]

در سال ۱۸۸۰، مدرسه پلی تکنیک پادشاهی آخن به یک دانشگاه فنی (به آلمانی: Technische Hochschule) تبدیل شد و حق اعطای مدرک دکترا را پیدا کرد.

جنگ جهانی اول اثرات زیادی بر روند فعالیت دانشگاه گذاشت. تا آن‌جا که بسیاری از ساختمان‌های دانشگاه در خلال جنگ تخریب شدند و بسیاری از دانشجویانی که به طور داوطلبانه برای شرکت در جنگ دانشگاه را ترک کرده بودند، کشته شدند.[۴]

با قدرت گرفتن حزب ملی سوسیالیست کارگران آلمان به رهبری آدولف هیتلر، دانشگاه آخن نیز به مانند سایر دانشگاه‌ها و مراکز آموزش عالی دستخوش تغییر و تحولات سیاسی قرار گرفت. به گونه‌ای که حق تحصیل و تحقیق در دانشگاه با محدودیت‌های سیاسی رو‌به‌رو شد، حق تدریس از بسیاری از اساتید قدیمی دانشگاه سلب شد و تعداد زیادی از دانشجویان مجبور به ترک دانشگاه شدند. با شروع جنگ جهانی دوم، دانشگاه به علت هم‌جواری شهر آخن با کشور‌های هلند و بلژیک به مدت یک سال تعطیل شد.[۵]

پس از پایان جنگ دانشگاه بلافاصله فعالیت خود را از سر گرفت.

بیست سال بعد، یعنی در سال ۱۹۶۵، دانشکده فلسفه که اولین دانشکده غیر فنی دانشگاه بود و یک سال پس از آن نیز دانشکده پزشکی تاسیس شدند که دانشگاه آخن را که تا آن زمان تنها رشته‌های فنی در آن ارائه می‌شد، به یک مرکز آموزش عالی جامع مبدل ساختند.

در حالی که دانشگاه‌های فنی آلمان به ندرت نام و نوع سیستم آموزشی خود را رسما از TH (مخفف Technische Hochschule به معنای مدرسه عالی فنی) به TU (مخفف Technische Universität به معنای دانشگاه فنی) تغییر می‌دادند، دانشگاه آخن برای حفظ ریشه و نامی که تا آن زمان با آن شناخته شده بود، نام خود را حفظ کرد که این روند تا به امروز ادامه داشته است.[۶]

شهرت[ویرایش]

دانشگاه آخن در زمینه‌های متعددی در مهندسی و فناوری خصوصاً مهندسی مکانیک، برق، صنایع، علوم کامپیوتر، فیزیک و شیمی شهرت جهانی دارد. این دانشگاه دارای بیشترین بودجه تحقیقاتی[۷] و بالاترین درآمد سرانه هیات علمی مرتبط با صنعت در میان تمام دانشگاه‌های آلمان است.[۸] بر اساس یک نظرسنجی که توسط مجله ویرتشافتسووخه (Wirtschaftswoche) که در سال ۲۰۱۳ در میان روسای بیش از ۵۰۰ شرکت بزرگ آلمانی برگزار شد، این دانشگاه در رشته‌های مهندسی مکانیک، برق، صنایع، کامپیوتر و علوم طبیعی به عنوان بهترین دانشگاه آلمان شناخته شد.[۹]

این دانشگاه در سال ۲۰۰۷ میلادی و در جریان انتخاب دانشگاه‌های نخبگان در آلمان، از سوی بنیاد پژوهش آلمان (DFG) به عنوان تنها دانشگاه برگزیده در ایالت نوردراین وستفالن به جمع دانشگاه‌های برتر آلمان پیوست؛ ولی شهرت دانشگاه آخن در بین دانشگاه‌های آلمانی و اروپایی، تنها به این دلیل نیست، بلکه علت اصلی محبوبیت دانشگاه آخن در رشته‌های فنی است که دانشجویان خارجی بسیاری را نیز به خود جذب کرده است.[۱۰]

آمار و ارقام[ویرایش]

دانشگاه فنی آخن دانشگاهی دولتی در ایالت نوردراین-وستفالن آلمان است که از ۲۶۰ کرسی تدریس و موسسه آموزشی تشکیل شده است. در ترم زمستانی ۲۰۱۳-۱۴ در این دانشگاه ۸٬۵۹۹ نفر مشغول به کار بوده‌اند. این رقم شامل ۵۱۲ استاد، ۴٬۷۴۵ کارمند آکادمیک، ۲٬۶۳۶ کارمند غیر آکادمیک و ۷۰۶ کارآموز می‌شود.[۲] با توجه به این آمار، دانشگاه آخن بزرگ‌ترین کارآفرین کل منطقه آخن به شمار می‌رود.[۱۱]

۵ کشور اول دانشجویان خارجی دانشگاه آخن در ترم زمستانی ۲۰۱۳-۱۴ (رنگ آبی: زنان و رنگ قرمز: مردان)
دانشگاه آخن در مجموع ۶٬۳۹۵ دانشجوی خارجی از ۱۰۸ کشور مختلف دارد که بیشتر آن‌ها به ترتیب از کشور‌های چین، هند، ترکیه، ایران و لوکزامبورگ می‌باشند.[۲]

در ترم زمستانی ۲۰۱۳-۱۴ بیش از ۴۰،۳۷۵ دانشجو در ۱۱۵ رشته تحصیلی در این دانشگاه مشغول به تحصیل بودند که از این حیث دانشگاه آخن بزرگترین دانشگاه آلمان در رشته‌های فنی و مهندسی به شمار می‌رود. سالیانه بیش از ۷٬۲۰۰ دانشجوی جدید در این دانشگاه ثبت نام می‌کنند، بیش از ۵٬۷۰۰ نفر فارغ‌التحصیل می‌شوند و بیش از ۶۰۰ نفر مدرک دکترای خود را دریافت می‌کنند.[۲]

