داریوش اسدزاده

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
داریوش اسدزاده
Location tehran.jpg
زمینه فعالیت بازیگرسینما،تلویزیون،تیاتر کارگردان تیاتر نویسنده فیلم،تیاتر،کتابهای:سیری درتاریخ تیاتر ایران قبل اسلام تا سال هزاروسیصد وپنجاه وهفت و کتاب دیگری برگ های خواندنی(گزیده ای از تاریخ )
تولد ۱آذر ۱۳۰۲
کرمانشاه
محل زندگی تهران
شمال شهر
ملیت ایرانی
پیشه بازیگر کارگردان و نویسنده و همچنین کارمند وزارت دارایی (بازرس ویژه در زابل)،(رییس کارگزینی)،(رییس ارای عمومی)،(ممیز مستقل)،(ناظر انبارها وکالا دارایی رییس اقتصادی)
سال‌های فعالیت ۱۳۲۲ تا کنون
وب‌گاه رسمی https://www.facebook.com/daryoosh.asadzadeh?fref=ts
صفحه در وب‌گاه IMDb
صفحه در وب‌گاه سوره

داریوش اسدزاده[ویرایش]

داریوش اسدزاده بازیگر پیشکسوت تئاتر، تلویزیون و سینما که با کار ماندگار و فراموش نشدنی «خانه سبز» خاطرات سبزی را درعرصه هنری خود به ثبت رساند تا به امروز بیش از 90 بهار را پشت سرگذاشته و 70 سال است که در عرصه هنر فعالیت دارد و به گفته خودش سه نسل سینمایی را در این مدت دیده ‌است.این هنرمند چندی است سرگرم تالیف و پژوهش کتاب است. او یکی از قدیمی‌ترین و باتجربه‌ترین بازیگران تئاتر به شمار می‌آید که حضور 70 ساله‌اش در عرصه هنر، با خاطرات جذاب و به یادماندنی بسیار همراه است.

زندگی نامه[ویرایش]

