داریوش شکوف

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
داریوش شکوف
زاده ۴ تیر ۱۳۳۳
۲۵ ژوئن ۱۹۵۴
تهران
نام دیگر علیرضا شکوفنده
ملیت  ایران
زمینه فعالیت کارگردان، نویسنده، نقاش
صفحه در وب‌گاه IMDb

داریوش شُکوف (زاده ۴ تیر ۱۳۳۳ در تهران با نام علی‌رضا شکوفنده) هنرمند، کارگردان سینمای مستقل، نویسنده، نقاش و تهیه‌کننده ایرانی است. او هم‌اکنون در آلمان زندگی می‌کند. شهرت جهانی شکوف بیشتر به خاطر کارگردانی فیلم هفت مستخدم با بازی آنتونی کوئین در سال ۱۹۹۶ است.[۱].[۲]

زندگی و حرفه[ویرایش]

علیرضا شکوفنده در سال ۱۳۳۴ در تهران زاده شد. او در سال ۱۹۷۹ میلادی به آمریکا مهاجرت کرد و در رشته‌های فیزیک و ریاضی به تحصیل پرداخت. او سپس دوره فیلم‌سازی را در آکادمی فیلم نیویورک گذراند. شکوف در رشته‌های مختلف هنری از جمله نقاشی، نظریه هنر و فلسفه و فیلمسازی فعالیت داشته و نوشته است. او تاکنون برخی از آثار هنری‌اش را در نمایشگاه‌های مشترک با هنرمندان مشهوری همچون اندی وارهول، چاک کلوز، روی لیختنشتاین، بروس ناومن و جف کونز به نمایش گذاشته‌است. شکوف در سال ۱۹۹۶ نخستین فیلم بلندش را با نام هفت مستخدم را با بازی آنتونی کوئین کارگردانی کرد. این فیلم در بسیاری از جشنواره‌های سینمایی جهانی حضور یافت و در جشنواره فیلم لوکارنو (۱۹۹۶) نامزد دریافت جایزه پلنگ طلائی شد.[۱]

فیلم‌شناسی[ویرایش]

  • ""Kung King
  • MOON and 8
  • wordlessness
  • strange stranger
  • flushers
  • تاکسی بهشت‌ها (۲۰۱۰، نام دیگر: قبر هیتلر)
  • ایران زندان (۲۰۱۰)
  • اسموکینگ (۲۰۰۷)
  • پرنفس (۲۰۰۷)
  • آ تا زد (۲۰۰۶)
  • آسودِم (۲۰۰۶)
  • آیا او (۲۰۰۴)
  • ونوسیَن تاباسکو (۲۰۰۴)
  • بوسه، طولانی و نزدیک (۲۰۰۳)
  • تِنوسیَن واکوواسکو (۲۰۰۰)
  • مگس (۱۹۹۷)
  • هفت مستخدم (۱۹۹۶)
  • سگ‌ها مجاز نیستند (۱۹۹۳)
  • فرشتگان سیمی هستند (۱۹۹۰)

مواضع سیاسی[ویرایش]

داریوش شکوف در ۵ تیر ۱۳۸۸ به نشانهٔ اعتراض به تقلب در نتایج انتخابات ریاست جمهوری ایران و پیامدهای آن در برابر ساختمان سفارت روسیه در برلین دست به اعتصاب غذا زد.[۳] شکوف در هنگام برگزاری شصتمین دوره جشنواره فیلم برلین، در نامه سرگشاده‌ای به رئیس این جشنواره، اعلام کرد که به دلیل سیاست‌های نادرست برلیناله در پذیرش فیلم‌های ایرانی معرفی‌شده از سوی جمهوری اسلامی که آن را نوعی پشتیبانی از سیاست سرکوب حکومت ایران می‌داند، مایل به نمایش دو اثر جدیدش در جشنواره نیست.[۴] او همچنین خواستار تحریم برلیناله توسط فیلمسازان ایرانی خارج از کشور شده بود. شکوف در این دو فیلم به نام‌های تاکسی بهشت‌ها و ایران زندان به مسائل مربوط به رویدادهای پس از انتخابات ریاست جمهوری، شکنجه معترضان و محدودیت‌های اجتماعی در ایران پرداخته است. او بر این باور است که نظام جمهوری اسلامی به دلیل سرکوب و کشتن معترضان یکی از منفورترین حکومت‌های جهان است و باید از هر نظر، از جمله از سوی جشنواره‌های معتبر سینمایی تحریم شود.[۵]

