دانشگاه علوم و فنون دریایی امام خمینی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو


دانشگاه علوم و فنون دریایی امام خمینی خرمشهر
نشان رسمی دانشگاه
نشان رسمی دانشگاه
تأسیس
نوع دانشگاه نظامی
رئیس دکتر مسعود باورصاد
(۲۸ تیر ۱۳۹۰ تاکنون)[۱]
مکان خرمشهر
وابسته به نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران

دانشگاه علوم و فنون دریایی امام خمینی دانشگاه آموزش افسران در نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران است. این دانشگاه در مقاطع کارشناسی از میان پرسنل کادر نداجا دانشجو می‌پذیرد. دانشجویان این دانشگاه با لباس نظامی و سردوشی وارد دانشگاه شده و همزمان با درس‌های رشته آموزشی خود، آموزش نظامی نیز می‌بینند و پس از دانش‌آموختگی در مقطع کارشناسی (مدرک معادل) این دانشگاه به درجه ناوبان دومی نائل می‌شوند.[۲]

این دانشگاه در شهر بندری نوشهر در استان مازندران قرار دارد. همچنین این دانشگاه دارای نظام تضمین کیفیت مبتنی بر استانداردهای ISO ۹۰۰۱:۲۰۰۸ می‌باشد.[۳]

برنامه آموزشی[ویرایش]

دانش‌آموختگان دانشگاه علوم دریایی امام خمینی در رشته‌های علمی و تخصصی ناوبری و فرماندهی کشتی، مهندسی مکانیک، مهندسی الکترونیک و مخابرات دریایی، مدیریت و کمیسر دریایی و تفنگدار دریایی جهت تأمین کارکنان پایور نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران در مقطع کارشناسی آموزش می‌بینند.

طول دوره‌های کارشناسی، هفت نیمسال تحصیلی به صورت پیوسته می‌باشد و طول دوره، متناسب با برنامه تفصیلی تعیین می‌گردد. هر سال آموزشی مرکب از دو نیم‌سال تحصیلی و یک نیم‌سال فشرده تابستانی است که هر نیمسال تحصیلی شامل ۱۶ هفته آموزش نظری و عملی و نیم‌سال فشرده شامل شش هفته آموزشی می‌باشد. دانشجویان نیروی دریایی پس از طی موفقیت‌آمیز هفت نیمسال تحصیلی به درجه ناوبان دومی مفتخر می‌شوند. به منظور تکمیل آموزش‌های نظری و آزمایشگاهی و با توجه به حرفه آینده دانشجویان و آمادگی‌بدنی، فکری و روحی آنان جهت خدمت در نیروی دریایی ارتش ایران و سایرسازمان‌های دریایی ایران، سالیانه‌حدود ۸ هفته کارآموزی عملی در یگان‌های شناور، مستقر در مناطق جنوب و شمال و کارخانجات نیروی دریایی ایران پیش‌بینی شده است.

دانشکده‌ها[ویرایش]

دانشگاه دانشگاه علوم و فنون دریایی امام خمینی، دارای شش دانشکده تخصصی عرشه، تفنگدار دریایی، مهندسی الکترونیک و مخابرات دریایی، مهندسی مکانیک، مدیریت و کمیسر دریایی و نیز دانشکده علوم پایه می‌باشد.

۱. دانشکده عرشه: رشته مهندسی عرشه به دو شاخه ناوبری نظامی و ناوبری تجاری تقسیم می‌گردد که شاخه نظامی جهت تأمین افسران ناوبر نیروی دریایی است و دانشجویان پس از فارغ‌التحصیلی به عنوان افسر ملوان، توپخانه، مخابرات، عملیات شناورهای نیروی دریایی مشغول به کار خواهند شد. شاخه تجاری نیز جهت تأمین افسران ناوبر کشتی‌های تجاری سازمان‌های بنادر و دریانوردی- شرکت ملی نفتکش- کشتیرانی جمهوری اسلامی ایران، شیلات و سایر سازمان‌های دریایی برحسب تقاضا، برنامه‌ریزی گردیده است.

۲. دانشکده تفنگدار دریایی: دانش‌آموختگان این رشته ضمن کسب توانمندی‌های مربوط به هدایت و راهبری انواع شناورهای سبک و سنگین پس از فراغت از تحصیل در یگان‌های تابعه تیپ تفنگداران دریایی همچون گردان‌های شناور هجومی، توپخانه صحرایی، پدافند هوایی، گردان‌های عملیات ویژه و یگان‌های دژبان و خدمات پشتیبانی در مناطق و پایگاه‌های تحت نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی به ایفای وظایف محوله خواهند پرداخت.

۳. دانشکده مهندسی برق، الکترونیک و مخابرات دریایی

۴. دانشکده مهندسی مکانیک: دانشکده مهندسی مکانیک با تأسیس دانشگاه در سال ۱۳۶۰ شروع به فعالیت نموده است. هدف از ارائه این رشته تربیت مهندسانی است که پس از فراغت از تحصیل قادر باشند به عنوان افسر مهندس در مراکز زیر انجام وظیفه نمایند:

  • یگان‌های شناور سطحی و زیرسطحی.
  • سیستم‌های فنی هواناو، بالگرد، بال ثابت و سیستم‌های موشکی.
  • دوایر فنی، مراکز تعمیراتی، کارخانجات و مراکز آموزشی نیروی دریایی.
  • سایر سازمان‌ها و ارگان‌های دریایی (شرکت ملی نفتکش، سازمان بنادر و دریانوردی، وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح).

۵. دانشکده مدیریت و کمیسر دریایی:افسرانی که در این دانشکده فارغ‌التحصیل می‌گردند می‌توانند در یگان‌های پشتیبانی و عملیاتی در گرایش‌هایی نظیر مالی، آمادی، ترابری، مهمات و استحکامات با استفاده از آموزش‌های علمی و عملی که فراگرفته‌اند فعالیت نمایند

۶. دانشکده علوم پایه: دانشکده علوم، شامل گروه‌های آموزشی فیزیک، زبان، ریاضی و علوم انسانی می‌باشد.[۴]

پانویس[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]