داریوش اسدزاده متولد اول آذر یک هزاروسیصدودو میباشد.پدرش ارتشی بود زاده تهران وساکن خیابان ری ،در آنجا متولد شد وبزرگ شد.پدرو مادرش در شهر مشهد بواسطه ماموریتی که پدرش در آنجا داشت با هم آشنا شدند.حاصل این ازدواج فرزندی به نام داریوش بود.اوفرزند اول خانواده بود، دو خواهر و یک برادر داشت. اوتا پنج سالگی به همراه خانواده،در کرمانشاه زندگی کرد و در سال 1307همراه باخانواده به تهران مراجعت کردند و دوره های تحصیلی از ابتدایی تا دانشگاه را در تهران سپری کرد.او از ابتدا به کارهای هنری علاقه زیادی داشت.او در کودکی به همراه پدرش به دیدن تیاتر میرفت هرهفته درسش را بخوبی میخواند تا پدرش برای تشویق او،به دیدن تیاتر ببرد بعد ها که بزرگتر شد عاشق هنر شد. درجوانی ساز ویلون مینواخت و طبع شعر هم داشت.اما نگاه بد مردم آن زمان به هنر ، مانع نشد تا او از عشق به هنر خود دست بردارد اوپس از پایان دوره دبیرستان وارد هنرستان هنرپیشگی شد و صبح ها هم مشغول کار در وزارت دارایی بود او از همان ابتدا کار هنری خود را جدی گرفت و باتوجه به اینکه کارمند دولت بود وپست و مقام های مهمی را برعهده داشت سر آخر به علت ترافیک در کار هنری، تقاضای بازنشتگی خودرادر سال 1348 داد و پس از آن به کار هنری که به آن علاقه داشت پرداخت.او از همان سال 21 کار در تئاتررا با بازیگری کارگردانی و نویسندگی در تیاتر نصر ودهقان(لاله زار) شروع کردو اولین بازی حرفه‌ای‌ را از سال 1321 با نمایشی به نام لیلی و مجنون كمدی كه فكری كارگردان آن بود شروع كرد.تئاتر تهران اولین جایی بود كه در آن بازی كرد و در این تئاتر اولین مكان ثابت و دائمی بود كه در ایران برای تئاتر كلاسیك ساخته شده بود. پس از آن در سال1328 کار در سینما را با فیلم همسر مزاحم شروع کرد.او همچنین در سال 1335 از طرف اداره کل هنرهای زیبای ایران برای بزرگترین فستیوال بین المللی تیاتر عازم فرانسه شهر پاریس شد وبه مدت سه ماه به تحقیق مطالعه پرداخت.پس از بازگشت او به ایران از طرف رادیوی ملی دعوت بکار شد.از آنجایی که او به تیاتر علاقه زیادی داشت به نویسندگی وکارگردانی نمایشنامه هایی چون:ازدواج فوری،سه زندانی،هنرپیشه،پرواز دخترها،میشل استراگف و مسیوژوزف و........ که تعداد آنها به 20 نمایشنامه میرسد وایفای نقش در 200 نمایشنامه پرداخت.در بازدیدی که هنرمندان آمریکایی از تئاتر های ایران داشتند هنر او( کارگردانی ،نویسندگی ،وبازیگری) در دید آنها منحصر به فرد آمد ودر سال 1346 به دعوت یک کمپانی فیلم سازی کشور آمریکا در شهر مینیاپولیس رهسپار آمریکا شد و در فیلم (در آمریکا اتفاق افتاد)که مزمون پلیسی داشت و تهیه کنندگی آنرا(کرول کتلسون)برعهده داشت وداریوش اسدزاده در آنجا به نویسندگی و ایفای نقش پرداخت و در همان سال ها این فیلم در ایران به اکران عمومی درآمد.شایان به ذکر است که او جوایز متعددی را به خود اختصاص داد که میتوان جایزه دریافتی از پروفسور دیویدسن که استاد تیاتر در آمریکا بودوبه دعوت وزارت فرهنگ وهنرودانشگاه تهران به ایران آمده بود وبواسطه نقشی که داریوش اسدزاده در تیاتری به نام شهرما بازی کرد وجایزه رابدست آورد.اودرسال 1351به عضویت هییت مدیره سندیکای سینمای ایران درآمد. در سال 1355 به تشویق پروفسور دیویدسن جهت مطالعه و پژوهش در امور تیاتر به آمریکا رهسپار شد.ودرسال1365 به ایران بازگشت ودر عرصه بازیگری در تیاتر و سینما به ایفای نقش پرداخت.او در سال 1379 و1380 به ریاست انجمن بازیگران ایران منصوب شد وهمچنین به مدت پنج دوره عضویت داوران خانه سینما را برعهده داشت.نگارش در خصوص تاریخ تیاتر نیز ازجمله فعالیت های مورد علاقه او بوده که میتوان به کتابهای سیری در تاریخ تیاتر ایران،خواندنی های تاریخی (برگ های خواندنی)وکتاب دیگری که در دست نگارش دارد به نام تاریخ تیاتر ایران از لاله زار تا شانزه لیزه نام برد.او همچنین پس از بازگشت به وطن جوایز و تقدیرنامه های فراوانی را از دولت مردان و اساتید و صاحب نظران دریافت نمود.اودارای دکتری درجه یک هنری از طرف وزارت فرهنگ وارشاد اسلامی میباشد

مخالفت خانواده[ویرایش]

داریوش اسدزاده برای فعالیت در عرصه های هنری مشوقی نداشت. هر چه بود علاقه و پشتكار خودش بود. البته بعدها كه بیشتر روی صحنه رفت، تشویق مردم و دست‌زدن‌ها و حمایت‌هایشان، تنها و بهترین مشوق او بود. پدرش که خود اورا با هنر نمایش آشنا کرده بود به شدت با کار هنری مخالف بود واز او توقع داشت تا صاحب مقام و منصب شود وقتی متوجه شد که او مشغول کاری هنری است اورا از خانه بیرون كرد. بعد از یك ماه با وساطت اقوام به خانه برگشت اما پدرش همچنان با او قهر بود و تا 8 ـ 7 ماه با او حرف نمی‌زد. او چون از مخالفت پدرش مطلع بود در خفا و دور از چشم او وارد این كار شد. یعنی بعد از اتمام دوره دبیرستان وارد هنرستان هنرپیشگی شد كه تازه تاسیس شده بود و همزمان برای خاطر‌جمعی پدرش به دانشگاه هم رفت. پدرش تازه بعد از دومین یا سومین اجرای او كه یك اجرای رادیویی بود متوجه كارش شد. پدرش نمایش رادیویی را نشنیده بود و از طریق دوستانش متوجه شده بود. رادیو بی‌سیم تازه تاسیس شده بود و او یك شب یك نمایش رادیویی در آن اجرا كرد. فردای آن روز دوستان پدرش به او می‌گویند آقای اسدزاده پسرت چه نمایش خوبی اجرا كرد و پدر منكر شده بود زیرا باور نمی‌كرد اما به خانه كه آمد جریان را از او پرسید و وقتی جواب مثبت شنید بامخالفت شدیدش هم نتوانست عشق به هنر را از سراو بیندازد.اما بعدها وقتی پدرش پیشرفت اورا در این عرصه دید اورا همراهی میکرد. بعد از دیپلم و ادامه تحصیل در دانشگاه وارد وزارتخانه شد و كارمند رسمی آنجا شد ولی در كنار آن، تئاتر هم كار می‌كرد. اما خیلی سختی كشید و حرف و حدیث و طعنه ولعن و نصیحت زیاد شنید.

