داروهای ضد مالاریا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

داروهای ضد مالاریا (به انگلیسی: Antimalarial medication) گروهی از داروها هستند که در درمان مالاریا بکار میروند.

این داروها گاه در درمان مالاریا و گاه در پیشگیری از ابتلا به مالاریا مصرف میشوند. اغلب این داروها از مشتقات کینین و پوست درخت سین کونا هستند. مانند کینین ، کلروکین ، Amodiaquine ، پریمتامین ، Proguanil ، سولفانامید ، مفلوکین ، Atovaquone ، پریماکین ، داکسی سیکلین و کلیندامایسین .

طبقه بندی[ویرایش]

این داروها را به روشهای مختلف میتوان طبقه بندی کرد مثلا براساس ساختمان شیمیایی آنها ، یا بر اساس تاثیرشان بر انگل ؛ به اینگونه :

۱- اسپرونتوسيد (Sporontocide) : برروی گامتوسیت ها اثر كرده و وقتی وارد بدن پشه شوند از طی دوره اسپوروگونی جلوگيری ميكنند مثل پريماكين و پريمتامين .

۲- شيزونتوسيد نسجی اوليه (Schizontocide (Primary Tissue : برروي شيزونت های كبدی اثر كرده و معمولاَ جهت پيشگيری استفاده می شوند مثل پروگوانيل و پريمتامين.

۳- شيزونتوسيد نسجی ثانويه (Secondary Tissue Schizontocide) : بر روی هيپنوزوئيت ها در كبد موثر است و از عود بيماری جلوگيری می كند مثل پريماكين و پاماكين.

۴- شيزونتوسيد خونی (Blood Schizontocide) : برروی اشكال خونی انگل اثر كرده و در درمان استفاده می شوند مثل كلروكين، كينين، فنسيدار، مفلوكين، هالوفانترين، آرتميسنين، آمودياكين.

۵- گامتوسيتوسيد ((Gametocytocide : بر روی گامتوسيت ها اثر كرده مثل پريماكين كه بر روی گامتوسيت فالسيپارم موثر بوده و كينين و كلروكين كه بر روی گامتوسيت ويواكس و مالاريه و گامتوسيت نارس فالسيپارم موثر است.

جستارهای وابسته[ویرایش]

مالاریا

منابع[ویرایش]

ویکی پدیای انگلیسی بازیابی نهم اردیبهشت 93

وبلاگ مالاریا