ناپدیدشدن در آلمان[ویرایش]

شیرین عبادی، گفت گم شدن داریوش شکوف او را به یاد قتل‌های زنجیره‌ای مخالفان جمهوری اسلامی در دهه هفتاد شمسی انداخته است:

این ناپدید شدن، من را یاد ناپدید شدن مختاری و پوینده می‌اندازد. این که یک فیلم‌ساز معروف سوار قطار شود و بعد معلوم نشود چه بلایی سرش آمده، این مسئولیت دولت آلمان است. اگر آن‌ها قصد پیدا کردن ربایندگان این فیلمساز مخالف جمهوری اسلامی را داشته باشند، خیلی راحت می‌توانند پیدایش کنند و من از همین‌جا اعلام می‌کنم، مسئولیت گم شدن یک هنرمند ایرانی برعهده‌ دولت آلمان است.[۶]

جایزه‌ها و نامزدی‌ها[ویرایش]

  • ۱۹۹۶: نامزد جایزه پلنگ طلائی در جشنواره فیلم لوکارنو برای فیلم هفت مستخدم
  • ۲۰۰۰: برنده جایزه ژانر بهترین فیلم بلند در جشنواره بین‌المللی فیلم و ویدئوی مستقل نیویورک برای فیلم تِنوسیَن واکوواسکو
  • ۲۰۰۷: برنده جایزه ژانر بهترین فیلم بلند در جشنواره بین‌المللی فیلم و ویدئوی مستقل نیویورک برای فیلم آسودِم
  • ۲۰۰۷: برنده جایزه فیلم بلند بهترین فیلم تجربی در جشنواره بین‌المللی فیلم و ویدئوی مستقل نیویورک برای فیلم پُرنَفَس[۷]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ {{یادکرد وب|نشانی=http://www.deutsche-welle.com/dw/article/0,,5028625,00.html%7Cعنوان =دوزخ ایران در فیلم‌های شکوف |تاریخ بازدید =۷ مارس ۲۰۱۰|ناشر= دویچه‌وله فارسی|تاریخ= ۱۷ دسامبر ۲۰۰۹|زبان
  2. «ناپدید شدن داریوش شکوف، فیلمساز ایرانی در آلمان» ‎(فارسی)‎. رادیو فردا. بازبینی‌شده در 29 می ۲۰۱۰. 
  3. «باز هم مخالفت با نتایج انتخابات در کلن و برلین»(فارسی)‎. دویچه‌وله فارسی، ۲۷ ژوئن ۲۰۰۹. بازبینی‌شده در ۷ مارس ۲۰۱۰. 
  4. «دوزخ ایران در فیلم‌های شکوف»(فارسی)‎. دویچه‌وله فارسی، ۱۷ دسامبر ۲۰۰۹. بازبینی‌شده در ۷ مارس ۲۰۱۰. 
  5. «در مخالفت و موافقت جشنواره برلین»(فارسی)‎. دویچه‌وله فارسی، ۱۵ فوریه ۲۰۱۰. بازبینی‌شده در ۷ مارس ۲۰۱۰. 
  6. «شیرین عبادی: دولت آلمان مسئول جان فیلمساز ناپدید شده ایرانی است»(فارسی)‎. دویچه‌وله فارسی. بازبینی‌شده در ۱ ژوئن ۲۰۱۰. 
  7. «صفحه جوایز داریوش شکوف»(انگلیسی)‎. imdb.com. بازبینی‌شده در ۷ مارس ۲۰۱۰. 

پیوند به بیرون[ویرایش]