هنرستان هنرپیشگی[ویرایش]

هنرهنرپیشگی در 22دی ماه 1317 مطابق تصویب نامه هیئت وزیران سازمان پرورش افکار برای تنویر افکار عمومی تشکیل و شامل چندین بخش بودکه یک بخش آن به هنر تئاتر تخصص داشت که ریاست آن بر عهده سیدعلی خان نصر که تحصیل کرده فرانسه بود قرار داشت که از بطن آن تیاتر تهران وتاسیس گردید داریوش اسدزاده دانش آموخته همین موسسه میباشد و توسط اساتید آن زمان تعلیم داده شد.

دریافت مدرک درجه یک هنری[ویرایش]

داریوش اسدزاده ﺟﺰﻭ ﻣﻌﺪﻭﺩ ﺍﻓﺮﺍﺩﯼ ﺍﺳﺖ که توانست مدرک (دکتری) درجه یک هنری را دریافت کند.وی این مدرک را در سال 1391 ازسوی وزارت فرهنگ وارشاد اسلامی دریافت نمود او همچنین مدرک دکتری هنری و معماری در رشته هنر حرفه ای (ادبیات هنر) را از دانشگاه تهران دریافت نمود.

تدریس در دانشگاه تهران[ویرایش]

ایشان هم اکنون در مقام استادی به تدریس ادبیات و تیاتر در دانشگاه تهران مشغول بکار میباشد.

شایعات[ویرایش]

در سال های اخیر شایعاتی مبنی بر درگذشت این بازیگر پیشکسوت و توانمند در فضای مجازی منتشر شد که همه آنها کذب است و صحت ندارد در ضمن این بازیگر محبوب هم اکنون مشغول نگارش کتاب و بازی در فیلم های مختلف میباشد.

تیاتر[ویرایش]

  • سه زندانی
  • پرواز دخترها
  • هنرپیشه
  • ازدواج فوری
  • میشل استروگف ومسیوژوزف
  • پروفسور سوسول
  • شهرما

نویسنده ومؤلف کتاب[ویرایش]

  • سیری درتاریخ تیاتر ایران (قبل از اسلام تا سال ۱۳۵۷ شمسی)
  • برگ های خواندنی
  • از لاله زار تا شانزه لیزه (دو جلدی،در دست نگارش)


نویسنده[ویرایش]

سینما[ویرایش]

تلویزیون[ویرایش]

