داریون

داریون نهری است در شوشتر که از رود شطیط جدا می‌شود و دوباره به آن ملحق می‌گردد. این نهر داریوش یا دارا نیز نام دارد و در زمان داریوش هخامنشی حفر شده است. مولف تحفة العالم می‌نویسد: «در حوالی شهر باغ و بوستان نبود و رودخانه از حوالی شهر تخمیناً نیم فرسخ دور بود و مردم قری و قوافل به کشتی از رودخانه عبور می‌نمودند و به این سبب زحمت بسیاری کشیدند تا این که دارای اکبر نهر داریان را ابتدا نموده فرصت اتمام نیافت و دارا بن دارا به اتمام آن کوشید و آب از میان شهر و صحرای گرگر جاری ساخت و این قبل از اسکندر ذوالقرنین بود».

سر دهانه نهر در زیر قلعه سلاسل قرار دارد و توسط میراب‌ها از همین قلعه کنترل می‌شده است. وظیفه این نهر، آبیاری دشت میاناب شوشتر است. در سالهای اخیر وزارت نیروی ایران اقدام به لایروبی و زهکشی بتونی این نهر نموده است. داریون شهری در 30 کیلومتری شمال شرق شیراز است که قدمتی بیش از 900سال و حدود 22000 نفر جمعیت دارد(باروستاهای اطراف و خود شهر) روستاهای تحت پوشش داریون عبارتند از:تربرلابیشه.تربرجعفری و تربرسادات.دیندارلو.دودج.بردج.محمدآباد.علی آباد.ایزدخواست.در ضمن پیشرفت داریون بیشتر بخاطر زحمات بزرگان و نخبگان دیندارلو میباشد