۷۶ درصد دانشجویان این دانشگاه از ایالت نوردراین-وستفالن و ۱۲ درصد از سایر ایالت‌های آلمان هستند. ۱۲ درصد باقی‌مانده نیز اتباع خارجی هستند. این دانشگاه در مجموع ۶٬۳۹۵ دانشجوی خارجی از ۱۰۸ کشور مختلف دارد که بیشتر آن‌ها به ترتیب از کشور‌های چین، هند، ترکیه، ایران و لوکزامبورگ می‌باشند.[۱۲]

۴۹ درصد دانشجویان دانشگاه آخن در رشته‌های مهندسی و ۲۵ درصد در رشته‌های ریاضیات و علوم طبیعی تحصیل می‌کنند. به طور کلی ۳۰ درصد دانشجویان این دانشگاه را زنان تشکیل می‌دهند که البته این نسبت در هر رشته متغیر است.[۲][۱۳]

بر اساس آمار بنیاد پژوهش آلمان، دانشگاه آخن با رقمی بالغ بر ۱۶۰ میلیون یورو بالاترین بودجه تحقیقاتی مرتبط با صنعت در میان تمام دانشگاه‌های آلمان را داراست که ‍پس از آن دانشگاه فنی دارمشتات با ۸۴ میلیون یورو در رتبه دوم و سپس موسسه فناوری کارلسروهه با ۸۳ میلیون یورو در جایگاه سوم قرار دارند.[۱۴]

رتبه جهانی[ویرایش]

دانشگاه آخن هر ساله در رتبه‌بندی‌های بین‌المللی دانشگاه‌ها، بالاترین جایگاه را در رشته‌های مهندسی در بین دانشگاه‌های آلمان و اروپا کسب می‌کند. رتبه دانشگاه در برخی از نظام‌های رتبه‌بندی دانشگاه‌های جهان:

نظام رتبه‌بندی (جهانی) ۲۰۱۳ ۲۰۱۲ ۲۰۱۱ ۲۰۱۰
QS World University Rankings[۱۵] (کلی) ۱۴۷ ۱۵۰ ۱۴۰ ۱۵۸
QS World University Rankings[۱۵] (علوم مهندسی) ۲۸ ۳۰ ۳۵ ۳۹
QS World University Rankings[۱۵] (علوم طبیعی) ۴۷ ۸۳ ۸۲ ۵۹
رتبه‎بندی شانگهای[۱۶] (کلی) ۲۰۱-۳۰۰ ۲۰۱-۳۰۰ ۲۰۱-۳۰۰ ۲۰۱-۳۰۰
رتبه‎بندی شانگهای[۱۶] (ریاضیات) ۷۶-۱۰۰ ۷۶-۱۰۰ ۷۶-۱۰۰ ۷۶-۱۰۰

دانشکده‌ها[ویرایش]

دانشگاه آخن دارای نه دانشکده با یکصد و پانزده رشته تحصیلی می‌باشد.[۱۷][۲]

افراد مشهور[ویرایش]

هانس شلگل، فضانورد آلمانی ، از دانش‌آموختگان دانشگاه آخن است.
یوهانس اشتارک، برنده جایزه نوبل فیزیک، از اساتید دانشگاه آخن بود.
نجم‌الدین اربکان، نخست‌وزیر سابق ترکیه، دکترای خود در رشته مکانیک را در دانشگاه آخن گرفت.

برخی از افراد مشهور مرتبط با این دانشگاه عبارتند از:[۱۸]


برندگان جوایز نوبل:


دانش‌آموختگان:


اساتید:


دکترای افتخاری:

نگارخانه[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. ویدیوی کانال رسمی دانشگاه آخن در یوتیوب ویدیو در یوتیوب.
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ ۲٫۳ ۲٫۴ ۲٫۵ ۲٫۶ ۲٫۷ ۲٫۸ ۲٫۹ بخش آماز و اطلاعات سایت دانشگاه آخن (آخرین بازبینی: 11 مهر 1393)
  3. آرشیو دانشگاه آخن٬ تاریخچه ١٨٥٨-١٨٧٠
  4. آرشیو دانشگاه آخن٬ تاریخچه ١٨۷۰-١۹۱۸
  5. آرشیو دانشگاه آخن٬ تاریخچه ۱۹۳۳-١۹۴۵
  6. آرشیو دانشگاه آخن٬ تاریخچه ۱۹۴۵-۲۰۰۳
  7. اعتبار دانشگاه آخن٬ ویکی‌پدیای آلمانی
  8. اداره فدرال آمار آلمان
  9. نظرسنجی مجله Wirtschaftswoche
  10. دویچه وله فارسی
  11. آمار سال ۲۰۰۹، کارآفرینان منطقه آخن
  12. آمار خارجیان دانشگاه آخن، صفحه ۱۳ (آخرین بازبینی: ۸ آبان ۱۳۹۳)
  13. آمار و ارقام دانشگاه آخن، ویکی پدیای آلمانی (آخرین بازبینی: ۸ آبان ۱۳۹۳)
  14. آمار بنیاد پژوهش آلمان
  15. ۱۵٫۰ ۱۵٫۱ ۱۵٫۲ QS World University Rankings (آخرین بازبینی: 11 مهر 1393)
  16. ۱۶٫۰ ۱۶٫۱ رتبه‌بندی شانگهای (آخرین بازبینی: 11 مهر 1393)
  17. وب سایت دانشگاه آخن (آخرین بازبینی: 11 مهر 1393)
  18. لیست افراد مرتبط با دانشگاه آخن، یکی پدیای آلمانی