سال نام سمت کارگردان توضیحات
۱۳۹۱ تله‌فیلم «شاعر وبرادران» بازیگر عباس مرادیان
۱۳۹۰ چمدان بازیگر خسرو ملکان پخش در رمضان ۱۳۹۱ از شبکه ۲
۱۳۹۰ مهمانان ویژه بازیگر سیدجواد رضویان پخش در خرداد ۱۳۹۱ از شبکه تهران
۱۳۹۰ تله‌فیلم «مأموریت غیر ممکن» بازیگر جواد رجب زاده
۱۳۸۹ تله‌فیلم «شغل شریف» بازیگر سید احمد حسنی
۱۳۸۹ تله‌فیلم «یه قندون نمک» بازیگر منوچهر صفرخانی این تله‌فیلم در آغاز «راز پیرمردها» نام داشت.[۱]
۱۳۸۸ تله‌فیلم «گنج خانه سفید» بازیگر شاهد احمدلو
۱۳۸۸ زمین انسانها بازیگر ابوالحسن داوودی آغاز پخش از فروردین ۱۳۹۰ - شبکه تهران
۱۳۸۸ هوش سیاه - سری اول بازیگر مسعود آب پرور
۱۳۸۸ گاوصندوق بازیگر مازیار میری شبکه ۳
۱۳۸۸ دفترخانه شماره ۱۳ بازیگر سیدوحید حسینی شبکه ۱
۱۳۸۷ بچه‌های دهکده بازیگر محمد باقری نیکو تهیه شده در شبکه استانی سمنان
۱۳۸۷ همه بچه‌های من بازیگر مرضیه برومند کارگردان تلویزیونی: «مسعود فروتن»
۱۳۸۶-۱۳۸۷ بی‌گناهان بازیگر احمد امینی
۱۳۸۶ خواستگاران بازیگر مهدی مظلومی کارگردان هنری: «گلاب آدینه»
۱۳۸۴ بوی گل‌های وحشی بازیگر حسینعلی لیالستانی در سال ۱۳۸۵ از شبکه ۲ پخش شد.
۱۳۸۴ و خدا عشق را آفرید بازیگر مسعود شاه‌محمدی شبکه ۳
۱۳۸۳ عشق گمشده بازیگر سعید سهیلی‌زاده
۱۳۸۳ بابای خجالتی بازیگر شاپور قریب تهیه شده در شبکه استانی زنجان
۱۳۸۳ دیروز، امروز، فردا بازیگر مسعود شاه محمدی شبکه تهران
۱۳۸۲ مهمانپذیر طوبی بازیگر مهمان منوچهر پوراحمد در نوروز ۱۳۸۳ از شبکه ۱ پخش شد.
۱۳۸۲ رانت‌خوار کوچک بازیگر حسین سهیلی‌زاده شبکه تهران
۱۳۸۲ این سه نفر بازیگر اصغر توسلی شبکه ۳
۱۳۸۲ عروس بازیگر پویان طایفه
۱۳۸۰-۱۳۸۱ لحظه قاصدک بازیگر ایرج حبشی برنامه کودک و نوجوان شبکه ۲
۱۳۸۱ هیچ کس بازیگر حمیدرضا حافظی
۱۳۸۱ قصه‌های شبانه بازیگر سعید آقاخانی
۱۳۸۰ خانه آرزوها بازیگر حسین سهیلی‌زاده شبکه ۲
۱۳۸۰ روزهای آرزو بازیگر شاهرخ حمیدی مقدم
۱۳۸۰ رستوران خانوادگی بازیگر مهمان حسین سهیلی زاده شبکه تهران
۱۳۷۹-۱۳۸۰ چراغ جادو بازیگر همایون اسعدیان
۱۳۷۹ پانزده مسافر بازیگر مهدی طاهری از برنامه سیمای خانواده پخش می‌شد.
۱۳۷۹ دختران بازیگر مهمان اصغر توسلی شبکه تهران
۱۳۷۸ مهاجمین بازیگر ؟ برنامه کودک و نوجوان شبکه ۲
۱۳۷۸ یکی بود، یکی نبود بازیگر جواد ارشاد
۱۳۷۵-۱۳۷۸ آژانس دوستی بازیگر مهمان گروه کارگردانان
۱۳۷۷ روزگار جوانی بازیگر شاپور قریب
اصغر توسلی
۱۳۷۶ همه فرزندان من بازیگر محمد دستگردی
۱۳۷۶ آخرین بازمانده بازیگر مهدی قاسمی
۱۳۷۶ بافته‌های رنج بازیگر مجید بهشتی بر اساس رمان "بافته‌های رنج" اثر «علی‌محمد افغانی»
۱۳۷۵ خانه سبز بازیگر بیژن بیرنگ
مسعود رسام
۱۳۷۵ فروشگاه بازیگر احمد بهبهانی شبکه ۳
۱۳۷۴ سوخته‌دلان بازیگر بهروز طاهری در سال ۱۳۷۵ از شبکه ۲ پخش شد.
۱۳۷۴ آرزوی پردردسر بازیگر محمود جعفری
۱۳۷۴ داستان یک شهر بازیگر خسرو معصومی این مجموعه در ابتدا «خانه‌های شاد» نام داشت و از شبکه ۱
پخش می‌شد و نباید آنرا با سریالی دیگر به همین نام
به کارگردانی اصغر فرهادی (۱۳۷۸- شبکه تهران) اشتباه کرد.
۱۳۷۴ خانه‌های شاد بازیگر خسرو معصومی
۱۳۷۴ سمندون بازیگر ناصر هاشمی

نگارخانه[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. «تله فیلم «راز پیرمردها» به «یه قندون نمک» تغییر نام داد». خبرگزاری فارس، ۸۹/۰۴/۲۱. بازبینی‌شده در ۹۲/۰۶/۰۵. 

منابع[ویرایش]

  • سیری در تاریخ تیاتر ایران
  • مصاحبه باافشین نکوبخت

پیوند به بیرون[ویرایش]