دانشگاه فنی آخن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۵۰°۴۶′۴۰″ شمالی ۶°۰۴′۴۱″ شرقی / ۵۰.۷۷۷۷۸° شمالی ۶.۰۷۸۰۶° شرقی / 50.77778; 6.07806

دانشگاه فنی آخن
Rheinisch-Westfälische
Technische Hochschule Aachen
RWTH international logo
شعار اندیشیدن آینده
(به آلمانی: Zukunft denken)[۱]
شعار به انگلیسی Thinking the Future
تاسیس ۱۰ اکتبر ۱۸۷۰
نوع دولتی
بودجه ۸۹۴ میلیون
(با احتساب بیمارستان آموزشی آخن)[۲]
رئیس ارنست شماختنبرگ
کارمندان آکادمیک ۵۱۲ استاد + ۴٬۷۴۵ عضو هیئت علمی[۲]
کارمندان اداری ۳٬۳۴۲ (با احتساب بیمارستان آموزشی آخن)[۲]
دانشجوها ۴۰٬۳۷۵ (ترم زمستانی ۲۰۱۳/۱۴)[۲]
موقعیت آخن, نوردراین-وستفالن, آلمان
وب‌گاه www.rwth-aachen.de
ساختمان SuperC، نماد دانشگاه آخن و مرکز خدمات دانشجویی

دانشگاه فنی راینیش-وستفلیشه آخن (Rheinisch-Westfälische Technische Hochschule Aachen) یا ار.و.ت.ها آخن (RWTH Aachen) دانشگاهی پژوهشی در زمینه فناوری واقع در آخن، نوردراین-وستفالن، آلمان با بیش از ۴۰٬۰۰۰ دانشجو در ۱۱۵ رشته‌ است[۲] که از این لحاظ بزرگترین دانشگاه آلمان در رشته های فنی و مهندسی به شمار می رود.

تاریخچه[ویرایش]

در ٢٥ ژانویه ١٨٥٨ فردریش ویلهلم که یک شاهزاده پروس بود، به هنگام بازگشت از سفر لندن در مکانی در نزدیکی آخن اتراق کرد. رئیس دولت محلی فردریش کوهلوتر از وی یک پذیرایی رسمی کرد و ٥٬٠٠٠ سکه تالر را که از کمک‌های مالی مردم به منظور کارهای خیریه جمع‌آوری شده بود، به وی تحویل داد. شاهزاده ویلهم دستور داد تا این پول برای ساخت یک مدرسه پلی تکنیک در ایالت راین (Rheinprovinz) که یکی از ایالت‌های امپراطوری پروس در آن زمان بود، به کار برده شود. مکان دقیق ساخت این مدرسه در ابتدا نا مشخص بود. اما از آن جایی که آخن یکی از شهر‌های صنعتی آلمان بود و کارخانجات زیادی در آن قرار داشت، تصمیم بر آن شد که این مدرسه عالی در آن جا ساخته شود. ساخت دانشگاه آخن امروزی از سال ١٨٦٥ آغاز شد و پنج سال به طول انجامید و در روز دهم اکتبر سال ١٨٧٠ با نام مدرسه پلی تکنیک راینیش-وستفلیشه پادشاهی آخن (Königliche Rheinisch-Westphälische Polytechnische Schule) رسما تاسیس شد و با وجود درگیری نظامی میان آلمان و فرانسه، با ۲۲۳ دانشجو و ۲۳ استاد، فعالیت خود را آغاز کرد.[۳]

شهرت[ویرایش]

دانشگاه آخن در زمینه‌های متعددی در مهندسی و فناوری خصوصاً مهندسی مکانیک، برق، صنایع، علوم کامپیوتر، فیزیک و شیمی شهرت جهانی دارد. این دانشگاه دارای بیشترین بودجه تحقیقاتی[۴] و بالاترین درآمد سرانه هیات علمی مرتبط با صنعت در میان تمام دانشگاه های آلمان است.[۵] بر اساس یک نظرسنجی که توسط مجله ویرتشافتسووخه (Wirtschaftswoche) که در سال ۲۰۱۳ در میان روسای بیش از ۵۰۰ شرکت بزرگ آلمانی برگزار شد، این دانشگاه در رشته‌های مهندسی مکانیک، برق، صنایع، کامپیوتر و علوم طبیعی به عنوان بهترین دانشگاه آلمان شناخته شد.[۶]

پیوستن به جمع دانشگاه‌های برتر آلمان[ویرایش]

این دانشگاه در سال ۲۰۰۷ میلادی و در جریان انتخاب دانشگاه‌های نخبگان در آلمان، از سوی بنیاد پژوهش آلمان (DFG) به عنوان تنها دانشگاه برگزیده در ایالت نوردراین وستفالن به جمع دانشگاه‌های برتر آلمان پیوست. ولی شهرت دانشگاه آخن در بین دانشگاه‌های آلمانی و اروپایی، تنها به این دلیل نیست، بلکه علت اصلی محبوبیت دانشگاه آخن در رشته‌های فنی است که دانشجویان خارجی بسیاری را نیز به خود جذب کرده است.[۷]

رتبه‌بندی[ویرایش]

دانشگاه آخن هر ساله در رتبه‌بندی‌های بین‌المللی دانشگاه‌ها، بالاترین جایگاه را در رشته‌های مهندسی در بین دانشگاه‌های آلمان کسب می‌کند. رتبه دانشگاه در برخی از نظام‌های رتبه‌بندی دانشگاه‌های جهان:

نظام رتبه‌بندی (جهانی) ٢٠١٣ ٢٠١٢ ٢٠١١ ٢٠١٠
QS World University Rankings[۸] (کلی) ١٤٧ ١٥٠ ١٤٠ ١٥٨
QS World University Rankings[۸] (علوم مهندسی) ٢٨ ٣٠ ٣٥ ٣٩
QS World University Rankings[۸] (علوم طبیعی) ٤٧ ٨٣ ٨٢ ٥٩
رتبه‎بندی شانگهای[۹] (کلی) ٢٠١-٣٠٠ ٢٠١-٣٠٠ ٢٠١-٣٠٠ ٢٠١-٣٠٠
رتبه‎بندی شانگهای[۹] (ریاضیات) ٧٦-١٠٠ ٧٦-١٠٠ ٧٦-١٠٠ ٧٦-١٠٠

دانشکده‌ها[ویرایش]

دانشگاه آخن دارای نه دانشکده با یکصد و پانزده رشته تحصیلی می‌باشد. [۱۰][۲]

  • دانشکده ریاضیات، علوم رایانه و علوم طبیعی
  • دانشکده معماری
  • دانشکده مهندسی عمران
  • دانشکده مهندسی مکانیک
  • دانشکده مهندسی مواد
  • دانشکده مهندسی برق و فناوری اطلاعات
  • دانشکده فلسفه
  • دانشکده مهندسی صنایع
  • دانشکده پزشکی

دانش‌آموختگان مشهور[ویرایش]

برخی از دانش‌آموختگان مشهور این دانشگاه عبارتند از:[۱۱]

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]